Groeipijnen

Onlangs rondden we in onze Facebookgroep de kaap van 300 leden. Dat is fijn natuurlijk, maar het is maar een getal. Het betekent dus eigenlijk niets en voor onze vereniging is het helemaal niet representatief. Het wilt gewoon zeggen dat er meer dan 300 mensen zijn die af en toe, via hun Facebook wall, op de hoogte gebracht willen worden van het reilen en zeilen van onze club. Dat is leuk, mensen worden nieuwsgierig.

Het is trouwens interessant om te zien wie allemaal lid wil worden van onze Facebookgroep. Dat gaat immers verder dan je denkt, tot over de landsgrenzen heen. Al vermoed ik dat er soms een verwarde Nederlander denkt dat het over Mechelen in Nederland gaat. Geen probleem natuurlijk, ook jullie zijn welkom bij ons, al is het wellicht iets langer rijden.

Meer dan 300 mensen die we bereiken via Facebook, dat is behoorlijk. Het aantal effectief aangesloten leden gaat richting honderd. Een pak minder dus, maar wij klagen absoluut niet. Wel merken we dat we die leden niet allemaal bereiken via Facebook en veel opties zijn er helaas niet. Net daar trachten we iets aan te doen.

Maar wat is er allemaal buiten social media (deze Facebookgroep dus)? Natuurlijk hebben we onze website (maar als je dit leest, heb je die al gevonden), maar het is duidelijk dat niet iedereen die weg vindt. Back to basics dan maar: good old email. In januari (denk ik) stuurden we al eens een email naar alle aangesloten leden. Dat gaan we nu wat uitbreiden en verbeteren. Ik hoor je al denken (en zuchten?), een nieuwsbrief. Correct, dat gaan we doen. De eerste zal naar alle aangesloten leden gestuurd worden, daarna kan je als aangesloten lid aanduiden of je de nieuwsbrief niet of juist wel wenst te ontvangen. Voor nieuwe leden (en bij verlenging van het lidmaatschap) zal het ook gevraagd worden. De nieuwsbrief zal in aantal beperkt blijven, drie of vier per jaar, zeker niet meer, en -helaas- op onregelmatige basis, m.a.w. enkel als we voldoende te vertellen hebben.

Belangrijker dan de nieuwsbrief is echter het communicatieplatform dat we intensief willen gaan gebruiken. Vroeger werd er al eens op Facebook gepost wie wat meebracht naar een spelavond, maar dat is een stille dood gestorven. Toch merken we duidelijk dat sommige leden wel willen afspreken voor een spelavond, vragen hebben over een spel, wat willen praten over spellen of wat extra info willen voor een clubactiviteit. En daar willen we zeker onze schouders onder zetten.

WhatsApp en Messenger zijn twee gedrochten: geen zoekfunctie, een boel gesprekken en in een mum van tijd totaal onoverzichtelijk. Dat is leuk voor persoonlijke contacten, maar voor een vereniging compleet onhoudbaar. Online gamers denken meteen aan Discord, een platform dat perfect tegemoet komt aan onze noden, behalve dan dat gamers-etiket. Gelukkig zijn er andere platformen, die zich pretentieus “professioneel” durven noemen. Slack is er een van. Ik heb slack geruime tijd voor het werk gebruikt, ook gebruiken sommige internationale spelgroepen het en na een grondige evaluatie hebben we beslist dat het onze club naar een hoger niveau kan tillen.

icon_slack_hash_colored

Ons slack-kanaal is dus online. We moeten je alleen nog toevoegen. Daarvoor moet je natuurlijk een slack-account hebben. Van zodra je dat hebt, moet je gewoon je emailadres doorgeven (dat kan perfect via ons contactformulier of bij David) en wij voegen je toe. Vanaf dan kan je terecht in de kanalen voor dinsdag- en zaterdagavond, maar even goed voor de spellenmarathon en het spellenweekend. We willen er wel duidelijk bij vermelden dat het uitsluitend voor aangesloten leden is.

Verder verplichten we natuurlijk niemand, maar we hopen dat slack helpt om onze vereniging naar een hoger niveau te tillen.

Goede voornemens

Ook via deze weg wens ik, in naam van het bestuur, iedereen die ons een warm hart toedraagt het allerbeste in het nieuwe jaar. Een goede gezondheid in de eerste plaats, maar ook veel geluk, liefde en vriendschap. En natuurlijk ook tonnen speelplezier op onze spelavonden, met vrienden op café of gezellig met de familie thuis.

2018 laten we definitief achter ons en zal de geschiedenis ingaan als het jaar waarin Spellenclub Mechelen het levenslicht zag. Met net geen 90 leden sluiten we het jaar af, nog nagenietend van een fantastisch jaar, nog aan het bekomen van de vele activiteiten: een wekelijkse spelavond op zaterdag (zonder fout), twee workshops, twee familiespeldagen, twee internationale 18xx conventies, enkele demo’s en een bomvolle tornooikalender (met drie Belgische kampioenen).

De familiespeldagen waren een overdonderend succes. Zeker de familiespeldag van vorige week heeft aangetoond dat er heel wat spelende gezinnen in Mechelen en omstreken wonen. Onze spelavonden mogen zich dan wel richten op adolescenten en volwassenen, ook kinderen spelen veel en graag. Als we één les zullen trekken, dan wel dat we ons aanbod voor kleuters en kinderen moeten uitbreiden. Je hoort zeker nog van ons.

2019 is alweer een week ver. Stilstaan is achteruitgaan, dralen is uit den boze. Geen vage dromen meer, tijd voor concrete plannen. De eerste spelavond van het jaar is ook al achter de rug, een deel van onze leden heeft de nieuwe lidkaart (waar Clans of Caledonia plaats moest maken voor Torres) ook al op zak, de mail met onze nieuwjaarspromotie is de deur uit (herinnering: geïnteresseerden hebben nog tot maandag 7 januari de tijd) en de activiteitenkalender raakt stilaan gevuld. Even op een rijtje…

19 januari: Introductie 18XX

Daar ons groepje 18XX’ers almaar groeit, krijgen we ook steeds maar vragen over (en naar) 18XX. Een internationale conventie is voor velen nog een stap te ver en net daarom organiseren we speciale introductie-avonden. Wil je graag kennis maken met 18XX, dan nemen wij graag de tijd om je wegwijs te maken in aandelen verhandelen en sporen leggen. Wat extra informatie vind je elders op onze website. Om praktische redenen is inschrijven verplicht.

facebook_header_generic_18xx_2

17 februari: Dag van de speler

De Belgische Federatie voor Spellen (BFVS) trapt op zondag 17 februari het nieuwe tornooiseizoen af met een voorstelling van alle tornooispellen in Sint-Niklaas. Iedereen is welkom om kennis te maken met de tornooispellen. Heb je interesse, contacteer ons gerust of spreek onze voorzitter Patrick er over aan op onze spelavonden. De dag van de speler doet haar naam alle eer aan: spelplezier komt op de eerste plaats! Geen tornooi dus, geen bikkelharde strijd om de punten, maar gemoedelijk en vriendschappelijk nieuwe spellen spelen. Een delegatie van onze club trekt sowieso naar Sint-Niklaas, er is vast nog een plaatsje in een van de auto’s om gezellig te carpoolen.

23 februari: Voorstelling tornooispellen

Wie wil winnen, moet soms een beetje oefenen. Spellenclub Mechelen eindigde op een verdienstelijke vierde plaats in het ploegenklassement (en heeft zo een ticket naar het wereldkampioenschap op zak). Drie spelers schopten het tot Belgisch Kampioen. Daarmee willen we geenszins druk zetten, hoor! Wel spelen onze tornooispelers de spellen al graag eens een keertje (of meerdere keren) alvorens ze aan het echte tornooiwerk beginnen. Iedereen, of je nu tornooien speelt of niet, is welkom op zaterdag 23 februari in De Spelfanaat, om mee de nieuwe tornooispellen uit te proberen. Sparringspartners gezocht!

Nog meer?

Ja, er zit nog een heleboel in de pijplijn. Maar dat laten we je weten van zodra de definitieve data geprikt zijn. Heb je zelf nog leuke ideeën, laat ze weten via het contactformulier of spreek ons gerust aan op de spelavonden.

Maak er een fantastisch en ludiek 2019 van!

Even rust… en dan weer door

Het was een ongelooflijk druk weekend, voor velen van onze vereniging. Zelf ben ik een halfuurtje geleden in de zetel geploft na drie lange en vermoeiende dagen. De goesting om ook maar iets te doen, moet ik ergens tussen het Sint-Romboutscollege en thuis verloren hebben. En toch… je moet het ijzer smeden als het heet is, je moet het nieuws brengen, heet van de naald. Dus dat doen we, daar gaan we voor.

Vorige week schreef ik al dat een hele delegatie van onze spelers zich geplaatst had voor de grote finale van FBJS op zondag 2 december, vandaag dus. En onze spelers hebben dat allemaal, stuk voor stuk, fantastisch gedaan. Johan sloeg zijn slag op het eiland van Catan, ten koste van niemand minder dan Wiebke, die dit seizoen maandenlang (ongeslagen?) het klassement aanvoerde. De aanval blijkt ook op Catan de beste verdediging en Johan promoveerde zichzelf tot Belgisch Kampioen Catan. Er kan -helaas- maar een iemand de winnaar zijn.

Maar Wiebke is en blijft een straffe madam die niet bij de pakken blijft zitten. Een veldslag verloren, maar nog niet de oorlog verloren. Van Catan volgt Wiebke The Great Western Trail en mag die als overwinnaar afsluiten. Een tweede gouden medaille komt naar Mechelen met Wiebke als Belgisch Kampioen The Great Western Trail.

In de korte ronde wist Patrick K. het goud te grijpen en tilt daarmee Level 8 een niveau hoger. Belgisch Kampioen Level 8, er spoken meteen nog meer van die flauwe zinspelingen door mijn hoofd, maar ik zal dat maar laten. Puur respect, voor onze drie kampioenen, maar natuurlijk ook respect en een heel dikke dankjewel voor al onze tornooispelers! Hoeft het nog gezegd? Volmondig ja, het kan niet voldoende gezegd: proficiat!

In de zaal van De Spelfanaat voerde een andere kampioen zijn eigen gevecht. In het kader van de warmste week en met als doel geld in te zamelen voor de Vlaamse Liga voor Fibromyalgie-Patiënten vocht Bjorn tegen de vermoeidheid in een spellenmarathon van 24 uur Hart voor Fibro. Als het aan Bjorn had gelegen, had hij de lat op 36 uur gelegd (zo leert het krantenartikel me). Een uitputtingsslag werd het ook, maar Bjorn blikt zeer tevreden terug op een bewonderenswaardige prestatie. Hartverwarmend, Bjorn, geweldig goed gedaan!

In het centrum van Mechelen was het dan weer verzamelen geblazen voor 18xx-fans en wel van vrijdag 30 november tot en met zondag 2 december in het Sint-Romboutscollege voor de Tweede Belgische 18xx Conventie. Daar de eerste conventie, op 18 augustus 2018, al een succes was, trokken we nu resoluut de kaart van een weekendformule en dat werd duidelijk gesmaakt. Van Duitsland, Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Spanje, Italië, Denemarken en Polen, kwamen spelers afgezakt naar Mechelen voor drie dolle dagen aandelen kopen en verkopen, spoor leggen en treinen laten rijden. 18xx spellen zijn zware, moeilijke en lange spellen waar speculeren en verhandelen van aandelen centraal staat. Dat daar de nodige tijd in kruipt, spreekt voor zich, zes uur is geen uitzondering, al zijn er kortere, maar minstens evenveel langere. Bram Vermeulen zong al in 1988 “ik heb een steen verlegd in de rivier,” exact 30 jaar later doen wij hetzelfde in 18xx-land. We hebben een steen verlegd, we hebben Mechelen op de kaart gezet. De krant kijkt nog met grote verbaasde ogen, niet begrijpend waarom je zo ver zou reizen voor een spelletje. David en ik weten wel beter. Gevestigde waarden in de 18xx-wereld, zoals The Train Rush, zijn lovend en geven ons enkel de moed en de energie om verder te gaan, om onszelf te overtreffen en wel van 7 tot 9 juni 2019.

Maar voor één iemand zal 1 december 2018 voor altijd in het geheugen gegrift staan. Voor één iemand werd het een lange en onvergetelijke dag. Stijn, die onze kleuren niet kon verdedigen op de finale van FBJS had daar immers een immens goede reden voor. Stijn trouwde gisteren. Wij wensen Stijn en Els een spetterend, gelukkig en lang leven samen. Van heel het bestuur, van heel Spellenclub Mechelen van harte proficiat met jullie huwelijk!

 

 

Navelstaarders & sterrenkijkers

Exact honderd jaar is het geleden dat in Flanders Fields, where poppies grow de Groote Oorlog tot een einde kwam. De wereldoorlogen zijn een onuitputtelijke bron van inspiratie gebleken voor tal van spelen, in het bijzonder Wereldoorlog II, met spellen als Axis & Allies, Memoir ’44 en Heroes of Normandy. Wereldoorlog I heeft altijd flink wat minder aandacht gekregen, al moet ik toch eerlijk toegeven dat de beste wargame in mijn kast toch maar Fields of Despair 1914-1918 is, een spel moet een ongelooflijke fog of war, een fenomenale diepgang en een fantastische herspeelbaarheid. In mijn ogen kan er geen enkel spel aan tippen. Het nadeel is wellicht de speelduur: 3 uur voor een kort scenario, 9 uur voor de volledige campagne. Voor velen meer dan een brug te ver (al stamt die uitdrukking dan weer van de Slag om Arnhem uit de Tweede Wereldoorlog).

Vandaag is ook de dag van het laatste FBJS tornooi van het seizoen. Deze dag zal zeker niet de wereldgeschiedenis ingaan, maar het is voor onze vereniging wel een belangrijke mijlpaal. Het is immers het eerste seizoen dat Spellenclub Mechelen meedraait in het tornooicircuit. En dat zullen ze bij FBJS geweten hebben! Niet alleen stonden we op elk tornooi met een stevige delegatie spelers, die spelers wisten zich ook te laten opmerken in hun prestaties en waren tegelijkertijd makkelijk te herkennen aan hun t-shirt of trui. Groepsgevoel en spelplezier, exact waar het -ook op tornooi- om draait. Nu is het alleen nog afwachten op de officiële seizoensuitslag en dan weten we wie er van onze club zich geplaatst heeft om onze kleuren te gaan verdedigen op de Belgische finale op zondag 2 december 2018. Kortom, vanaf het eerste seizoen al meedingen naar het hoogste schavot, je moet het maar doen.

Toen we in maart 2017 de hoofden bij elkaar staken, toen we in maart 2018 een vzw oprichtten, zagen we het groot, mikten we hoog en geloofden we er ten volle in. Onze spellenclub heeft echter al onze verwachtingen, ja zelfs onze dromen, overtroffen. Als bestuur moeten we dus een versnelling hoger schakelen. Deze vereniging is geen futiliteit meer, het wordt serious business. Het is daarom belangrijk dat we naar de toekomst kijken, dat we de juiste inschattingen maken en dat we onze bloeiende vereniging warm en familiaal houden, waar iedereen zich welkom voelt.

Nog elke week zien we nieuwe gezichten op onze spelavonden. Elke week lopen er mails binnen met vragen: geïnteresseerden die wel eens willen komen meespelen, maar niet goed weten hoe het er aan toe gaat, die vrezen alleen (of met z’n tweetjes) aan een tafeltje apart te belanden, die denken dat hun ervaring of kennis te beperkt is. En elke keer stel ik hen gerust, verzeker ik hen dat er in onze vereniging plaats is voor iedereen. Dat alles aan bod komt, lichte partyspellen en het zwaardere (nacht)werk. Dat er plaats is voor een gezellige babbel, dat we in de eerste plaatse een bruisende vereniging (willen) zijn. Als ik terugkijk naar de spellen van de spelavond gisteren, dan klopt die volledig: luchtige spellen als Isle of Skye en The Climbers, leuke eurogames als First Class en Coimbra, het venijnige The Estates en een prototype van Sven. Ze illustreren perfect wie we zijn en waar we voor staan. Voor volgende week staan er dan weer twee epische spellen op de agenda: Twilight Imperium 4th Edition en 18Ireland zullen in de namiddag al starten en laten ook onze meest fanatieke spelers niet op hun honger zitten. Om 19:45 start de gewone spelavond, waar hopelijk weer iedereen zijn of haar gading vindt.

Als bestuur zijn we blij met de massale opkomst (zes tafels op een spelavond is niet niks), maar tegelijk zijn we bezorgd. Bezorgd of  de nieuwelingen zich wel welkom voelen, of iedereen wel speelt wat-ie graag speelt, of we niet teveel met onszelf bezig zijn (ikke, ikke, ikke en de rest… je weet wel). Stof tot nadenken!
Dat de anciens, zij die er al van het begin bij waren (en al veel eerder op dinsdag in De Spelfanaat), nog de tijd vinden voor een losse babbel tussendoor, het de moeite vinden om “een nieuwe” te introduceren in de wondere spellenwereld.
Dat de nieuwelingen, zij die soms schuchter en verlegen eens komen kennis maken, zich niet geremd moeten voelen. Je wordt niet beoordeeld op je spelervaring of spelkennis, integendeel! Dus zeg gerust wat je wil spelen, wat je leuk vindt (en wat je juist niet leuk vindt), zo vind je het beste een speltafel die bij je past.

Met 75 leden zijn we intussen al. Dat is niet niks. Ik herhaal het zo vaak, omdat ik het zelf moeilijk kan geloven. Maar ik herhaal het ook zo vaak omdat een grote vereniging consequenties heeft. “Kleine kinderen, kleine problemen, grote kinderen, grote problemen” is een waarheid als een koe. Met verenigingen is het eigenlijk hetzelfde. We groeien en dat is goed. Een vereniging heeft immers een kritische massa (i.c. ledenaantal) nodig. Bij te weinig leden riskeer je immers dat leden het voor bekeken houden en ook al krijg je soms een nieuw lid bij, op termijn zullen er meer leden wegblijven dan dat er nieuwe bijkomen. Daar moeten wij, nu toch niet, voor vrezen. Ons probleem is dat we heel snel groeien, misschien te snel. Als vereniging moeten we ons daaraan aanpassen. Het is fijn dat veel mensen deel willen uitmaken van onze vereniging, maar als we die nieuwe leden niet verwelkomen, als we niet langer bezorgd zijn om het welbevinden van onze leden, dan riskeer je dat iemand met een wrang gevoel naar huis gaat, dat er iets op z’n lever ligt… en dat op termijn de bom barst. Het tij kan immers snel keren. Zoals wel vaker gezegd: it takes a lifetime to build a good reputation, but only seconds to ruin it.

En zo kom ik bij het eerste deel van mijn titel: de navelstaarders. We mogen niet langer op onszelf gericht zijn. Ja, het is allemaal fantastisch gelopen, een succesverhaal, een sprookje. Maar stilstaan is achteruit gaan. We moeten vooruit kijken, blijven bouwen aan onze vereniging en een plaats garanderen voor iedereen. Empathie, misschien moeten we dat in onze fundamenten betonneren!

Voor ons, als bestuur, zit 2018 er dan ook zo goed als op. David en Luk zijn nog volop bezig met de 18xx conventie die een bont internationaal gezelschap verwacht, maar dat is meteen ook het laatste wapenfeit van 2018. Wij kijken al veel verder vooruit. En dat zullen sommigen op de spelavond gisteren al gemerkt hebben. Geen lidkaarten van 2018 meer en dus ook geen Clans of Caledonia meer op de lidkaart. Sinds gisteren verkopen we aan nieuwe leden lidkaarten geldig tot en met 31 december 2019.

Voor het lidmaatschap van 2019 zijn er ook enkele wijzigingen:

  • Lidkaart: 7 euro
  • Combo lidkaart & club-t-shirt: 22 euro
  • Combo lidkaart & club-hoodie: 42 euro

Kleuren en maten zijn natuurlijk naar keuze (meer informatie bij Luk op de spelavond). T-shirts en hoodies blijven ook afzonderlijk te koop, nog steeds aan respectievelijk 18 en 38 euro.

Ik wil ook nog even terugkomen op onze 18xx Conventie, van 30 november tot en met 2 december 2018. Het gevolg is immers dat er op zaterdag 1 december 2018 geen gewone spelavond zal zijn. Iedereen die een spelletje wil spelen, kan echter nog steeds terecht in De Spelfanaat, en zelfs 24 uur lang, want dan houdt Bjorn van Board Game Brothers zijn spellenmarathon, van zaterdag 1 december 14:00 tot zondag 2 december 14:00, ten voordele van Hart voor Fibro in het kader van de Warmste week van Studio Brussel. Weet dat er die avond andere tarieven gelden voor de spellenmarathon.
Spelers die benieuwd zijn naar 18xx zijn dan weer welkom op de 18xx Conventie van vrijdag 30 november tot zondag 2 december in het Sint-Romboutscollege. Op vrijdag- en zaterdagavond voorzien wij gezellige introducties zoals 18Lilliput, Steam over Holland en 1846. Laat de speelduur van enkele uren je niet afschrikken, maar kom gewoon eens kijken. Inschrijven is hier wel verplicht.

En zo kom ik aan het einde van een heel lang stuk. Het had een nieuwsbrief kunnen zijn, maar daar doen we niet aan mee. Jullie hebben ondertussen toch al allemaal de weg gevonden naar ons belangrijkste informatiekanaal. Maar hoe zit het nu met die sterrenkijkers? Ach, dat was een mooi uitgangspunt toen ik begon te schrijven, nu is het allemaal weer helemaal anders gedraaid. Sterrenkijkers kijken naar boven, net het tegenovergestelde van navelstaarders. Sterrenkijkers dromen, ze geloven in en dromen van iets onmetelijk groots, iets fantastisch onnatuurlijks. Misschien leven ze zelfs in een andere wereld. Ik gun ze het van harte, wellicht zijn ze gelukkiger dan ik. Maar je kan niet blijven dromen, je kan niet blijven staren, soms moet je de handen uit de mouwen steken, soms moet je aan de slag, soms moet iemand initiatief nemen. En dat initiatief werd onze vereniging, Spellenclub Mechelen.