Wie zoekt, die vindt!

Het was stil op onze blog. De zomervakantie en een hoop persoonlijke beslommeringen (zoals een verhuis en sollicitaties) tijdens een zinderende hittegolf zitten daar vast voor iets tussen. Exact een maand geleden hielden we onze spellenmarathon in Den Hangar op Transit M, de aankondiging daarvoor is dus van nog langer geleden. En in die aankondiging schreef ik “Ik moest vaststellen dat er in De Spelfanaat nog pareltjes stof staan te vangen, zowel in onze spellenmuur als in de rekken voor verkoop. Iedereen loopt er argeloos voorbij, misschien kent niemand ze nog, dus ik zal er eens een stukje over schrijven.” Belofte maakt schuld!

spelfanaat

Het is vakantie, geen beter moment voor dit stukje. Want menig spelfanaat kent het wel: op vakantie of op daguitstap kom je een spellenwinkel tegen en meteen is daar de drang om binnen te wandelen. Natuurlijk heb je al een gigantische verzameling, uiteraard bots je weer op hetzelfde aanbod van 999Games, White Goblin Games en Asmodee, maar toch. Ik ben daar geen uitzondering op, maar ik winkel dan ook graag. Boekenwinkels, muziekwinkels, spellenwinkels… ik kan er uren in rondhangen. Vooral omdat zulke winkels iets vertellen over de cultuur van de inwoners van die stad of land… of toch zeker over de klanten.

Zo heb ik drie jaar in Parijs gewoond en daar had ik drie vaste spellenwinkels: Variantes, Starplayer en Jeux Descartes. Bij andere winkels kwam ik veel minder, al verdient Troll2Jeux wel een eervolle vermelding omdat ze een heel actieve World of Warcraft Miniatures community hadden en ik er regelmatig tornooien ging spelen. Maar goed, drie vaste winkels dus. Variantes was gegroeid uit een schaak- en tarotwinkel. Hun aanbod aan grote spellen was quasi onbestaande, maar hun assortiment kleine spelletjes was onuitputtelijk. Spelletjes die in je jaszak passen, die je in twee minuten uitlegt en die je speelt op café, je vond ze en masse bij Variantes. Jeux Descartes was het andere uiterste: kleine spelletjes en kaartspelletjes hadden ze wel, maar vooral omdat klanten er nu eenmaal naar vroegen. Zij waren gespecialiseerd in de zware en lange eurogames. De winkel lijkt van buiten onooglijk klein, maar vergis je niet, ze hebben een benedenverdieping die volgestouwd is met spellen. Als ik ooit een kelder moet inrichten tot speelzaal, ik zou prompt mijn licht gaan opsteken bij Jeux Descartes. Starplayer was gespecialiseerd in import games en is daardoor iets bekender bij niet-Franstaligen omdat ze een uitgebreid Engelstalig assortiment hebben: veel wargames en de epische Fantasy Flight Games (zoals Twilight Imperium, Descent, Arkham en Eldritch Horror). Drie winkels op een boogscheut van elkaar, maar wel met een zeer sterk verschillend assortiment en dus ook totaal verschillende klanten.

In Mechelen hebben we niet zoveel spellenwinkels, laat ons gewoon eerlijk zijn, maar eentje die naam waardig. Als je spellen zoekt, dan moet je naar De Spelfanaat. Toen De Spelfanaat nog tegenover de Stadsschouwburg was, liep ik regelmatig binnen. Er kwamen toen veel minder spellen uit en zowel voor spelers als voor winkels was het mogelijk (quasi) alle nieuwigheden te volgen. De dag van vandaag is het kiezen: er komt massaal veel uit, zowel bij uitgevers als op Kickstarter, en een winkel is geen ballon. Een winkel kan dus onmogelijk alles aanbieden, specialiseren dan maar of een goed gemiddelde aanbieden. Kiezen is vaak verliezen, maar die keuze moet je als klant niet maken, dus je moet er ook niet over zagen. Staat de winkel je niet aan, blijf er dan weg.

Zoals trouwe lezers ongetwijfeld al weten, heb ik een nogal afwijkende spellenvoorkeur. Ook ik heb dus een tijdje gedacht dat ik in De Spelfanaat niets te zoeken had. Mijn eerste indruk was immers het typische spellenaanbod: Catan, Carcassonne, Ticket to Ride en enkele jaren later kwamen daar Stenen Tijdperk, Dominion, Istanbul en Pandemie bij. De ene stond al jaren in mijn kast, de andere zou nooit in mijn kast komen. Wat had ik dan te zoeken in De Spelfanaat? Veel… zoals later is gebleken.

Er staan in De Spelfanaat pareltjes, volgens mij toch. Want dat moet ik even nadrukkelijk zeggen. Luc en Jonathan zullen je deskundig advies geven wanneer je hen dat vraagt. Maar elk speladvies is subjectief. Ze willen je echt niet het duurste spel verkopen, ze willen je een spel verkopen waar je zo goed als zeker plezier aan beleeft. Hoe beter jij kan vertellen wat je wel en niet leuk vindt, hoe beter het advies. Maar het blijft advies. De pareltjes die ik hier zal overlopen, zijn dus ook hebbedingetjes in mijn ogen. Er is geen garantie dat jij ze leuk zal vinden, maar ze zijn zeker de moeite waard om eens van naderbij te bekijken. Maar het allerbelangrijkste is dat je ze kan vinden in De Spelfanaat, je kan ze kopen en onmiddellijk mee naar huis nemen. Eens rustig rondkijken in de winkel, verder kijken dan je neus lang is, is dus de boodschap. De Spelfanaat is echt wel meer dan Carcassonne en Catan.

Ik ben een grote fan van racespellen. Racen pur sang, daar ben ik altijd voor te vinden: Cartagena, Flamme Rouge, Ave Caesar, Snowtails, Thunder Alley speel ik altijd graag mee. Maar het racespel waar je onmiddellijk aan denkt (of toch zou moeten denken) is Formula D (vroeger Formula Dé). Hier (foto links) word ik dus prompt vrolijk van, maar er is meer (foto rechts).


Achteraan de winkel, in de gang naar de speelzaal, staat immers de oude versie te pronken. Toegegeven, de tracks zijn gespeeld, vertonen flink wat shelfwear, maar Spa Francorchamps is zowat het beste circuit in de hele Formula Dé-reeks. Ik denk niet dat Luc het snel zal verkopen, maar liefhebbers die hem willen hebben, kunnen altijd proberen (minstens €50 het afgelopen jaar, momenteel $80 op Boardgamegeek). Wil je hem gewoon spelen, dan weet je hem meteen ook staan. Tien oude racetracks dus (2 in de basisdoos en 8 van uitbreidingen), we zouden gelijk onze eigen Formula Dé-competitie kunnen opzetten.

Even terug naar die eerste foto. Een tweede element waar ik in een spel van hou is chaos of onvoorspelbaarheid als je dat liever hoort. Bij chaos denk je meteen aan Roborally en dat is goed. Vooral omdat dit spel niemand onberoerd laat: love it or hate it. I love it! Vooraan in de winkel staat dus de nieuwe editie: plastic robots en speelbaar met 6. Maar Roborally werd voor het eerst uitgegeven door Wizards of the Coast in 1994. Die versie was speelbaar met vier en kreeg verschillende uitbreidingen, waaronder Armed & Dangerous en Crash & Burn. Met Armed & Dangerous kon je het gelijk met acht spelen. Beide uitbreidingen zijn dure verzamelobjecten geworden. Ook de eerste versie van Wizard of the Coast is een rariteit. Dit gezegd zijnde, vond ik dit.

Een Wizards of the Coast-editie dus (foto midden), gebruikt en met shelfwear, maar toch. En van Amigo de Crash & Burn-uitbreiding in folie (foto rechts). De laatste Crash & Burn die op Boardgamegeek in folie verkocht werd, ging $125. Vraagprijzen liggen momenteel natuurlijk nog hoger. Ben je verzamelaar en ontbreekt deze in je collectie, er staat er eentje klaar.

Nu we toch bij de chaotische racespellen zijn, heb ik nog een mooie aanrader. Asteroyds van Fred Henry (co-auteur van o.a. The Adventurers en Conan) is een ruimteversie van Roborally die mogelijk nog chaotischer is. Ik heb Asteroyds veelvuldig getest voor Fred en Roborally-fans moeten deze zeker eens een keer proberen. Lees er gerust mijn review op Boardgamegeek op na.

Een ander racespel waar mijn oog op viel en dat binnenkort een remake zou krijgen, als ik me niet vergis, is Mississippi Queen, uitgegeven door Goldsieber. Bij dit spel vaar je met je stoomboot de Mississippi af en moet je onderweg passagiers oppikken. Het leuke is dat je met je boten elkaar mag rammen, duwen en blokkeren. Niet voor niets het Spiel des Jahres in 1997!

En daarmee laat ik de racespellen achter mij, maar ik wil wel even terugkomen op de foto van Crash & Burn. Daarnaast staat immers een klein doosje van Grey Fox dat echt alles heeft om niet op te vallen: een onleesbare titel van het spel, een grauwe doos en een dito naam van uitgever. Maar laat je niet om de tuin leiden, dit spelletje is 7 Ronin en ik heb het er al eens eerder wat uitgebreider over gehad (zie Just the two of us). Dit tweespelerspelletje is een kanjer van een breinbreker. Toevallig heb ik het dit weekend nog met David gespeeld en het was spannend tot de laatste ronde (met een nipte overwinning voor de ninja’s). Hou je van een mentaal steekspelletje, dan kan ik deze ten zeerste aanraden. Dus rep je naar de winkel, want er is er welgeteld een.

In datzelfde stukje (Just the two of us) heb ik het ook over 13 Days: The Cuban Missile Crisis. Ook deze staat te pronken in de winkel. Deze korte versie van Twilight Struggle (45 minuten) is een prima opstapje naar het zwaardere (eigenlijk vooral langere). Als je afknapt op het thema (m.a.w. Cuba in oktober 1962 interesseert je geen moer), dan kan ik dat wel begrijpen, maar als je daarom het spel links laat liggen, heb je zwaar ongelijk.

13 Days staat in de winkel trouwens in goed gezelschap. Geflankeerd door 1846: The Race for the Midwest (neen, ik zal niets zeggen over 18xx) en Ascension: Return of the Fallen, zou het zo een plaatje uit mijn eigen spellenkast kunnen zijn. Ascension: Chronicle of the Godslayer was de eerste deckbuilder die meeliftte op de Dominion-rage, maar de markt (of het aanbod) verving door een dynamische rij kaarten (6 om juist te zijn), zo weet je meteen waar de makers van Star Realms de mosterd zijn gaan halen. Ik vind hem pakken beter dan Dominion en afgeleiden. Deze Ascension: Return of the Fallen is de eerste uitbreiding/variant in het Ascension-universum. Het is een tweespelerdoos (wat ik aanraad, want ik vind Ascension met meer dan twee maar niks) en interessanter dan de basis, zonder een overdaad aan regels en exta’s in te voeren. Het feit dat hij nog steeds (al 8 jaar dus) in mijn kast staat, wilt ook al wat zeggen.

Een ander spel dat ik totaal niet had verwacht in De Spelfanaat is een korte wargame: Melee (foto links). Helaas niet de zeldzame eerste versie (daar zijn er maar 500 van gemaakt) van La Mame Games (die ook The Profiteers hebben uitgebracht, maar dat ligt niet in de winkel). Melee is een wargame voor 2 tot 4 spelers en in de regels staat letterlijk: “Beware: this is a short violent game that can end very suddenly!” Niet voor doetjes dus en voor mij gelijk liefde op het eerste gezicht.

Nu ik toch bij de wargames ben, gewoon even vermelden dat er een Lord of the Rings Risk (foto midden) staat stof te vangen. Nu mag je denigrerend doen over Risk, het is en blijft een aardig spel dat zijn strepen heeft verdiend als opstap naar het zwaardere werk. Zelf vind ik Risk 2210 de beste, maar ook Godstorm en Lord of the Rings zijn aardige varianten. Kan je Risk appreciëren, dan raad ik je zeker aan om deze eens te proberen.

Een veel minder gekende wargame, maar toch een die ik leuk vond om te spelen, is Magnifico (foto rechts), of voluit Magnifico: Da Vinci’s Art of War. Deze lichte wargame doet veel denken aan Risk, maar je kan je specialiseren en oorlogstuig bouwen (alle geïnspireerd op de machines van Leonardo de Vinci). Ik vond hem heel aardig spelen en ik zou zo gelijk weer aanschuiven.

Voor Battlelore (first edition)-fans, geef ik ook even mee dat er nog een uitbreiding Battlelore Dragons (foto links) staat te wachten op een verzamelaar. De eerste editie van Battlelore is massaal veel beter dan de tweede editie, enkel de opzettijd is enorm (en dat is nog een onderschatting). Maar goed, alle Battlelore-aanhangers die ik ken hebben deze uitbreiding al en dat zal zowat voor iedereen gelden.

En dan staan er deze exemplaren: Fief (oude versie foto rechts, recentere versie foto midden) en Fief 2 (foto rechts). Ik geef toe, niet de laatste editie. In Frankrijk stonden er velen zot van, al is een stevige portie chauvinisme daar niet vreemd aan (het speelt zich af in Frankrijk 1429 en is ontworpen door een Fransman). Fief is een diplomatiespel, in de stijl van Diplomacy, A Game of Thrones en Rex. Zelf ben ik nooit aan spelen gekomen, ik ben wat afgeknapt op Diplomacy en heb voor diplomatiespellen de boot heel lang afgehouden. Zonde eigenlijk, maar goed. Ik raad aan om wat reviews (zoals deze) te lezen, want dit is een stevig spel met flink wat eigenaardige kantjes. Diplomatie is immers één, de willekeur is twee.

Iets totaal anders, een kaartspelletje dat ik totaal niet verwacht had in De Spelfanaat (en dat ik eigenlijk nergens in België zou verwachten) is Dark Matter. Dit spel, van Spaanse makelij, is totaal onder de radar doorgevlogen op Spiel 2015, hoewel alles er goed uitzag: vormgeving, materiaal, regels… het intrigeerde, het sprak aan, het had iets. Ook ik moet toegeven dat ik het nooit gespeeld heb, maar tot op heden staat het in mijn kast. Het spreekt me nog steeds aan en ik wil het echt een keer spelen. Wie weet vind ik nu een gelijkgezinde!


Ik vermeldde al Battlelore: Dragons. Er is nog zo een uitbreidinkje dat niemand nog verwacht, maar dat er toch ligt. GIPF Project Set 2. Kris Burm heeft zijn GIPF-reeks ontwikkeld als metagame, waarbij je in een GIPF-spelletje extra stukken mag inbrengen (met speciale eigenschappen, de zogenaamde potentials) op voorwaarde dat je dan een ander spel wint, bijvoorbeeld wil je een stuk met YINSH-eigenschappen inbrengen, dan zal je eerst een potje YINSH moeten winnen. Inderdaad, je moet dus het GIPF-spel laten liggen en een spelletje YINSH opstarten. Voor deze metagame zijn er drie project sets uitgebracht. Nummer 2 ligt in De Spelfanaat. Ik zeg het maar, je weet maar nooit.

En dan zijn er een heleboel spellen die de moeite waard zijn om te vermelden, niet zozeer omdat ze speltechnisch superieur zijn, maar wel omdat ze een bijzonder thema hebben, eentje dat bij thematische verzamelaars kan aanslaan. Het eerste is Essen The Game (is daar verduidelijking bij nodig?), dan heb je ook Goldbräu (waar je een brouwerij met bijhorend café runt, in het spel zitten zelfs bijhorende bierviltjes) en ook Urland (het vervolg op Ursuppe [Primordial Soup]), weliswaar minder iconisch, maar toch. Neen, geen superspellen, maar nu ook geen draak van een spel, gewoon aangenaam om eens te spelen op, jawel, een thema-avond.

Veel degelijke spellen zag ik, vaak al enkele jaren oud en daardoor in het vergeethoekje geduwd. Navegador en Imperial 2030 (twee rondelspellen van Mac Gerdts), Homesteaders (in de Masterprinteditie van Quined), de broertjes Dungeon Lords en Dungeon Petz, en -minder gekend- UR, van What’s your game? Voor iedereen die wel te vinden is voor een abstract spelletje, kan ik ten zeerste Blockers aanraden. Dit fillertje staat bij mij even hoog als Einfach Genial (Genius, nu uitgegeven door White Goblin Games). Speelbaar met 2 tot 5 spelers, voldoende diepgang en het kan serieus gemeen uitpakken. Zeker de moeite waard, we leggen het niet voor niets al enkele familiespeldagen op tafel.

De grote namen liggen natuurlijk ook in de winkel, Ticket to Ride bijvoorbeeld. Bijzonder goed is de kleine uitbreiding 1910, die Ticket to Ride USA meerdere niveaus omhoog tilt. De spelvariant 1910 of Big Cities maken dit spel ongemeen hard, ook voor 2 en 3 spelers. Mocht je vinden dat je elkaar op dat grote bord niet genoeg voor de voeten loopt, dan moet je deze absoluut toevoegen aan je collectie. Een ander voordeel is ook dat je daardoor grote (bridge size) wagonkaarten krijgt. Ook dat vind ik een meerwaarde. Over 1912, de uitbreiding voor Ticket to Ride Europa, kan ik niet veel zeggen. Ik ben geen grote liefhebber van Ticket to Ride Europa, die laat ik liever aan mij voorbijgaan, maar ik veronderstel dat dit uitbreidinkje zowat hetzelfde doet als 1910. Daarover vind je vast wel meer op Boardgamegeek.

Pandemie is de andere grote naam waar ik toch wat over wil zeggen. Pandemic Legacy Season 1 heb ik uitgespeeld. Sterk en boeiend spel, maar ik was al geen Pandemiefan en na dat eerste seizoen heb ik er mijn buik ook van vol. Ben jij wel altijd te vinden om de wereld te verlossen van een boel enge ziektes, dan kan ik zeker Pandemic The Cure aanbevelen. En voor de verzamelaars kan de verjaardagseditie misschien wel een meerwaarde bieden.

Zoals ik al zei, ben ik een grote liefhebber van spellen in kleine doosjes, met dank aan Variantes in Parijs. Een molen met kaart- en dobbelspelletjes trekt dus zeker mijn aandacht. De 999Games-molen in De Spelfanaat mag er zeker zijn: zo zie je Tybor der Baumeister staan. Zonde dat die niet in het Nederlands te verkrijgen is, maar zeker en vast de moeite. Laat je trouwens niet misleiden, het is niet enkel Duits, alle kaarten zijn tweetalig Duits-Engels. Er net onder staat L.a.m.a. Dat heb ik nog niet gespeeld, maar ik herkende de naam als een van de genomineerden voor de Spiel des Jahres van dit jaar (het moest de duimen leggen tegen Just one). De Spelfanaat heeft dus zeker spellen die bij vele spelers gaan aanslaan.

Een andere zijde van de molen toonde een veelvoud aan spellen die bij mij thuis regelmatig op tafel komen: Lost Cities (de nieuwe editie in een handig klein doosje), Take 5 (een klassieke klepper), Metropolis (The City ofwel de gestripte versie van San Juan, voor de ene te licht, voor mij net goed voor een “best of 5“), Gesjaakt (dat ik dan weer ken als No Merci en dat vroeger regelmatig in De Spelfanaat als afsluiter op een spelavond gespeeld werd) en natuurlijk (ik hou van chaos, weet je nog) Fluxx (hier Star Trek Fluxx), het spel met immer veranderende regels. Helemaal onderaan (op de zeer slechtbelichte foto, mijn fout ik weet het) zie je ook Qwixx. Dit dobbelspelletje heeft al tig varianten gekregen. Sommigen zullen nu wel zeggen dat Clever (en varianten) beter is, maar als standaard van roll & write kan deze zeker nog mee met de laatste nieuwe.

Ik vernoemde al Lost Cities. Ik heb Lost Cities als deel van de Kosmos tweespelerreeks. Babel, Rozenkoning, Zeus & Hera en Kahuna zaten ook in die reeks. Babel is ongemeen hard, Kahuna is een evenwichtsoefening, gelijk dansen op een slappe koord. Speel je graag een halfuurtje met z’n tweetjes, dan moet je deze maar eens zoeken.

Helemaal achter in de winkel vond ik nog deze, Best Treehouse Ever, een draftspelletje met veel meer diepgang dan Sushi Go, maar dat gestroomlijnder is dan bijvoorbeeld 7 Wonders. Leuke tekeningen, grappig thema en ideaal voor de hele familie.

Om af te sluiten, de spellen die het eerst in mijn oog sprongen toen ik op het idee kwam voor dit stukje: stevige spellen met wat shelfwear (dus niet altijd nieuw), maar die toch nog kunnen concurreren met de nieuwe lichting. De filler Condotierre (speelbaar tot 6, wat ook een voordeel is) bijvoorbeeld, maar ook Conquistador (vaak het broertje van El Grande genoemd, al is de gelijkenis beperkt) en natuurlijk, last but not least, een topper van formaat die mijn kast nooit zal verlaten, een spel dat in mijn ogen zowat alles heeft dat het moet hebben, Giganten. En toevallig ook het enige spel waar ik geen foto van genomen heb. Dan maar eentje uit mijn spellenkast, ook dat moet kunnen.

giganten.jpg

D-Day

Het zijn drukke tijden in juni. Sportfanaten zitten aan de televisie gekluisterd voor Roland Garros, de Giro en EK-kwalificaties voetbal. Studenten en leerlingen zwoegen zich te pletter in de hoop alle leerstof tijdig in hun oververhitte hoofden te krijgen. En ook de bordspelers weten niet wat eerst op tafel leggen.

75 jaar geleden landden de geallieerden op Normandië. Wereldoorlog II is ook een geliefd thema in de spellenwereld. Overal ter wereld spelen wargamers Operation Overlord na, sommigen haast in real time. Normandy ’44 van GMT Games moet deze dagen zowat de meest gespeelde wargame zijn.

Zelf moet ik echter schoorvoetend toegeven dat ik voor het eerst sinds lang op 6 juni geen D-Day Landings op tafel heb gelegd. Je weet wel, de gigantische scenario’s van Memoir ’44. Ik teken dan maar voor een herkansing op 16 december met Ardennes ’44.

Landen zouden David en ik immers pas op 7 juni kunnen met onze derde Belgian 18xx Convention. Natuurlijk was het een uitermate vermoeiend weekend, maar de voldoening is enorm. Met 59 deelnemers blijven we fors groeien, pinkstermaandag heeft daar zeker goed bij geholpen. De sfeer was geweldig, maar het belangrijkste is zeker dat we grote namen en sterke spelers uit het 18xx-wereldje in Mechelen hebben mogen verwelkomen. Zo verzekeren we de toekomst van 18xx Belgium en zetten we Mechelen voorgoed op de (18xx) kaart.

Maar ook andere spelers kunnen weldra hun hartje ophalen. Spellenclub Mechelen zet de zomer goed in met onze spellenmarathon op zaterdag 29 juni. Spelers die echter niet zo lang kunnen wachten, kunnen hun hartje gaan ophalen in Merelbeke dit weekend, want daar vindt dit weekend (15 en 16 juni) alweer de zesde editie van Zomerspel plaats. Zin om jezelf te vereeuwigen als Belgisch Kampioen Saboteur of Clever? Zin om alsnog de landing op Normandië na te spelen (met de Memoir ’44 Brigade)? Of vraag je je af hoe het met het prototype Transplanet staat? Dan moet je zeker eens een kijkje gaan nemen in Merelbeke. Meer info vind je vast en zeker op hun website.

Een nieuwe tijdloze 50

De familiespeldag zit erop. Het was een schitterende zonnige dag en de opkomst was dus beduidend lager dan de koude regenachtige decemberzaterdag van vorige editie. Sommigen waren vast nog op zoek naar de verloren en vergeten paaseieren, anderen genoten van het stralende weer met familie, vrienden en wellicht een gezellige barbecue. Gelijk hebben ze. Wij hebben volop ingezet in het buitenspeelgoed en Leeuwentoren was een onverwacht succes. Ook Stefaan, de bedenker, die speciaal van Ieper kwam, is uiterst tevreden. Bij onze zomereditie trekken we deze kaart zeker nog eens, daar wil ik gerust mijn Kubb, Mölkky en nieuwe Leeuwentoren voor uitlenen. Als er liefhebbers van jeu de boules zijn, dan voorzien we zelfs met alle plezier pastis.

Maar dat is toekomstmuziek. Al moet ik toegeven dat de familiespeldag maar een nevenprojectje was. Momenteel zijn we achter de schermen vooral bezig met de voorbereidingen voor de 18xx conventie tijdens het pinksterweekend en het spellenweekend in december. Inschrijven voor de conventie is nog steeds mogelijk (introductiesessies kunnen elke dag ingepland worden), het spellenweekend is helaas volzet.

Nu wij druk bezig zijn met de voorbereidingen (en het hier dus een beetje rustiger is), geef ik jullie graag een andere bezigheid, of huiswerk, zoals je wilt. Een jaar geleden kozen we immers onze Tijdloze 50, een top 50 van spellen die minstens 10 jaar oud waren. De top 10 bestond uit stevige klassiekers, zoals Goa, Caylus en Agricola, de nostalgische toets werd gegeven door Heroquest. De stevige spelers in onze club wisten Die Macher en 1830 in de top 10 te stemmen, de familiespelers plaatsten Ticket to Ride op 2. Onze onverwachte nummer 1 was echter Indonesia, waarmee we ons stevig onderscheidden van andere spellenclubs.

Nieuwsgierig lanceren we ook dit jaar onze Tijdloze 50, waarvoor jullie allemaal jullie persoonlijke en favoriete top 10 mogen doorgeven. De enige voorwaarde is dat de gekozen spellen minstens 10 jaar oud zijn, waarbij Boardgamegeek geldt als referentie.

Ik verwacht dat de lijst van vorig jaar stevig door elkaar geschud zal worden. 2009 was immers een uitstekend jaar voor bordspellen. Thunderstone en Arctic Scavengers bouwden voort op het succes van Dominion. Finca en Egizia waren de paradepaardjes van uitgeverij Hans im Glück en Martin Wallace scheerde hoge toppen met Stoom en Automobile. Stevige eurogames ook dat jaar, met Endeavor, Gates of Loyang, Macao, Vasco da Gama, maar ook Homesteaders en Carson City. Op thema en spelbeleving werd eveneens hoog ingezet met The Adventurers: the Temple of Chac. Conclictspellen vonden hun weg naar het grote publiek: Smallworld, de nieuwe versie Imperial 2030 en uiteraard mijn eigen favoriet Cyclades. Liefhebbers van tweepersoonsspellen konden hun hartje met Jaipur, Claustrophobia en Summoner Wars. Fantasy Flight Games schoot weer een hoofdvogel af met Warhammer Invasion: LCG. Een flink aantal vloog ook dat jaar weer los onder de radar door: Fzzzt, een grappig biedspelletje, Triumvirate, een slagenspel voor twee en het beursspelletje Trader.

Met zoveel fantastische spellen om uit te kiezen, zal ik jullie niet onnodig kwellen door jullie lijstjes te beperken tot een top 5. Maak er gerust een top 10 van. Dit jaar voeren we ook graag twee extra categorieën in: tijdloze tweepersoonsspellen (dus enkel speelbaar met twee) en de gouwe ouwe van minstens 20 jaar oud. Zij die erin slagen om daar een top 5 uit hun mouw te schudden, heel graag. En dan zien we wel of we aan 50 komen.

We verwachten jullie keuzes ten laatste zondag 12 mei (via mail of via het contactformulier).

  1. Klassiekers 10+ jaar oud: top 10
  2. Tweepersoonsspellen 10+ jaar oud: top 5
  3. Klassiekers 20+ jaar oud: top 5

tijdloze-collage

 

Paaseieren rapen

Ja, het is druk. Een vereniging laten groeien en bloeien vraagt immers een stevig engagement. Een minimum aan discipline en correcte tijdsinschatting is nodig. De demonstratie van Fuji Koro voor volgende week, de 18xx conventie van het pinksterweekend, ons spellenweekend in december en natuurlijk onze familiespeldag, ze vragen allemaal een beetje voorbereiding.

welcome-ext1-front

Voor onze familiespeldag begint het assortiment spellen al wat vorm te krijgen. Ik kan nu al een tip van de sluier oplichten. De roll & write hit Welcome to (toegeven, niet echt roll, maar wel write) gaan we opnieuw als demo hebben. Belangrijker is dat we de eerste thematische uitbreiding ook zullen hebben. We zullen zelfs enkele (nederlandstalige) exemplaren te koop hebben. Deze uitbreiding heeft twee thematische wijken: in de ene ga je op zoek naar paaseieren, in de andere probeer je zoveel mogelijk buurtbewoners te redden op doemsdag. Mooi meegenomen is dat je deze uitbreiding ook alleen kan spelen. Een paasuitbreiding met Pasen, wat moet je nog meer hebben?

Jumping Turtle Games heeft enkele leuke partyspellen in hun assortiment. Spyfall is daar een mooi voorbeeld van. Zoals voor elk partyspel zijn de meningen verdeeld. De ene spelgroep vindt het maar niks, de andere vult er hele avonden mee. Ja, het hangt echt van de groep af. Zelf heb ik ook al enkele avondjes Spyfall achter de rug, stuk voor stuk memorabele momenten. Het stond dus in de sterren geschreven dat Spyfall een opvolger ging krijgen met de redelijke voorspelbare naam Spyfall 2. Ongetwijfeld zijn jullie tijdens het spelen ervan een pak creatiever.

Spyfall2-Cover

Ook hier geeft Jumping Turtle Games een paasei mee. Spyfall 2 zullen we ook in beperkte mate te koop kunnen aanbieden met de beurspromo erbij. Alweer twee redenen om langs te komen op paasmaandag.

Jumping Turtle Games

Fuji Koro by Game Brewer

Het zijn sympathieke gasten bij Game Brewer, dat wisten we al. Vorig jaar mochten we al een keertje kennismaken met Rafaël tijdens een spelavond Gugong, waarvan toen de Kickstarter-campagne liep. Ook Gentes kon toen uitgeprobeerd worden. Het werd een gezellige en geslaagde avond, niet alleen volgens de spelers, maar ook Rafaël was uiterst tevreden.

Dat Spellenclub Mechelen een goede indruk heeft gemaakt, werpt zijn vruchten af. Momenteel loopt er weer een Kickstarter-campagne van Game Brewer, Fuji Koro, en ook nu halen we een prototype naar onze club. Eigenlijk had dat prototype er al moeten zijn, maar een legertje virussen gooide aardig wat roet in het eten. Maar niet getreurd, uitstel is heus geen afstel. Rafaël en ik bekijken momenteel wanneer Spellenclub Mechelen een exemplaar kan lenen en voor hoe lang. In de loop van volgende week moet dat zeker lukken. Binnenkort zie je dus wel een Facebook-evenement verschijnen voor een eerste kennismaking met Fuji Koro, de laatste nieuwe van Game Brewer.

FujiKoro_Gamescene_Deluxe_VarCam3_01

 

En ja, dat moet snel gaan, want de Kickstarter-campagne van Fuji Koro Deluxe loopt tot en met vrijdag 19 april. Geïnteresseerden kunnen hem zeker komen uitproberen en indien overtuigd, alsnog op de Kickstarter-kar springen.

Maar waarom zijn we zo euforisch over Game Brewer? Waarom zijn we laaiend enthousiast over hun nieuwste spel? Zelf heb ik Gentes in luxe-uitvoering. Anderen in onze club hebben Gugong in luxe-uitvoering. En de luxe spat er gewoon af, het zijn stuk voor stuk esthetische kunstwerkjes, een streling voor het oog. Degelijk en kwalitatief materiaal, mooi grafisch vormgegeven. Het oog wil ook wat, dat geldt ook voor spelers en dat is bij deze spellen fantastisch goed gelukt. Fuji Koro lijkt, als we de foto’s van de eerste stalen en proefdrukken mogen geloven, dat nog te overtreffen. Je wordt al blij van er alleen nog maar naar te kijken.

FujiKoro_Gamescene_Deluxe_VarCam4_01

Maar ook het spelplezier lijkt goed te zitten. Fuji Koro lijkt totaal niet op Gentes, evenmin op Gugong. De Fuji-vulkaan staat op uitbarsten en de heilige tempels met alle waardevolle en zeldzame artefacten dreigen verzwolgen te worden door de lava. Er zit niets anders op dan de beste en dapperste samoerai op pad te sturen om te redden wat er te redden valt. Vulkanen zijn echter niet meteen de vriendelijkste en meest toegankelijke plaatsen. De samoerai zullen de kolkende lava, de verzengende hitte, verraderlijke rotsen en dodelijke kliffen moet trotseren en, hoe kan het ook anders, een hoop woedende draken. Het ziet er dus niet al te best uit. Maar wie gaat er nu een uitdaging uit de weg?

Thematisch zit Fuji Koro wel snor: de vulkaan verkennen, grondstoffen verzamelen, met die grondstoffen je eigen wapenuitrusting verbeteren en dan op zoek gaan naar artefacten en draken om zo -clichématig- de roemrijkste en succesvolste samoerai te worden. Het kan niet altijd last man standing zijn.

FujiKoro_Rules_Samurai_all

Met meer dan € 150.000 opgehaald, loopt de campagne alleszins behoorlijk goed. Misschien zit het Minecraft-gehalte van het spel daar voor wel iets tussen. Bovenop de trends die momenteel hot zijn op Kickstarter:

  • miniaturen van draken en samoerai
  • een prachtig groot spelbord, dat je ook als een neopreen playmat kan krijgen
  • coöperatieve en competitieve mode
  • ook solitair speelbaar
  • handige insert op maat
  • gelaagde spelersborden (momenteel nog niet vrij, maar komt vast wel)
  • en natuurlijk een algemene upgrade van het spelmateriaal in de luxeversie.

deluxeboard_F_20190127-RGB

Over de spelmechanismen kan ik nog niet veel zeggen. Daarvoor bekijk je best zelf maar de filmpjes, ik kan immers nu ook niet veel meer doen dan dat. Maar daar gaan we dus verandering in brengen, want volgende week komt Fuji Koro naar Spellenclub Mechelen. Wellicht zullen we werken met een intekenlijst, zodat iedereen de kans krijgt om het spel te testen. Eentje om in het oog te houden!

Fuji-Koro-3D-Box

Bron figuren: gamebrewer.com

Prototypes, streven naar perfectie

Een tijdje geleden schreef ik over prototypes met de bedoeling er onmiddellijk een tweede deel aan te breien. Onder andere de voorbereidingen voor onze familiespeldag schoven dat helaas weer op de lange baan. Maar van uitstel mag geen afstel komen, dus even de koe bij de horens vatten.

Ik was immers gecharmeerd toen ik enkele dagen na die post een mailtje kreeg van Jonas. Hij had het stukje gelezen waarin ik terugblikte op Transplanet. Jammer genoeg vordert Transplanet niet aan een supersonische snelheid, verbouwingen en kinderen eisen een net iets prominentere plaats (en tijd) op. Ergens is dat spijtig, maar dat heeft ook zo zijn voordelen: zo kan het spelidee rusten, kan je er lang over nadenken en -net zoals met een tekst- moet je soms schoorvoetend toegeven dat het zoveel weken later toch iets minder vernieuwend en verbluffend is dan je oorspronkelijk dacht. Toch zit er schot in de zaak, met kleine pasjes ontwikkelt Transplanet zich verder. Zo heeft Jonas recent meegedaan aan het concours de Boulogne-Billancourt, een ontwerpwedstrijd met bikkelharde concurrentie, waardoor Transplanet jammer genoeg vroegtijdig uit de wedstrijd lag.

We gaan niet pathetisch zitten wauwelen over deelnemen is belangrijker dan winnen, maar alle feedback kan een spelontwerp verbeteren. Jonas laat dus zeker het hoofd niet hangen en trekt deze zomer naar verschillende spelbeurzen om zijn prototype te tonen, te demonstreren en te testen om zo nog meer constructieve feedback te krijgen. Trek jij deze zomer naar Zomerspel, loop dan zeker eens langs de prototypes en speel een spelletje mee. Ook op het Brussels Game Festival kan je Jonas wellicht vinden. Zulke evenementen zijn niet alleen ideaal om een hoop testspelers te vinden, ze laten je ook toe om vlot contacten met (potentiële) uitgevers te leggen. Netwerken, het blijft belangrijk, zeker in de spellenwereld.

Zoals je ziet, zit Jonas niet stil. Helaas kan hij niet op dinsdagen of zaterdagen naar onze spelavonden komen. Maar hij staat wel te springen om Transplanet verder te ontwikkelen, dus als er spelers zijn die Jonas verder willen helpen en graag een testspelletje spelen, laat het gewoon weten. Velen onder ons spreken immers ook op andere dagen af om samen te spelen. Als je op zo’n spelavond tijd en zin hebt om Transplanet eens te testen, dan is Jonas graag van de partij om jullie te ontvangen of om tot bij jullie te komen.

Er zat ook een ander mailtje in mijn mailbox. Toegegeven, er zitten er wel meerdere in mijn mailbox, bijvoorbeeld eentje die me wist te vertellen dat ik weer ettelijke miljoenen had gewonnen (of geërfd?) van een of andere achterachterkleinzoon van een recent overleden Nigeriaanse prins. Als ik die miljoenen kan claimen, dan bouwen we een groot Mechels spellencentrum. Maar goed, ik dwaal weer af. Een mailtje dus, eentje dat er bovenuit sprong, eentje van Sven. Iedereen die, al is het maar af en toe, op de spelavonden komt, kent Sven. Sven heeft een zwak voor miniaturen, voor thematische spellen, voor interactieve spellen. Maar Sven heeft ook een passie om zelf spellen te ontwikkelen. Misschien ben jij zelfs al mee aan tafel geschoven om er eentje te testen.

Voor Sven is het echter tijd om een stap verder te gaan: in plaats van elk spelletje mee te spelen, zou hij graag zijn spellen laten testen en spelen door een groep, zonder dat hij mee speelt, misschien zelfs zonder dat hij er heel de tijd bij zit. Op een spelavond is dat ideaal, zo kan hij zelf iets anders spelen, maar is hij onmiddellijk in de buurt om mogelijke vragen te beantwoorden en onduidelijkheden weg te werken. Achteraf is het ook makkelijker om rechtstreeks je opmerkingen en bedenkingen te geven. De discussie (of moet ik het bespreking noemen) achteraf is minstens even boeiend als het spel zelf.

Sven zit bomvol ideeën en moet overduidelijk zijn ludiek creatief ei kwijt. Van alle ideeën die rondslingeren in zijn hoofd en bij hem thuis, zijn er drie die hij nu intensiever zou willen uittesten en uitwerken.

  1. De eerste is Mythos, een deckbuilder waarin je wordt meegevoerd naar de duistere wereld van het geteisterde dorpje Arkham. Cthulhu dwaalt daar nog steeds ergens rond en heeft niks goeds in petto. Het leuke is dat je deze keer niet als brave bange burger een manier moet vinden om een meertentakelig monster een kopje kleiner te maken, neen. Als sekteleider mag je hier aan de slag om zo snel mogelijk de poort te kunnen openen zodat jouw godheid zich als eerste op het nietsvermoedende dorpje kan storten. Speel je graag eens de Cthulhu-kant en hou je van deckbuilden, dan is deze een absolute must.
  2. Het tweede is Dominion (ik vermoed dat hij nog wat aan de naam zal moeten veranderen, maar goed, het is een werknaam, een project), waar je een megacorp (een dystopische multinational dus) runt met als ultieme doel de wereld te overheersen. Het zou gebaseerd zijn op Illuminati en wordt hopelijk een flink verbeterde versie (maar daar kunnen jullie dus perfect mee helpen).
  3. Het laatste is Ragnarok, waar je teruggaat naar de Noorse mythologie. Dit spel is een miniaturenspel (want dat doet het altijd goed op Kickstarter). Vanuit Asgaard trek je met je godheid op pad om zo veel mogelijk mensen te redden en monsters te verslaan, terwijl Ygdrassil, de levensboom die alle werelden verbindt, weer eens dreigt vernietigd te worden. Ik heb het zelf nog niet gespeeld, maar als ik dit schrijf, vermoed ik dat er een semicoöperatieve, coöperatieve en zelfs solitaire variant van zullen verschijnen. Als stoere god met hamer en bijl de wereld redden, dat moet je toch eens meemaken!

Er is altijd plaats voor een extra spelletje in onze spellenmuur, er is altijd plaats voor een extra spel op Kickstarter. En ik ben razend benieuwd wanneer er nog eens een nieuw spel zich zal vestigen in mijn top 10.

Iets te vieren

Vandaag is het de Dag van de Speler. Neen, niet het zoveelste commerciële hersenspinsel om je naar de winkel te lokken en geld uit je zakken te kloppen, wel de dag dat BFVS-FBJS de tornooispellen voor volgend seizoen voorstelt. En dat is niets te vroeg, want over exact vier weken, op 17 maart 2019, trekken weer tal van onze leden richting Zedelgem in de hoop de zege naar Mechelen te brengen.

Volgende week, zaterdag 23 februari, stellen wij in onze speelzaal vanaf 14:00 met veel plezier de nieuwe selectie van spellen voor en testen we die uiteraard onmiddellijk uit. Zo krijgen onze tornooispelers de spellen alvast in de vingers, maar ook al neem je geen deel aan de tornooien, dan nog ben je meer dan welkom om een spelletje mee te spelen, als sparringpartner zeg maar. In een volgend stukje komen we daar vast uitgebreid op terug.

Af en toe lieten we het al vallen, in onze Facebook-groep hebben we ook al onze foto aangepast. Op zaterdag 2 maart vieren we onze eerste officiële verjaardag en dan liefst niet in beperkte kring, maar bij voorkeur met zoveel mogelijk leden, met elk  van jullie dus.

Noteer dus zeker met stip in je agenda: zaterdag 2 maart om 20:00 in onze speelzaal!

Om 20:00 klinken we niet alleen met z’n allen op onze eerste verjaardag, we lichten ook kort de werking van onze vereniging toe, we blikken terug op een geslaagd 2018 en kijken al verder vooruit naar 2019 en 2020. Ben je nieuwsgierig, wil je graag weten wat er allemaal bij de dagelijkse werking van een vereniging komt kijken, dan is dat het uitgelezen moment om al je vragen te stellen. Heb je een leuk (of een knotsgek) idee, dan horen we dat ook heel graag.

Natuurlijk is het zoals steeds een spelavond, dus er mag, moet en zal zeker gespeeld worden. Niet dat we de lat hoog willen leggen, maar we hopen alleszins dat de opkomst op zaterdag 2 maart alle huidige records breekt, zodat wij nog wat extra motivatie krijgen om er extra hard tegenaan te gaan.

Zoals ze in het Frans zeggen: Venez nombreux!