Glazen bol… natuurlijk niet

Onze allereerste familiespeldag organiseerden we op een grijze grauwe regenachtige zaterdag, 29 december 2018 om precies te zijn. Dat concept hebben we intussen omgegooid en we zetten volop in op een spelmarathon. Het verschil is miniem, geen zorgen dus. De reden is dat we kwaliteit willen bieden en daar voelden we ons met een familiespeldag niet helemaal goed bij. We trokken massaal gezinnen met kinderen, dat deed ons enorm deugd, maar we merkten wel dat sommige vaste leden, die toch onze vereniging door dik en dun steunen, net op die dagen wegbleven. Ook een goede selectie maken voor kinderen vanaf 4 jaar (en voldoende demospellen bij elkaar krijgen), bleek geen evidentie. Dus gooiden we het over een andere boeg met eigenlijk hetzelfde concept: een hele dag, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, spellen spelen met vrienden en familie, een gezellig samenzijn met tijd voor een hapje en een drankje, voor een losse babbel en natuurlijk voor veel spellen. De focus op spellen, die is wel verschoven. We zetten in op familiespellen en expertspellen (zoals dat heet). De echte kinderspellen laten we dus (voorlopig) even achter ons. Misschien dat we daar op termijn wel de handen in elkaar slaan met een gespecialiseerde uitgever of een jeugdorganisatie. We zullen zien.

Maar goed, op die eerste familiespeldag stelden we enkele spellen voor, waaronder (Crazy) Coconuts, toen in de top 3 van Boardgamegeek children’s games, nu nog steeds op een stevige zesde plaats. Ook Welcome to… stelden we toen voor aan jullie. Bijna een jaar later, nu het Spellenspektakel in Utrecht nog volop aan de gang is, zien we dat onze keuze goed zat. Welcome to… kaapte de Nederlandse spellenprijs (categorie Familiespel) weg voor de neus van Clever en de Kwakzalvers van Kakelenburg, toch ook geen lichte tegenstanders. We hadden zelfs enkele exemplaren in de aanbieding… m√©t een mooie korting, wat zeker door onze leden gesmaakt werd. Het lijkt wel alsof we een glazen bol hadden, maar neen, die hebben we niet.

Welcome to… winnaar van de Nederlandse Spellenprijs 2019. In een volgende editie prijkt dat vast op de doos.

Maar de lat lag hoog. Ook voor deze spelmarathon wilden we enkele leuke spellen voorstellen. Een ervan, The Magnificent, staat al een tijdje op onze radar en alle contacten waren gelegd. We zijn echter niet de enigen die het potentieel van The Magnificent zagen, want de hele voorraad vliegt razendsnel de deur uit. De volledige stock moest dus mee naar het Spellenspektakel en aan de verkoopcijfers te zien, zal die voorraad niet tot Sinterklaas meegaan. Geen The Magnificent onder de kerstboom dus (tenzij je al eentje gekocht hebt, natuurlijk), want de tweede druk is geplant, maar zal pas in 2020 in de winkels liggen. Wij zullen hem dus niet demonstreren, maar als je hem zelf hebt, breng hem zeker mee. Dat spel gaat vast nog in de prijzen vallen, daar heb je zelfs geen glazen bol voor nodig.

The Magnificent, nog maar net uit en de eerste druk is quasi uitverkocht (uit welingelichte bron)

Tijdens het rondneuzen op Spiel, Essen, hebben we natuurlijk wel enkele leuke familiespellen op de kop getikt. Onze spelmarathon is er immers voor iedereen, ook voor gezinnen met kinderen, ook voor liefhebbers van lichte, maar vooral leuke familiespellen. Het eerste dat in ons winkelmandje belandde, was een evidentie. Roll & write spellen zijn in, denk maar aan Qwixx en Clever en al hun varianten. Ook Welcome to… is een roll & write, waar de roll eigenlijk een draw is geworden. We kiezen dus voor een draw-variant van roll & write (kan je nog volgen?): Trails of Tucana. Het doel is het beste wegennetwerk te bouwen op je eiland, zodat dorpen en bezienswaardigheden met elkaar verbonden worden. Eenvoudig en toch weer niet. Het spel heeft een boel kleine varianten en twee verschillende eilanden: Isla Petit en Isla Grande, waarbij je eigenlijk kiest voor een korter (eenvoudiger) of een langer (complexer) spel. Ook solo kan je aan de slag, maar dat is nu niet echt het doel van een spellenvereniging ūüėČ Zeker eens proberen dus.

Het tweede spel dat we niet konden laten liggen is (Het ongelooflijke) Dierencircus, een grappig kaartspelletje waarbij je zoveel mogelijk circusdieren en -artiesten in je scorestapel verzamelt. De regels zijn doodeenvoudig, want in je beurt trek je een kaart (van je persoonlijk trekstapel) en speelt dan een kaart uit je hand. De speciale acties van de kaarten tillen dit spel naar een hoger tactisch niveau, waarbij je de plannen van je tegenspelers zalig kan dwarsbomen. Al kan dat natuurlijk soms ook in je eigen gezicht ontploffen. Nu ja, een spelletje duurt amper een halfuur, ideaal voor dat “nog een keer”-gevoel.

Mijn petekind staat zot van draken, en door haar ook mijn dochter. Niet verwonderlijk dus dat spellen als Fonkelschat (en de opvolger: Het drakenei) en Drakenschat zo hoog scoren hier thuis. Kinder- en familiespellen met draken raken dus een gevoelige snaar. Met verhoogde nieuwsgierigheid bekijk ik deze spellen, het zijn immers de spellen die ik nog vele jaren op een regenachtige avond zal spelen. Ik vind het dus fantastisch dat World of Draghan, een nieuwe drakenuniversum, in spellenland is gecre√ęerd. Twee spelletjes zijn er al uitgebracht, het eerste is Guitige Ouwe Draakjes, een race in het Betoverde bos (of in de Woeste bergen, voor meer ervaren spelers). Racen en draken, ik ken er twee die door het lint zullen gaan. Voor liefhebbers van chaotische programmeerspelletjes (zoals Roborally, om gewoon even d√© standaard te noemen) is dit een must. Voor echte experts is er ook een draft-variant. Draften maakt een spel wel langer, maar vaak evenwichtiger en eens zo leuk (en sinds Sushi Go en Best Treehouse Ever is het ook bij familiespellen een gekend spelmechanisme). In je beurt mag je gaan programmeren, maar niet alleen bij jezelf. Je speelt de programmeerkaarten (gedekt) bij jezelf en bij de andere spelers. En dan maar hopen dat je over de finish geraakt, niet zozeer als eerste, wel het verste. Ook dat is een leuke twist… om duimen en vingers van af te likken. Tenzij je een controlefreak bent, dan laat je deze beker met chaos best aan jou voorbijgaan.

Once upon a Dragon (Er was eens een draak) is het tweede drakenspelletje. Een co√∂peratief spel (dat hadden we nog niet h√©) waarin (tot) zes dappere avonturiers op pad gaan om een ouwe bloeddorstige draak te verslaan… als ze hem eerst vinden natuurlijk. Een co√∂peratief spelletje voor zes dappere krijgers, dat kan toch niet anders dan een hit worden op elk verjaardagsfeestje? Ligt hier dan toch ergens een glazen bol?

Zoals je ziet, het wordt weer een spelmarathon om duimen en vingers van af te likken. Op de spelavond, op Facebook en op ons slack-kanaal worden al afspraken gemaakt om spellen mee te brengen en uit te proberen. Liefhebbers van het zwaardere werk komen zeker aan hun trekken en fanaten van het lichtere genre vinden ook zeker hun gading. Ook kinderen (pakweg vanaf 8 jaar) zullen zeker wel iets leuks vinden (zie onze leuke selectie hierboven). Geen wonder dat Het Laatste Nieuws, regio Mechelen, onze spelmarathon tipte voor het verlengd weekend.

Uiteraard hebben we een beperkt aantal van bovenstaande spellen aan een mooie prijs in de aanbieding. Ik had bijna gezegd “aan beurspijzen”, maar gezien de prijzen op Spiel is dat niet echt reclame. Wij bieden dus een mooie promotie. Zij die onze vorige edities herinneren, weten best wat dat wilt zeggen.

Vanaf de spelmarathon kunnen ook lidkaarten voor 2020 gekocht worden. Nieuwe leden die willen aansluiten, sluiten dus gelijk aan tot december 2020 (aan dezelfde prijs). Ook dat is toch een opsteker?

Hoog mikken

Een van de redenen waarom we twee jaar geleden Spellenclub Mechelen hebben opgericht, was deelnemen aan de tornooien van BFVS (FBJS) als spellenclub. Daarvoor namen onder andere Patrick en Anja ook al deel, maar ze deden dat soms onder een andere vlag, soms als vrije speler. Binnen onze club vonden Anja en Patrick algauw gelijkgezinden. Tornooien werden meteen aan stuk aangenamer: carpoolen is niet alleen praktisch, maar ook leuk, net zoals samen een dag op tornooi hangen, samen de overwinning vieren en samen een nederlaag verteren… Zoals Spring & Kabouter Plop al zongen “alles is leuker met je vrienden om je heen” of, voor zij die dat niet kennen, grijp ik maar terug naar het eeuwenoude gezegde: gedeelde vreugd, dubbele vreugd, gedeelde smart, halve smart.

Ook ons clublogo, vermenigvuldigd op tal van truien en t-shirts, maakte onze club niet alleen zichtbaar en herkenbaar, het cre√ęerde ook een groepsgevoel, een clubgevoel. Dat onze spelers dan nog regelmatig in de prijzen vallen, is mooi meegenomen en ongetwijfeld iets om trots op te zijn. De tornooiwinst is al enkele keren naar Spellenclub Mechelen gegaan en in 2018 vielen we ook op de Belgische finale in de prijzen. Onze club deed het zelfs zo goed dat we ons in het clubklassement wisten te kwalificeren voor de Europe Masters, het Europees kampioenschap op Spiel in Essen, Duitsland.

Wie zaterdag op Spiel rondliep, moest dus niet uitkijken naar Wiebke en Philippe, Stijn en Patrick. Neen, zij verdedigden op 26 oktober 2019, onze clubkleuren (ok, bij wijze van spreken, want we hebben geen offici√ęle clubkleuren). Vier spellen werden opgelegd: Coimbra, Solenia, Gugong en Newton. Tijd is geld, zeker tijdens Spiel, dus voor elk spel werd een (zeer) beperkte tijd opgelegd, respectievelijk 2h, 1h, 1h45 en 2h. 38 ploegen namen deel, wij eindigden op een verdienstelijke 19de plaats… recht in het midden. Zo wisten we ons toch tot in de eerste kolom (of de bovenste helft) te worstelen. Dat smaakt naar meer! Een eerste keer op het Europees kampioenschap, je zou van minder overdonderd zijn. Volgend jaar, met een pak minder zenuwen, zal het al veel beter gaan. En wie weet ook met een andere selectie spellen. Het parcours kan je niet altijd op het lijf geschreven zijn.

Jaja, er komt inderdaad een vervolg. Dit jaar wisten we op het podium te eindigen in de ploegencompetitie. Met onze derde plaats hebben we weer een ticketje Essen bemachtigd. En zo zie je maar, Spellenclub Mechelen gaat echt de internationale toer op, niet alleen met 18xx, maar ook met kurkdroge en staalharde eurogames. Een extra reden om je t-shirt of trui met extra trots te dragen.

Ondertussen zitten alle tornooien van dit seizoen er weer op, er rest enkel nog de finale op zondag 1 december. Maar niet getreurd, in februari volgt wellicht een nieuwe “dag van de speler” waar de spellen voor het volgende seizoen worden voorgesteld. Dus als het begint te kriebelen, spreek gewoon even onze vaste tornooispelers aan, ga de sfeer opsnuiven en niet vergeten: altijd hoog mikken.

Komm, spiel mit!

Neen, we gaan niet in het Duits beginnen, geen zorgen. Maar menig spellenliefhebber zal dat zinnetje wel herkennen. Het is immers de ondertitel van Spiel in Essen, de grootste spellenbeurs die over minder dan twee weken voor even van Essen het middelpunt van de wereld maakt.

Inderdaad, over heel de wereld maken spelfanaten zich op voor hun grote bedevaart (of is het hun kruistocht) naar Essen om de groten in de spellenwereld te gaan aanbidden. Ook ik trek binnenkort weer richting Essen, al moet ik toegeven dat ik me al een paar jaar er het nut van in vraag stel. Maar ja, het is een gewoonte geworden, het is een traditie en dus heb ik een dagje verlof aangevraagd en ga ik vrolijk rondwandelen en rondkijken.

Ja, dat lees je goed. Ik ga tegenwoordig meer naar Spiel voor het sociale (om vroegere vrienden terug te zien), om me te verbazen wat iedereen binnenhaalt en buitensleurt, om te kijken welke spellen gedumpt worden, welke nieuwe mechanismen hoge toppen scheren en natuurlijk wat de nieuwste trends en nieuwe ontwikkelingen zijn.

Kopen sluit dat lijstje met activiteiten af. Inderdaad, kopen komt op de laatste plaats. Misschien kan ik met heel veel geluk een zeldzaam spel op de kop tikken op een tweedehandsstand. Misschien vind ik een pareltje dat weer volledig onder de radar door vliegt. Of misschien vind ik toch een pallet- of pakketverkoop waar ik niet aan kan weerstaan, misschien vind ik toch een leuk nieuwigheidje aan een leuke prijs.

Want ja, de prijs is wat de laatste jaren te wensen overlaat. Spiel is uit zijn voegen gebarsten: elk jaar groter, elk jaar meer standhouders en elk jaar meer spellen. Meer bezoekers ook, zodat het, zeker in de grote hal 1, over de koppen lopen wordt. Het voordelige is eraf. Ooit, lang geleden (maar ik weet het nog goed), kocht ik Stone Age voor 22 euro in het jaar dat het uitkwam. Zoveel jaren later, met inflatie en financi√ęle crisis, mag je rekenen op een richtprijs van 50 euro of meer voor een van de laatste nieuwe spellen. Ik heb nooit veel van economie begrepen, maar ik weet wel dat de prijzen v√©√©l sneller gestegen zijn dan mijn loon.

Ach, ik hoef niet zoals sommigen bolderkarren, duveltjes, valiezen en ikeatassen volgestouwd met spellen buiten te sjouwen. Boardgamegeek leert me dat mijn huidige collectie nu 469 spellen telt, uitbreidingen niet inbegrepen. Dat getal houdt me nu vooral tegen om impulsief alles te kopen dat er leuk uitziet. De ervaring leert me ook om niet te zwichten voor een mooi artwork. En na al die jaren ben ik ook tot het inzicht gekomen welke spellen ik leuk zal vinden. Ja, ik laat dus heel veel staan, niet zozeer omdat het geen goede spellen zouden zijn, maar wel omdat ik ze niet al te veel zal spelen (dan staan er betere spellen in mijn kast).

En zo heb ik mijn obligaat stukje over Spiel geschreven. Over heel het web springen immers de blogs, vlogs, forumdraadjes, geeklists en podcasts over Spiel uit de grond. Ook op onze spelavonden is het het gespreksonderwerp van het moment. Dus wil jij ook je ei kwijt over Spiel (of heb je vragen, welke dan ook), praat gerust mee op onze Facebookpagina of in ons slack-kanaal.

Voor iedereen die tussen 24 (of zelfs 23 voor de happy few) en 27 oktober naar Essen trekt, geniet van dit grote sinterklaasfeest voor volwassenen. Spiel vraagt een beetje voorbereiding. De Boardgamegeek Spiel Preview is een goed begin. Zaalplannen zijn ook te vinden (zodat je je optimale route kan uitstippelen, mocht je dat willen), voor iedereen die buitenkansjes wilt kopen en verkopen zijn er nog de hunt, auction en mathtrade (al denk ik dat die ver afgesloten is).

Maar wat je ook doet, geniet ervan en laat ons vooral weten wat voor lekkers en leuks op jouw verlanglijstje staat. En breng het vooral mee naar de spelavonden (en natuurlijk naar onze spelmarathon op 11 november), dan kunnen andere spelers gelijk mee genieten (en wie weet het op hun lijstje zetten voor Spel).

Modewoordjes

Al te vaak heb ik stukjes gelezen op websites waar men zich weer domweg heeft laten vangen door het gebruik aan modewoordjes. Het sloganesk taalgebruik, je weet wel, waar iemand fijn grootsprakerig denkt fenomenaal goed te zijn, maar eigenlijk meteen duidelijk maakt er geen snars van begrepen te hebben. Vacatures lijden er immens veel onder (je weet wel: zelfstandig kunnen werken, maar ook een goede teamplayer; zin voor initiatief en een hands on-mentaliteit met respect voor de hi√ęrarchie; en natuurlijk lean thinking en agile reacting). Nog erger zijn de politieke goed-nieuwsberichten (denk maar aan de huidige regeringsvorming(en)). Maar de reclamewereld steekt wellicht iedereen de loef af.

Na even graven in mijn geheugen moet het eerste modewoordje van mijn jeugd “turbo” geweest zijn. Alles was turbo in die tijd, dus niet alleen de turbodiesel en de turbojet, echt alles werd turbo. Andere waar ik me mateloos aan ergerde waren nano, bio en eco… vooral die laatste twee, want die kaderen dan in het teken van duurzaamheid, waar je tegenwoordig ook mee wordt doodgegooid.

Het probleem is immers dat iedereen duurzaam wilt zijn, maar dat ze vaak niet verder komen dan milieu & omgeving, het klimatologisch en ecologische aspect, zeg maar. Duurzaamheid is echter zoveel meer dan dat. Ook wij, Spellenclub Mechelen, wil en moet duurzaam zijn. Neen, ik ga niet preken over afval sorteren of -stel je voor- de ecologische voetafdruk van spellen (en de consumptiemaatschappij waarin we vervallen zijn). Duurzaamheid handelt immers over “the three Ps“. Sorry dat dat even in het Engels moet, maar de drie p’s staan voor planet, people en profit.

Planet spreekt voor zich en staat voor het milieu en de omgeving. Net daar wil ik het niet over hebben. Profit staat voor winst en dat wringt in de hoofden van mensen. Vaak krijg ik de opmerking dat onze vereniging, een vzw, geen winst moet maken, maar dat is niet helemaal waar. Onze vereniging heeft niet als doel winst te maken, keert geen vergoedingen, laat staan dividenden uit, maar elke vereniging en elke vennootschap heeft als doel “winst” te maken. Winst moet je hier zien als “meerwaarde”. Onze vereniging wil wat geld in het laatje brengen om te kunnen groeien: een website te onderhouden, een spellencollectie aan te leggen, evenementen te kunnen organiseren en -in slechte tijden- een tegenslag te kunnen opvangen. Naast dat financi√ęle plaatje zijn er ook andere vormen van meerwaarde: we kunnen mensen iets leren (via onze workshops bijvoorbeeld), nieuwe spellen laten kennen, medespelers (en gelijkgezinden) vinden, mensen bij elkaar brengen en een “community” cre√ęren… Ook dat is winst!

Maar de laatste, people, is ongetwijfeld de belangrijkste. Als vereniging moeten we duurzaam omspringen met mensen, met onze leden, met onze vrijwilligers. Nu de dagen korter worden, de bladeren van de bomen vallen en het weer beduidend guurder wordt, vinden velen weer de weg naar onze spelavonden: bekende gezichten, nieuwe gezichten. Maar iedereen is wel even welkom, echt iedereen, laat dat duidelijk zijn. Het schoentje wringt echter dat “welkom zijn” en “je welkom voelen” niet altijd samengaan. En daar wil ik nu net naartoe: als vereniging is het ons doel, als actief lid is het je plicht om mee te werken, mee te bouwen aan een gezellige vereniging, een familiale sfeer. Opdat niet iedereen gewoon welkom is, maar zich ook ongelooflijk welkom voelt.

Laat dat ons modewoordje zijn: welkom!

Altijd iets te doen

Het schooljaar is alweer twee weken ver. Binnenkort schieten ook hogescholen en universiteiten zich op gang. En in spellenland begint de nervositeit voor Spiel overduidelijk de kop op te steken. Als vereniging kan je dan ook niet bij de pakken blijven zitten. September is immers, net zoals januari, een maand vol goede voornemens. Wat meer sporten bijvoorbeeld of in ons geval, wat meer spelen. Ook nog oude klassiekers van onder het stof halen, de spellencollectie uitdunnen en eindelijk eens spelen wat we echt graag spelen.

En net daarom willen we graag jullie aandacht vestigen op drie leuke activiteiten van onze spellenclub.

Tijdens onze workshop Inserts en Organizers van Foambaord¬†geven we een boel handige tips om in een mum van tijd een optimale en gepersonaliseerde insert te maken voor jouw favoriete spel. Niet alleen krijg je deskundig advies over hoe je foamboard best kan snijden en lijmen, we gaan ook dieper in op hoe je die insert zelf kan ontwerpen: optimaal gebruik van de ruimte in de doos, handige bewegingsruimte en alles om opzetten en opruimen te versnellen. Het grootste compliment komt vast wel: “waar heb je die insert gekocht?

workshop_okt

Op maandag 11 november, de maandag na het Spellenspektakel in Utrecht, houden wij opnieuw een spellenmarathon. De eerste editie, tijdens de eerste hittegolf van vorige zomer, was een succes. En dat willen we natuurlijk met veel plezier nog eens herhalen.

Deze spellenmarathon vindt opnieuw plaats in Den Hangar op Transit M (Douaneplein) en is, nog steeds, geheel gratis. Iedereen is welkom: leden en niet-leden, doorwinterde spelers, liefhebbers en nieuwsgierigen, gezinnen met kinderen, kortom iedereen. Wij zorgen natuurlijk voor een leuke selectie spellen, ongetwijfeld enkele nieuwigheden van Spiel, maar we kijken natuurlijk ook uit naar jullie favoriete en/of nieuwe spellen. We beginnen om 10:00 ’s ochtends en ronden af om 23:00 ’s avonds. Zo kan iedereen zeker eens binnen springen.

Maar er is meer. Ik had al kort gezegd dat velen onder ons een eindeloos gevecht voeren met hun spellenkast. Die kast is immers geen ballon en na verloop van tijd lukt het gewoon niet meer om alle spellen mooi ordelijk in de kast te krijgen. Dan moet je misschien eens een spel verkopen. (Jouw spellenvoorkeur verandert ongetwijfeld ook doorheen de jaren.) Om ook daar een handje toe te steken, zijn we momenteel aan het kijken of we een webpagina kunnen aanmaken waarop jullie jullie spellen te koop kunnen aanbieden. Zo kan onze spellenmarathon uitgroeien tot pickup punt, wie weet zelfs een bring & buy voor spellenliefhebbers. En net zoals de zon opkomt, doen we dat volledig gratis. In afwachting van de webpagina, kunnen aangesloten leden alvast terecht op ons slack-kanaal voor tweedehands spellen. Zit je nog niet op slack, maak dan zeker een account aan, laat het ons weten en wij voegen je met veel plezier toe.

Spellenmarathon_november2019

En dan hebben we nog ons spellenweekend van 13 tot 15 december, exclusief voor aangesloten leden. Daar hebben we nog enkele plaatsen voor de snelle beslissers. Meer informatie op de spelavonden.

Zo zie je maar, het zijn niet alleen grote spellenbeurzen dit najaar, ook wij hebben een boel leuke activiteiten. Vergeet immers de FBJS-tornooien niet of kom eens de sfeer opsnuiven op onze 18xx-conventie. Zo weinig tijd en zo veel te doen!

Groeipijnen

Onlangs rondden we in onze Facebookgroep de kaap van 300 leden. Dat is fijn natuurlijk, maar het is maar een getal. Het betekent dus eigenlijk niets en voor onze vereniging is het helemaal niet representatief. Het wilt gewoon zeggen dat er meer dan 300 mensen zijn die af en toe, via hun Facebook wall, op de hoogte gebracht willen worden van het reilen en zeilen van onze club. Dat is leuk, mensen worden nieuwsgierig.

Het is trouwens interessant om te zien wie allemaal lid wil worden van onze Facebookgroep. Dat gaat immers verder dan je denkt, tot over de landsgrenzen heen. Al vermoed ik dat er soms een verwarde Nederlander denkt dat het over Mechelen in Nederland gaat. Geen probleem natuurlijk, ook jullie zijn welkom bij ons, al is het wellicht iets langer rijden.

Meer dan 300 mensen die we bereiken via Facebook, dat is behoorlijk. Het aantal effectief aangesloten leden gaat richting honderd. Een pak minder dus, maar wij klagen absoluut niet. Wel merken we dat we die leden niet allemaal bereiken via Facebook en veel opties zijn er helaas niet. Net daar trachten we iets aan te doen.

Maar wat is er allemaal buiten social media (deze Facebookgroep dus)? Natuurlijk hebben we onze website (maar als je dit leest, heb je die al gevonden), maar het is duidelijk dat niet iedereen die weg vindt. Back to basics dan maar: good old email. In januari (denk ik) stuurden we al eens een email naar alle aangesloten leden. Dat gaan we nu wat uitbreiden en verbeteren. Ik hoor je al denken (en zuchten?), een nieuwsbrief. Correct, dat gaan we doen. De eerste zal naar alle aangesloten leden gestuurd worden, daarna kan je als aangesloten lid aanduiden of je de nieuwsbrief niet of juist wel wenst te ontvangen. Voor nieuwe leden (en bij verlenging van het lidmaatschap) zal het ook gevraagd worden. De nieuwsbrief zal in aantal beperkt blijven, drie of vier per jaar, zeker niet meer, en -helaas- op onregelmatige basis, m.a.w. enkel als we voldoende te vertellen hebben.

Belangrijker dan de nieuwsbrief is echter het communicatieplatform dat we intensief willen gaan gebruiken. Vroeger werd er al eens op Facebook gepost wie wat meebracht naar een spelavond, maar dat is een stille dood gestorven. Toch merken we duidelijk dat sommige leden wel willen afspreken voor een spelavond, vragen hebben over een spel, wat willen praten over spellen of wat extra info willen voor een clubactiviteit. En daar willen we zeker onze schouders onder zetten.

WhatsApp en Messenger zijn twee gedrochten: geen zoekfunctie, een boel gesprekken en in een mum van tijd totaal onoverzichtelijk. Dat is leuk voor persoonlijke contacten, maar voor een vereniging compleet onhoudbaar. Online gamers denken meteen aan Discord, een platform dat perfect tegemoet komt aan onze noden, behalve dan dat gamers-etiket. Gelukkig zijn er andere platformen, die zich pretentieus “professioneel” durven noemen. Slack is er een van. Ik heb slack geruime tijd voor het werk gebruikt, ook gebruiken sommige internationale spelgroepen het en na een grondige evaluatie hebben we beslist dat het onze club naar een hoger niveau kan tillen.

icon_slack_hash_colored

Ons slack-kanaal is dus online. We moeten je alleen nog toevoegen. Daarvoor moet je natuurlijk een slack-account hebben. Van zodra je dat hebt, moet je gewoon je emailadres doorgeven (dat kan perfect via ons contactformulier of bij David) en wij voegen je toe. Vanaf dan kan je terecht in de kanalen voor dinsdag- en zaterdagavond, maar even goed voor de spellenmarathon en het spellenweekend. We willen er wel duidelijk bij vermelden dat het uitsluitend voor aangesloten leden is.

Verder verplichten we natuurlijk niemand, maar we hopen dat slack helpt om onze vereniging naar een hoger niveau te tillen.

Herfsthunker

Het is het laatste weekend van een lange hete zomervakantie. Zelf ben ik net terug van een buitenlands kamp met “de 16+” en dool maar wat rond, verloren in het zwarte gat van wat we in het jeugdwerk wel eens PKD noemen of voluit de postkampdepressie. Maar het einde van de zomer luidt ook een heerlijke herfst in. De dochter kijkt al uit naar de eerste schooldag (op zes jaar doet ze dat gelukkig nog). In spellenland is het najaar wellicht de belangrijkste periode. Met Spiel (24-27 oktober 2019, Essen, Duitsland) en Spel (24-25 november 2019, Antwerpen, Belgi√ę) staan er weer twee beurzen met stip in mijn agenda. Liefhebbers van het Spellenspektakel (9-10 november, Utrecht, Nederland) kunnen ook ook tussen Spiel en Spel hun hartje ophalen. Drie beurzen dus, met telkens twee weken tussen, het heeft iets weg van een uitputtingsslag, een soort speltriatlon.

Met Spiel in het vooruitzicht beginnen spelfreaks over de hele wereld zich op te maken voor dit grote sinterklaasfeest voor volwassenen. De Spiel Preview op Boardgamegeek (BGG) wordt door velen dagelijks (of zelfs meermaals daags) bezocht. Naast de grote preview zijn er drie andere geeklists die geweldig zijn: de mathtrade (waar ikzelf al een paar jaar mee gestopt ben), de hunt for second-hand games en de no-shipping auction. Het spreekt voor zich wat wat is. Vooral de laatste twee zijn handige lijstjes (of zeg maar lijsten, want ze kunnen aardig lang worden) om verborgen pareltjes en verloren schatten te vinden. Ideaal om die heilige graal aan je collectie toe te voegen of om eindelijk een reeks compleet te maken.

Zelf wordt mijn voorbereiding elk jaar minder. Mijn spellensmaak is de laatste jaren dusdanig veranderd dat ik veelal niets-begrijpend naar die paletten en stapels eurogames kijk, dat ik verbijsterd ben hoeveel mensen die gortdroge, themaloze optimalisatiespelletjes spelen, maar ook dat ik met gemengde gevoelens terugdenk aan mijn tijd als cube pusher. Ja, er was een tijd dat ik die spellen graag en veel speelde, maar toch ben ik altijd meer een ameritrasher geweest, een wargamer, een cardgamer. Zeven keer per jaar word ik bovendien extra hard met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik was ooit een fanatiek Spielbox-lezer. Nu ben ik gewoon een Spielbox-lezer en als mijn abonnement afloopt, zal ik het niet meer verlengen. Spielbox doet nog steeds wat het belooft, degelijke en diepgaande recensies publiceren. Als tijdschrift kunnen ze natuurlijk niet zo kort op de bal spelen als BGG en andere sites, maar toch, de kwaliteit is fenomenaal. Het assortiment spellen dat ze bespreken is echter beperkt en je moet het stellen met de selectie die zij maken en dat is beperkt tot de eurogames, jammer maar helaas.

Het grootste voordeel van Spielbox vond ik wellicht de score (en motivatie) die elke recensent gaf. Inderdaad, je krijgt dus niet een gemiddelde score voor een spel, maar je weet perfect welke score elke recensent geeft. Net zoals bij films en muziek, moet je dus een beetje zoeken welke recensent bij jou past, maar eens je dat weet, is de kans op een miskoop beperkt, tenzij natuurlijk, zoals in mijn geval, je eigen voorkeur zwaar verandert door de jaren heen (of die van de recensent, alles is relatief).

Ook online doen de meesten dat ondertussen al wel. Iedereen heeft wel een voorkeur van reviewer. Dat kan gaan over de stijl, de diepgang of gewoon de lengte van de filmpjes, maar vaak wordt het toch zoeken naar wiens spellensmaak matcht met de jouwe. Voor mij is dat makkelijk, al is het toch vooral “wiens smaak matcht absoluut niet”. Rahdo bijvoorbeeld (om een populaire te noemen), heeft voor mij een zeer afwijkende smaak, amper 10% van zijn toppers valt bij mij ook maar een beetje in de smaak. Bij Nox (voor sommigen zowat de goeroe van de Nederlandstalige reviews) is het nog erger, als Nox het goed vindt, hoef ik het al niet meer te spelen, als Nox het spel afbreekt, is er een grote kans dat ik het geweldig vind. Spelersinteractie en risico’s inschatten zijn daar de sleutelwoorden (en breekpunten). Ook Heavy Cardboard, die vroeger toch wel dicht aanschurkten tegen mijn voorkeur, zijn wat afgedreven (en dat ligt voor een keer niet aan mij). De heavy is eruit, maar ik begrijp dat een naamsverandering naar “Middle-Weight Cardboard” nogal onnozel was.

En zo kom ik dan bij een fenomeen waar ik in oktober en november weer met veel amusement (en leedvermaak) naar ga kijken. Op Spiel is het iets minder uitgesproken, maar op Spel is het geweldig: waar je ook gaat of staat, je vindt vast wel een jong koppeltje of twee vrienden, verwikkeld in een diepgaande discussie:

A: Kijk, een spel aan 5 euro en het ziet er wel tof uit.
B: Waarover gaat het?
A: Iets met kastelen bouwen in de Middeleeuwen, met worker placement en set collection. 2 tot 4 spelers, 60 minuten speelduur.
B: Ik zoek het op… wacht even. Staat op 485 op BGG, toch top 500. En een weight van 2.85, niet te zwaar dus.
A: En dat voor 5 euro, we nemen het mee.

Geweldig toch, niet? Er zitten immers twee grote denkfouten in bovenstaande discussie. Ook nog een derde (gewone) fout hoor, maar dat is omdat het een fictief voorbeeld is. Op plaats 485 staat immers momenteel 1989, niet echt een licht spelletje, zeker niet over de Middeleeuwen, laat staan speelbaar met 2-4 en op amper 60 minuten. Maar goed, wat maakt dat nu uit?!

Eerst en vooral is de ranking op BGG een absoluut idioot gegeven, gelinkt aan de rating die een spel krijgt. Een rating (en dus ook de ranking) is een gemiddelde en reflecteert zo de voorkeur van een populatie, de globale score van een grote spelersgroep. En het woordje “groot” is hierin cruciaal, de wet van de grote getallen uit de statistiek is belangrijk. Puerto Rico, jarenlang BGG’s nummer 1, heeft een rating van 8.03 met 57362 stemmen. Dat zal dus wel een degelijk gemiddelde zijn. En daarmee staat Puerto Rico slechts op de achtste plaats van aantal stemmers. Catan staat trouwens op √©√©n (surprise, surprise) met 87248 stemmen. Met zulke “grote getallen” kan je je inderdaad al een beeld vormen.

Bij kleine getallen wordt het al wat moeilijker. Daarom heeft BGG twee beschermingsmechanismen ingebouwd: een spel krijgt pas een rating vanaf 30 stemmers (tenzij het al meer dan een jaar in de databank staat, maar goed, dan is het een stille dood gestorven, om welke reden dan ook) en het aantal stemmers wordt kunstmatig de hoogte ingejaagd door dummy stemmers. Wat hier de exacte formule is, daar doet BGG nogal geheimzinnig over en ergens is dat goed (anders dreigt de manipulatie), maar het is vooral een mes dat aan twee kanten snijdt. Het is goed omdat een gehypet spel (zoals momenteel¬†Tapestry) vaak scores 10 krijgt (voor Tapestry al 70 stemmers). Zonder dummies, zou dit resulteren in een fenomenale score van 9 of meer. Niet goed dus. Net zoals in petanque heb je trekkers en stoters. Zijn er spelers die een spel de hoogte in duwen door blindelings een 10 te geven, dan zijn er net zo goed spelers die een spel argeloos de diepte injagen door een 1 te geven (51 voor Tapestry). Als je dan beseft dat Tapestry 151 stemmen heeft in totaal, waarvan 70 10’en en 51 1’en, dan zijn er amper 30 “normale” stemmen, wat min of meer het aantal spelers van de preview copies zou kunnen weerspiegelen. En zo eindigt Tapestry op de 8463ste plaats met een score van 6.45.

Even terug naar het jonge koppeltje of de twee vrienden: een spel kopen omdat het in de top 100 van BGG staat, niet doen, tenzij je een masochistisch kantje hebt of een uitgebreide spellencollectie wilt hebben (die je dan toch niet speelt).

Maar in het voorbeeld werd ook naar het gewicht van het spel gekeken. Niet hoeveel het weegt hoor, dan zou Gloomhaven immers een geweldig spel zijn (al is het dat m.i. ook), letterlijk ettelijke kilo’s spelplezier. Heavy Cardboard heeft er zijn missie van gemaakt: de zwaardere en moeilijkere spellen aan bod laten komen, op tafel leggen, uitleggen en bespreken. Maar ook zij moeten af en toe ook even bekomen van alle heaviness.

Over weight (en average weight) waarschuwt BGG zelf al en laat dat een teken aan de wand zijn. Spelers duiden goedbedoeld een weight aan voor een spel, ze geven aan hoe zwaar zij het spel vinden. Maar er zijn twee soorten spelers: (i) occasionele en/of familiespelers en dan (ii) de zware en die-hardspelers. Elke speler geeft een score van 4 of meer (op 5) voor een spel dat hij moeilijk vindt. Elke speler geeft een score van 2 of minder aan een spel dat hij makkelijk vindt. Maar beide types speler gebruiken wel dezelfde absolute puntenschaal voor een andere subjectieve invulling.

Cuba Libre, de instapper voor COIN-games, krijgt 3.54 als gewicht en is daarmee de lichtste van de tien COINs. 18Scan is de “lichtste” 18xx met een min of meer betrouwbare score van 3.65. Als ik dan even ga kijken naar spellen die zwaarder zijn (3.80 of meer), dan vind ik toch wel aardig wat spellen die ook op onze spelavonden gespeeld worden:¬†Gaia Project en Terra Mystica bijvoorbeeld en een boel Rosenbergs (Feast for Odin, Fields of Arle, Caverna), uiteraard ook wat Lacerda’s (CO2, Vinhos, The Gallerist en Lisboa), de gekende van What’s Your Game? (Madeira, Mombasa) maar ook de klassiekers Caylus (grondlegger van¬†worker placement) en¬† Age of Steam (ultieme pickup & deliver), dan ook nog gekende namen zoals Agra, Brass, Civilization, Tramways en het nieuwe Pipeline. Nu wil ik allerminst beweren dat dit lichte spelletjes zijn, maar een eurogamer die regelmatig Caverna, Terra Mystica en Agra op tafel legt, zou wel eens zwaar kunnen verschieten van een “lichtere” Cuba Libre.

Dalen we af naar de overbevolkte gewichtscategorie tussen 2 en 3, dan kan ik honderden voorbeelden vinden, waaronder mijn eigen favorieten. 2 de Mayo zou een licht spelletje zijn van 2.15, Innovation blijkt een fillertje van 2.72, Omen dommelt je in slaap met 2.35 en de psychologische oorlogsvoering van 7 Ronin lijkt uitermate geschikt voor een zesjarige met de volle 2.21. Blijkbaar zijn makkelijke regels en een korte speelduur de doorslaggevende criteria om een spel onder de 3 te krijgen. Het onbekende Plateau X strandt op 2.00, is dus een belachelijk licht spelletje, maar -en daar kan Karl van meespreken- blijkt toch iets moeilijker te winnen. Het voordeel is natuurlijk dat je, bij de minste fout die je maakt, meteen je boeltje kan pakken, want dan is het op enkele minuten definitief gedaan. Het hoge “nog eens”-gehalte laat dit pareltje vaak op tafel komen, met desastreuze totaalscores, zoals Karls pandoering van 1 tegen 7. En Karl is absoluut geen zwakke speler, laat dat nog even duidelijk gezegd zijn. En als ik het over pandoeringen heb, dan komt spontaan de deckbuilder Star Realms bij me op. Met een denigrerend gewicht van 1.96 speelt dit lekker vlot weg en kan je je snel en vaak laten inmaken, zoals David.

Nu ik er aan dacht, meteen even het gewicht van schaken bekeken: 3.72. Het respect voor schaken is er dus nog steeds, Bridge doet zelfs nog beter met 3.85. Damfanaten mogen nu luidop vloeken dat dammen strandt op 1.78¬† voor American checkers, de 8×8-variant, en gelukkig 2.38 haalt voor International checkers, de 10×10-variant. Het gewicht van een spel, de weight op BGG, zegt dus vooral hoe vlot je de regels onder de knie krijgt om te kunnen aanschuiven bij een spelletje, om lekker mee te doen. (Iedereen kan dammen, toch?) Een parameter of een score hoe vlot je een spel zal beheersen, doorgronden, laat staan zal kunnen winnen, daar tast BGG momenteel in het duister.

Maar laat jullie niet door mij be√Įnvloeden. Laat je gerust overtuigen door de rating en ranking op BGG voor die ultieme blind-buy aankoop. Zo kan ik op Spiel en Spel blijven genieten van aandoenlijke tafereeltjes, heb ik vast veel inspiratie voor een volgende blog en blijft de tweedehandsmarkt draaien. Iedereen gelukkig, het wordt een fantastisch najaar.