D-Day

Het zijn drukke tijden in juni. Sportfanaten zitten aan de televisie gekluisterd voor Roland Garros, de Giro en EK-kwalificaties voetbal. Studenten en leerlingen zwoegen zich te pletter in de hoop alle leerstof tijdig in hun oververhitte hoofden te krijgen. En ook de bordspelers weten niet wat eerst op tafel leggen.

75 jaar geleden landden de geallieerden op Normandië. Wereldoorlog II is ook een geliefd thema in de spellenwereld. Overal ter wereld spelen wargamers Operation Overlord na, sommigen haast in real time. Normandy ’44 van GMT Games moet deze dagen zowat de meest gespeelde wargame zijn.

Zelf moet ik echter schoorvoetend toegeven dat ik voor het eerst sinds lang op 6 juni geen D-Day Landings op tafel heb gelegd. Je weet wel, de gigantische scenario’s van Memoir ’44. Ik teken dan maar voor een herkansing op 16 december met Ardennes ’44.

Landen zouden David en ik immers pas op 7 juni kunnen met onze derde Belgian 18xx Convention. Natuurlijk was het een uitermate vermoeiend weekend, maar de voldoening is enorm. Met 59 deelnemers blijven we fors groeien, pinkstermaandag heeft daar zeker goed bij geholpen. De sfeer was geweldig, maar het belangrijkste is zeker dat we grote namen en sterke spelers uit het 18xx-wereldje in Mechelen hebben mogen verwelkomen. Zo verzekeren we de toekomst van 18xx Belgium en zetten we Mechelen voorgoed op de (18xx) kaart.

Maar ook andere spelers kunnen weldra hun hartje ophalen. Spellenclub Mechelen zet de zomer goed in met onze spellenmarathon op zaterdag 29 juni. Spelers die echter niet zo lang kunnen wachten, kunnen hun hartje gaan ophalen in Merelbeke dit weekend, want daar vindt dit weekend (15 en 16 juni) alweer de zesde editie van Zomerspel plaats. Zin om jezelf te vereeuwigen als Belgisch Kampioen Saboteur of Clever? Zin om alsnog de landing op Normandië na te spelen (met de Memoir ’44 Brigade)? Of vraag je je af hoe het met het prototype Transplanet staat? Dan moet je zeker eens een kijkje gaan nemen in Merelbeke. Meer info vind je vast en zeker op hun website.

Survival of the Fittest: Dominant Species

ds in de kijker

Spel in de kijker: Dominant Species – 2 februari 2019

Sinds Dolly, het allereerste gekloonde zoogdier (1996), de opkomst van genetisch-gemodificeerde organismen (van bacteriën over planten en insecten tot zelfs bepaalde zoogdieren) en recent genetisch-gemodificeerde baby’s (twee om juist te zijn, door de Chinese arts Jiankui He) wordt Darwins survival of the fittest steeds meer buitenspel gezet.

Toch is het die survival of the fittest waar menig bordspel op gebaseerd is. Ik geef toe, evolutie an sich wordt zelden gebruikt als spelthema. Origin (2013) schiet me meteen te binnen (een mooi uitgevoerd en aardig familiespel met pit) toont hoe de mensheid evolueerde en migreerde. Ursuppe (1997) was rond de eeuwwisseling razend populair, wellicht omdat het thema (als amoebe tracht je zo efficiënt mogelijk te migreren, te evolueren en te reproduceren) eens totaal anders was, een buitenbeentje dus. Het trage spelverloop en het gevaar op AP (je weet wel: analysis paralysis, waardoor de wachttijd richting oneindig schiet) hebben wellicht het spel de das omgedaan. Ook dat is survival of the fittest. Een andere leuke van die tijd is Evo (eerste editie: 2001; tweede editie: 2011), een van mijn toenmalige favorieten die ik aardig vaak heb gespeeld. In Evo tracht je jouw dino’s zo slim mogelijk te laten evolueren om hun dominantie op de planeet te verzekeren en hun overlevingskansen te maximaliseren. Tot de meteoriet inslaat natuurlijk, want dan gaat onherroepelijk het licht uit. Evo heeft mijn collectie in 2011 verlaten. Een van de schuldigen is Cyclades. Cyclades en Evo delen namelijk hetzelfde biedmechanisme, een biedmechanisme dat bij ons vooral bekend werd door de 999Games-versie van Amon-Ra (2003). In 2016 wist Evolution: Climate talloze spelers te charmeren. Het spel zelf doet haar naam alle eer aan, want Evolution: Climate is een herwerking van Evolution (2014), dat zelf al een herwerking was van Evolution: Origin of Species (2010). Het toont aan dat de ontwikkeling van een spel aardig wat testspelletjes, kritische spelers en schaafwerk vraagt. Evolution: Climate staat ook bij mij in de kast. Al bij het eerste spel was ik gecharmeerd, maar echt onverwacht was dat niet, ik hou wel van combo-kaartspellen, zeker van de stevigere soort (zoals Innovation, Omen en het onbekende Brawling Barons).

Om terug te komen op Evo, ik vond het geweldig: een venijnig biedmechanisme, aardig wat conflict op het spelbord en een leuk thema. Meer moest dat niet zijn. Althans, dat dacht ik toch. Cyclades combineerde net hetzelfde: bieden, conflict en een leuk -Oudgrieks- thema. Toch had ik een zwak voor het evolutie-thema en Evo kon en mocht perfect stof vangen in mijn kast, wie weet mocht het zelfs af en toe nog eens op tafel komen. Maar dan, nog geen jaar na Cyclades, kwam Dominant Species (2010). Alles wat Evo deed, deed Dominant Species echter beter. Het staat bij mij sindsdien op het hoogste schavot, broederlijk naast Cyclades.

ds

Algemene regels en principes

Dominant Species gaat over de komst van een ijstijd waardoor diersoorten moeten migreren en zich aanpassen om hun voortbestaan te garanderen. Tot 6 dierklassen kunnen het spel spelen, elk met hun eigen sterke eigenschap. Bovenaan de voedselketen staan de zoogdieren (één dier per ronde blijft gespaard van uitsterving), gevolgd door vogels (vliegen twee gebieden ver per verplaatsing), reptielen (zijn beschermd tegen één regressie per ronde), amfibieën (hebben één extra water-voedingspunt), spinachtigen (doden één extra dier per ronde) en insecten (brengen één extra dier per ronde voort). De voedselketen is enorm belangrijk, want die geldt als tiebreaker gedurende het hele spel. Zoogdieren hebben dus zeker een streepje voor. Ter compensatie begint men het spel in omgekeerde spelersvolgorde, dus insecten eerst. Dat klinkt misschien zwak, maar het is niet zo eenvoudig om het initiatief over te nemen. Die balans zit dus zeker goed.

Een ronde in Dominant Species bestaat uit twee grote fasen: het plaatsen van de actiepionnen (fase 1) en het uitvoeren van alle acties (fase 2). Inderdaad, Dominant Species omarmt het worker placement-mechanisme als geen ander. Geen workers, maar actiepionnen hier, maar what’s in a name? In spelersvolgorde (dus de eerste ronde insecten eerst, zoogdieren laatst) zet je een actiepion op een vrije plaats. Als iedereen al zijn actiepionnen heeft gezet, start fase 2. Het aantal pionnen is trouwens ook fijn gebalanceerd: 3 als je met 6 speelt, 7 als je met 2 speelt. Zoals steeds, eerst is eerst en op is op. Het aantal acties is beperkt, het aantal plaatsen is beperkt. Het plaatsen van je actiepionnen zal gepaard gaan met gezucht en gekreun, gemompel en vooral gevloek.

img_20190120_2015437945280392886285773.jpg

De tweede fase, het terughalen van je actiepionnen en het uitvoeren van de acties, is uiteraard de essentie van het spel. Je merkt duidelijk de onmiskenbare invloed van Caylus (2005). De eerste actie is initiative, waarmee je niet alleen één plaatsje stijgt in spelersvolgorde, het is ook een wacht-actie, m.a.w. je mag je actiepion alsnog naar een vrije plaats verplaatsen. Het belang van iets achter de hand te houden, is zelden belangrijk (later [laatst] spelen is immers vaak nadelig), maar bij momenten kan deze subtiliteit toch een enorme deining veroorzaken. De volgende acties hangen samen: adaptation spreekt voor zich, hier kan je evolueren en je aanpassen aan het aanwezige voedselaanbod. De daaropvolgende regression doet net het omgekeerde: hier verlies je net een modificatie (zal wel een allergie zijn). Hier tonen de reptielen hun sterkte. De samenhang van adaptation en regression gaat nog verder, want elke ronde schuiven de voedselfiches door (wat dieren niet lusten bij adaptation, zal dus afsterven bij regression).

Daarna komt een cluster van 3 acties. Bij abundance mag je een voedselfiche op het bord leggen, op de kruising van 3 zeshoekige tegels, waardoor de aangrenzende gebieden extra voedsel leveren. Bij wasteland zal er net voedsel verdwijnen van het bord en wel alle voedsel aan de rand van de gletsjer. De opkomende ijstijd eist z’n tol. En als dat niet genoeg is, kan de meest gemene speler bij depletion nog een voedselfiche naar believen van het bord weghalen. De uitsterving dreigt, maar laten we eerst de andere acties overlopen.

De volgende actie is glaciation, waar het hele spel om draait. Het is meteen de enige actie waar je actiepion in de wachtrij kan gaan staan voor latere rondes. De speler die glaciation heeft, kiest welke tegel hij definitief laat dichtvriezen. Dat levert bonuspunten op, maar laat alle dieren op dat gebied, op een na per klasse, doodvriezen. Na de vrieskou volgt speciation, waar alle dieren gaan kweken, tenminste als je daarvoor kiest natuurlijk. Bij het zetten van je actiepion, kies je al rond welke grondstof je zal kweken, bij het uitvoeren van de actie kies je een voedselfiche van dat type en zet op de aangrenzende gebieden een aantal dieren bij (het aantal is afhankelijk van de het terreintype). En soms loopt dat wel eens mis. Insecten kweken altijd… eentje… op een gebied naar keuze. Daarmee zijn die irritante zespoters meteen extra lastig.

Tijdens wanderlust, het woord zegt het zelf, trekt jouw kudde erop uit: je kiest een van de openliggende terreintegels en legt deze aan waar het jou goed uitkomt (of net niet). Dat levert, net zoals bij glaciation, wat bonuspunten op. Het net ontdekte gebied kan gelijk bevolkt worden door dieren vanop de aangrenzende gebieden, waarbij je de volgorde van de voedselketen (zoogdieren eerst dus), respecteert. Dit is al een eerste manier van bewegen. Een goede inschatting en combinatie van wanderlust met migration laat je grote afstanden afleggen. Migration is immers eenvoudig, afhankelijk van je actiepion mag je 7 (als je als eerste speelt) tot maar 2 (als je als laatste speelt) dieren één gebied verplaatsen. Vogels mogen 2 gebieden ver vliegen. Dat vliegend ongedierte zie je soms dus niet aankomen.

De hele migratiestromen op de kleine planeet zorgen voor onrust, en onrust leidt tot conflict. De competition is hard en dieren die inzetten op competition mogen één dier van een andere klasse op drie gebieden waar ze samen aanwezig zijn (het terreintype wordt bepaald door de gekozen actie), elimineren. Dat is een mond vol, maar de ene vreet de andere op, zo simpel is het. En met één is het buikje vol, dus moet je maar een ronde wachten. Uitmoorden vraagt tijd, maar het lukt wel, geloof me vrij. De spinachtigen beginnen trouwens met opvreten, eentje naar keuze, of ze nu voor competition kiezen of niet. Arachnafobie moet ergens een reden hebben.

received_19504303852526945463226289379479564.jpeg

Tot slot is het tijd om punten te scoren tijdens domination. De speler die zijn actiepion bij domination heeft staan, mag kiezen welke terreintegel gescoord wordt en hier zit ook een flink stuk van de charme van Dominant Species. Als een tegel gescoord wordt, tel je de meerderheden op de tegel. De speler met de grootste kudde scoort de meeste punten (met de voedselketen als tiebreaker). De punten zijn afhankelijk van de tegel, zeeën scoren het meest, gevolgd door wetlands. De bergen en woestijnen scoren dan weer erbarmelijk laag. Bij zeeën scoren zelfs de beste 4, bij woestijnen slechts 2. Och ja, Een gletsjertegel scoort ook, 1 puntje voor de heerser. De moeite niet om je moe te maken (alhoewel, voor later misschien). Nadat het gebied gescoord werd, mag de dominante speler echter één van de 5 openliggende actiekaarten kiezen. Dominante speler? Inderdaad, en dat is niet noodzakelijk de houder van de meerderheid. Dominantie wordt berekend op basis van voedselfiches op het gebied en de genen die je hebt. Dat maakt de amfibieën in het water meteen zo goed. Dit mechanisme van een dubbele meerderheid (numerieke meerderheid vs. dominantie) creëert heel leuke dilemma’s.

Met domination is de ronde afgelopen. Dieren zonder voedsel komen om (van de honger, uiteraard), één zoogdier kan overleven. De klasse met de meeste dieren op de gletsjer scoort de survival-bonus en dan na wat geschuif met voedselfiches zijn we klaar voor een volgende ronde. En dat doen we tot de ice age-kaart genomen wordt. Dan is het onherroepelijk gedaan. Bij het begin van de ijstijd krijg je bonuspunten naar jouw dominantie, daarna worden op elke tegel nog eens de meerderheden gescoord. Gletsjerbonus, dominantiebonus en meerderheden, ze schudden de puntenstand eens goed door mekaar. Spannend tot het einde dus.

ds bord

Bespreking

Materiaal

Het materiaal is GMT-kwaliteit: stevig bord, stevige tegels en degelijke kaarten. Sleeven is geldverspilling, want ik ken niemand die sinds de release van Dominant Species het spel tot op de draad versleten heeft. Zowat alles staat op het spelbord en de compacte en toch overzichtelijke player aids. Ook de regelboek leest aangenaam, ook zoals we van GMT Games gewend zijn, al is Dominant Species wel leesbaar zonder enige voorkennis (denk ik). Ik vermoed dus dat vooral de speelduur en de harde en felle spelersinteractie het spel weghouden van het grote publiek.

Spelverloop

Dominant Species kan je indelen bij de 4x-spellen: explore, expand, exploit en exterminate en moet daardoor vaak de vergelijking met Twilight Imperium en Space Empires 4x doorstaan. Te begrijpen, maar niet helemaal correct. Alles in Dominant Species gaat traag, nog net niet gletsjer-traag, behalve dan het spelverloop en de spanning, die stijgt pijlsnel. Nieuw gebied ontdekken en innemen gaat traag. De gletsjer vriest maar traag aan en een tegenstander uitroeien gaat ook al tergend langzaam. Maar de aanhouder wint en plots is het eten op, plots sta je geïsoleerd op een ijsschots, plots ben je omsingeld en is er geen ontkomen meer aan.

De wachttijden in Dominant Species zijn bijzonder kort en net daardoor voelt het spel zo vlot en snel aan. Ok, er wordt wel eens gedacht waar je je actiepion wil zetten, maar dat is het zowat. En zoals gezegd kan een migratie van 7 diertjes ook wat tijd in beslag nemen, zeker als je twee migraties na elkaar mag doen, maar dat is eerder uitzondering dan regel. Je bent snel terug aan de beurt om je actiepion te plaatsen, je bent snel aan de beurt om je actie uit te voeren. Altijd iets te doen, altijd iets te beleven.

De leuke dilemma’s van worker placement komen tot hun volste recht in Dominant Species. Je kunt zo weinig, je wilt zoveel en daarbovenop wil je alles snel, hier en nu, terwijl je voor alles net tijd nodig hebt. Geduld is een mooie deugd. Het trage opbouwen naar suprematie en dominantie maakt het een pareltje voor strategen: op lange termijn plannen en nooit het ultieme doel uit het oog verliezen.

Tegelijkertijd blijft het een meerderhedenspel, met twee soorten meerderheden (zoals gezegd), waar de ene punten oplevert en de andere actiekaarten (die je absoluut niet wilt missen, laat staan afgeven aan een ander). Meerderheden dwingen je om opportunistisch te spelen, op korte termijn je toch steeds aan te passen om hier en daar een puntje mee te snoepen, om mee te liften of om een fenomenale slag te slaan, hopelijk niet te vroeg en al zeker niet te laat. En dat is dus tactiek, iets waar ik me helemaal goed bij voel.

Een mengeling van strategie en tactiek (maar toch veel tactiek), een combinatie van meerderheden en worker placement, onder een koepel van 4x met beperkte, maar duidelijke individuele sterktes van de spelers. Passieve interactie bij het blokkeren van acties, actieve interactie bij het veroveren van terrein en het uitmoorden van de ander. Terwijl ik het schrijf, vraag ik me vooral af wat men niet goed zou vinden aan Dominant Species.

Ook dat weet ik hoor: de chaos en onvoorspelbaarheid als je met 5 of 6 speelt. De langere speelduur (een snedig spel kan makkelijk 4 uur duren, ook al voelt het zo niet) schrikt ook wel wat mensen af. En natuurlijk het totale gebrek aan willekeur en geluk. Je moet tegen een stootje kunnen, het is dan ook het recht van de sterkste. Vrienden maak je niet tijdens dit spel hoor, maar plezier des te meer. Het is even wennen, maar het is maar een kleine aanpassing. Ook dat is evolutie.

Dominant Species, GMT Games, 2-6 spelers, 2-4 uur

Bron foto’s: GMT Games & Boardgamegeek

Wintermoeheid?

Ah, wat een weekend! Zondagavond en eindelijk een beetje rust. De kortste dagen hebben we alweer achter de rug en de dagen beginnen al merkbaar weer wat te lengen. Vrieskou is dan weer een ander paar mouwen, daar mogen we ons wellicht nog aan een flinke dosis verwachten. Maar -schoenmaker, blijf bij je leest- ik zal dit weerpraatje kort houden, er zijn immers tal van andere zaken te vertellen.

De lange nachten en de bijtende kou houden de mensen binnen. Gelukkig niet binnenshuis, wel binnen in de speelzaal. Wie herinnert zich vorige winter nog toen we een extra trui meenamen naar de spelavond omdat warm stoken iets had van dweilen met de kraan open? Deze winter kan de vrieskou ons echter niet deren. Daar zijn we Luc en Jonathan van De Spelfanaat uiteraard heel dankbaar voor. Naast een ruime zaal en een overvolle spellenmuur hebben ze immers ook gezorgd voor aangename temperaturen en de nodige drank. Wat heeft een spelliefhebber nog meer nodig?

Ja, dat was een retorische vraag! Niets, absoluut niets! De afgelopen weken hadden we al 7 tafels op onze spelavonden, gisteren waren er om 20:00 niet minder dan 10 tafels aan het spelen en echt alle soorten spellen kwamen aan bod. De grote opkomst zien we ook in ons almaar stijgend aantal leden. Gisteren hebben we immers alweer een mijlpaal bereikt. Voor zij die het niet weten, jullie lidnummer is uniek en persoonlijk, het is en blijft voor jou. Zo heb ik het nummer 4 en zal ik altijd nummer 4 houden. Gisteren heb ik ook nummer 100 uitgeschreven. Neen, dat wil (helaas) niet zeggen dat we in 2019 al 100 leden hebben. Dat wil wel zeggen dat er sinds onze oprichting (jawel, nog net geen 11 maanden geleden) 100 mensen zich hebben aangesloten bij onze vereniging. Wij hopen natuurlijk van harte dat alle leden van 2018 hun lidmaatschap in 2019 verlengen (hartelijk dankjewel aan iedereen die dat reeds gedaan heeft), maar mensen komen en gaan… ook in de spellenwereld. 100 leden, dat verdient een feestje? Je hebt gelijk. Zoals reeds gezegd vieren we graag onze eerste verjaardag op de spelavond van zaterdag 2 maart.

fb_img_1548011960859817461449403319007.jpg

Gisteren hadden we ook een 18xx-speeldag, voornamelijk bedoeld voor nieuwe en geïnteresseerde spelers die kennis wilden maken met deze familie spellen (opgelet: niet “familiespellen”). Hoewel David enkele weken geleden alleen maar voorstelde om “een tafel 1846 te leiden” tijdens een spelavond, hebben we het toch maar weer iets grootser aangepakt. Met 15 liefhebbers waren we zaterdag, goed voor 1 namiddagsessie (Steam over Holland) en 4 avondsessies (1846: The Race for the Midwest, 1889: History of Shikoku Railways, 1893: Cologne en Steam over Holland). Met 15 deelnemers halen we net niet het aantal van onze eerste conventie (op 18 augustus 2018), maar met 5 sessies doen we dan wel weer beter. David en ik willen alle aanwezigen nog eens speciaal bedanken om er een fijne en gezellige dag van te maken, om de verplaatsing naar Mechelen te maken en – naar wat ik hoorde- om van elk partijtje een bikkelharde strijd te maken op het spelbord. Bedankt, Gijs en Giel, om onze speeldag (alweer) een internationaal karakter te geven. Bedankt, Gijs en Guido, om een tafel te leiden. Kon je er niet bij zijn, wees gerust, wij plannen zeker nog een nieuwe introductiedag. En wij hopen natuurlijk iedereen terug te zien op onze zomerconventie tijdens het pinksterweekend (7 tot 10 juni 2019).

Verder zijn wij de agenda rustig aan het vullen. We hopen zo snel mogelijk enkele leuke workshops te kunnen voorstellen. Als jullie speciale vragen of wensen hebben, spreek ons gerust aan, laat het ons weten via email, Facebook of website. Wij gaan er zeker mee aan de slag. Hou ook Facebook en onze kalender in de gaten, daar heb je een leuk overzicht.

Volgende week ga ik me nog een keer met Bart, Thomas en Kristof, wagen aan een volgende episode van The Dunwich Legacy (Arkham Horror LCG). De week daarna, zaterdag 2 februari 2019, zetten we een spel in de kijker: Dominant Species van GMT Games. Ken je deze klepper nog niet die sinds 2010 stevig genesteld staat in het klassement van BGG (momenteel op plaats 49)? Dan kan ik maar een ding zeggen: “een aanrader, doen!” Liefhebbers van worker placement kunnen hun hartje ophalen. Fans van meerderheden ook. 4X-freaks zijn ook altijd welkom. Kortom, een unieke combinatie van steengoede mechanismen heeft geleid tot een pareltje, maar daar ga ik in een volgende post zeker nog dieper op in.

18.08.18: A Wonderful 18xx Convention

header_facebook

The first Belgian 18xx Convention is over. And yes, we know many of you could not make it to Mechelen on that lovely and sunny day in August. So before looking back to the convention, we really like to express our gratitude and appreciation to all of you who replied, encouraged, supported and -most important- spread the news. Special thanks go to The Train Rush and Rails on Boards. We hope to see you on our next convention.

We are a very young gaming club, officially founded in March 2018, but up and running since March 2017. Indeed, not even 2 years old! But we are lucky and very happy to have a lot of gamers with a wide variety of interests. And one of these gamers is David, lover of all long and heavy games and a huge fan of Heavy Cardboard. And there it all started… on Heavy Cardboard… with the play-through of 1846: The Race for the Midwest. This play-through, in combination with the convincing and inspiring enthusiasm of David, kick-started the 18xx community in our gaming club. 1846 became 1830, 1830 became 18cz, 18cz became 1856… David’s 18xx collection grew and is still growing. And not only his, also Luk’s 18xx collection started to grow, and that of many others.

The next problem to tackle was to find enough gamers to spend a day or even the weekend with, laying track, buying and selling shares. And then, suddenly, we do not even remember who mentioned it first, the idea came to us to organize a special “18xx day”, to gather all 18xx fans in our gaming club for a wonderful day of trains and stock manipulation.

Aim high, think big and shoot for the moon. After a long and heavy game session, while having a nice Belgian beer (or was it a Scotch whisky?), David and Luk started dreaming. To cut a long story short, they decided to call the event “The Belgian 18xx Convention”. Luk joked about making it the first of many, most likely the very first in Belgium, making it “The First Belgian 18xx Convention”, just to increase its status and to stimulate the fear of missed opportunity.

And so, a save-the-date was posted, the very first announcement of the First Belgian 18xx Convention on the symbolic date of 18.08.18. We had a hard time spreading the news: posts on Facebook, on some forums, but mainly on Boardgamegeek had to do the trick. So thank you, all of you, who have spread the news!

We dare say that the convention was a success. 17 gamers gathered in Mechelen on 18 August 2018 for the very first Belgian 18xx Convention. A warm welcome, a friendly atmosphere, home-made cake and coffee and some nice Belgian beers stood in strong contrast with the cutthroat games played. Two tables of 1846: The Race for the Midwest gave a lot of beginners a thrilling introduction to 18xx. One table of 1830: Railways and Robber Barons (classic) and one table of 1856: Railroading in Upper Canada accommodated our more experienced gamers.

Afterwards, the bravest (Horum omnium fortissimi sunt Belgae. [Julius Caesar, De Bello Gallico]) continued with some test plays of a prototype of 18Lilliput by Lonny Orgler (1854 & 18cz, among others), recently successfully funded on Kickstarter. This short (to 18xx standards, i.e. less than 2 hours) 18xx-inspired game seems like a lovely introduction to the genre, but (in my opinion) it is not! Do not let pretty graphics fool you, this is a difficult and unforgiving, though elegant game, based on 18xx concepts. A perfect start or finisher for any 18xx convention. And we love it.

To be honest, we did not start the convention with 18Lilliput. But we did play another 18xx, designed by Lonny Orgler. 18cz was our warming-up for the convention, so far my favourite 18xx game. We did not end the convention with 18Lilliput either, because on Sunday we decided to play Steam over Holland… maybe because it is Holland, maybe because it is short. It does not matter, it is 18xx.

We know that not everyone, not even all our club members, were aware of the “weekend formula” of our convention. We apologize, but for this first convention, we decided to promote only a one-day formula and we are extremely grateful to all 18xx fans who made it to Mechelen. So next time, in Winter, we will organize the Second Belgian 18xx Convention… as a weekend and we hope to see you all there.

for more info about future conventions please go to our dedicated site at http://www.18xxbelgium.com

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

At last, special thanks to GMT Games for their continuous support and to Lonny Orgler for providing a prototype of 18Lilliput.

 

Eerste Belgische 18xx Conventie – een terugblik

De Eerste Belgische 18xx Conventie zit er op. Toen David ergens in oktober vorig jaar op een spelavond kwam, dolenthousiast over een 18xx playthrough van Heavy Cardboard (die van 1846: Race for the Midwest om precies te zijn) werd menig wenkbrauw gefronst. Enkele dagen later waagden de dappersten (Julius Caesar zou oprecht zijn uitspraak herhalen en bevestigen) zich aan hun allereerste potje 1846. Een vuurdoop, zonder meer, maar wel eentje die overduidelijk naar meer smaakte. Veel leden sprongen op de trein en volgden het spoor naar langer, steviger en vooral harder. Na 1846 kwam 1830 en toen ging er echt een nieuwe wereld open, een van 18xx. Dankjewel, Francis Tresham.

Het groepje fanatieke 18xx-spelers binnen onze spellenclub groeide snel en ergens dit voorjaar kwam het idee om, binnen onze spellenclub, een 18xx-speeldag te organiseren. In een vlaag van grootheidswaanzin besloten we die “Belgian 18xx Convention” te noemen, in het Engels om een internationaal publiek aan te spreken. Prompt zetten we er ook een nummer bij, “the first”, want dat stimuleert zowel een mythische status als de fear of missed opportunity. Exclusiviteit, uniciteit, iets waar je bij moest zijn, iets wat je gezien moest hebben… we fantaseerden er op los. De datum werd geprikt 18 augustus 2018, of ook 18.08.18… de symboliek kon niet groter zijn.

header_facebook

Hoe groots we het ook droomden, het zijn de spelers die de conventie groot moesten maken. Promotie voeren was cruciaal, maar tegelijkertijd o zo moeilijk. Voorzichtig werden de ballonnetjes opgelaten: op Bordspelmania, op Boardgamegeek en via Bordspeler.nl (dankjewel, Erwin). Vooral op Boardgamegeek kwamen bemoedigende reacties. Ok, het was zomervakantie en ja, het was allemaal iets te kort op voorhand. Velen zouden vorige zaterdag niet halen, maar de goesting was er, het zaadje was geplant.

Vreugde en ongeloof toen we merkten dat we opgepikt werden door websites, fora en podcasts (zoals Rails on Boards en The Train Rush). We hadden een publiek, een internationaal publiek, een hartverwarmend publiek. Neen, ze zouden Mechelen niet in de zomer zien, maar kijken alvast uit naar een gezellige 18xx in kerstsfeer. Zo hoog we mikten, zo groots we droomden, ergens begon het te dagen dat het misschien toch allemaal binnen handbereik lag. Ontgoochelen noch falen, het was gewoon geen optie.

En dus tekenden vorige zaterdag, 18 augustus 2018, 17 deelnemers present voor de allereerste Belgische 18xx Conventie. Na een voorzichtige kennismaking en een motiverend welkomstwoordje, werden de tafels verdeeld en de regels toegelicht: twee tafels 1846: Race for the Midwest (GMT Games), een tafel 1830: Railways and Robber Barons (999 Games, classic mode) en een tafel 1856: Railroading in Upper Canada (Mayfair Games). Om 14:00 startte de marathonsessie. Huisgebakken cake en versgezette koffie verzachtten het zware denkwerk. Croqueskes (tosti’s voor onze Nederlandse vrienden) hielpen om de latere honger te stillen. Na ongeveer 5 uur spelen kenden we de winnaars (Wiebke en Karl) van de 1846-sessies. Na 7 uur mocht Pieter 1830 als rijkste magnaat afsluiten en omstreeks middernacht, na 10 uur spelen, rekende David finaal af met de concurrentie in 1856.

Voor velen was het een eerste kennismaking, voor enkele ervaren rotten een (soms niet zo) voorzichtig aftasten van een nieuwe 18xx, maar -naar wat ik hoorde- smaakte het vooral naar meer. De sfeer zat goed, intens, maar vriendschappelijk, net zoals een goede 18xx moet zijn: hard op het speelbord, gemoedelijk onder elkaar. Ik hoop vele gezichten terug te zien op de wintereditie, ik denk het wel.

Natuurlijk zou een conventie geen conventie zijn als het ging om maar een spelletje 18xx. Voor leden van onze spellenclub was het allemaal al iets groter: een stevige 18cz kwam nog op tafel en ook Steam over Holland werd gesmaakt. Daarnaast werd het prototype van 18Lilliput meerdere malen getest en goed bevonden. We kijken dan ook al uit naar de finale editie van Kickstarter die later dit jaar het levenslicht ziet.

We willen nog hartelijk alle aanwezigen bedanken voor de aangename sfeer en het spelplezier op onze conventie, alsook iedereen die feedback heeft gegeven op deze dag. Natuurlijk ook Rebecca en dochters voor de catering en Karl voor het meedenken bij de praktische uitwerking. Verder nog Benjamin, Erwin en Karl voor tekst en uitleg voor en/of tijdens de spellen en uiteraard iedereen die spellen en/of pokerfiches (uit persoonlijke collectie) ter beschikking heeft gesteld.

Tot slot ook nog iedereen die mee hielp het nieuws te verspreiden, in het bijzonder Bordspeler, The Train Rush en Rails on Boards en natuurlijk ook GMT Games voor hun sympathie en steun en Lonny Orgler voor het ter beschikking stellen van een prototype van 18Lilliput.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tot op de Second Belgian 18xx Convention!

David & Luk

Even alle remmen los

flammerouge 2

Out of the ratrace

Laat het geen verrassing zijn, ik heb een zwak voor racespelletjes. Racen en koersen, het is immers zo oud als de straat. Sinds mensenheugenis dagen mensen elkaar uit om de snelste te zijn. Ik hoef maar naar mijn eigen dochtertje te kijken om daar telkens weer aan herinnerd te worden. “Om het eerst…” roept ze dan en spurt vooruit. Waarheen? De plaats die volgt kan je zo gek niet bedenken. Soms is het de hoek van de straat, dan weer boven op zolder… Lopen, fietsen, zwemmen, alles is goed om te koersen. En later vast ook autorijden.

Zelf ben ik geen haar beter hoor. Ik heb indertijd nog een Nintendo Wii gekocht, speciaal om Mario Kart te kunnen spelen en af en toe grijp ik nog nostalgisch naar een oude Need for Speed die ik voor een symbolische euro op Steam heb gekocht. Ook het succes van Gran Turismo en Grand Theft Auto bewijst keer op keer dat racen nog steeds razend populair is. Oh ja, de vele sportfans bewijzen dat ook.

Dus ook in de bordspelwereld, waar geen enkel thema te gek noch te vergezocht is, kan je racen. En bij mij is dat zeker een soft spot. Mensen die me kennen, weten dat maar al te goed. Als er in de regels iets staat als “the first to“, dan scoort het spel sowieso al beter. “Om het eerst” om de winnaar aan te duiden, enkel een eerste plaats, dus geen gezever over tweede, derde, laatste plaats. Ik ben onmiddellijk fan!

Through Thunder Alley

Een tijdje geleden stelden we Welcome to Centerville van GMT Games voor. Een toppertje in wording dat vorige dinsdag op de spelavond enorm gesmaakt werd. (En zaterdag brengen we het weer mee.) Een andere leuke die we binnen hebben is Thunder Alley, ook van GMT Games. En dit pareltje -voor wat het waard is- 540 algemene ranking op Boardgamegeek, een 10de plaats in de “racing” top 10, willen we zeker ook aan jullie voorstellen.

racingtop10

Thunder Alley is een stock car race. Inderdaad, geen gewone race, zoals Formula D, waar je de juiste versnelling en de juiste baan moet kiezen, maar een race met beduidend meer tactische beslissingen. Elke speler heeft een team van wagens, speel je maar met z’n tweetjes dan heb je er zes, speel je met vijf (mogelijk tot zeven), dan heb je er maar drie. In die zin is Thunder Alley al iets subtieler dan “de eerste over de finish“, want aangezien je een team aanstuurt, gaat het ook over de teamprestatie en wordt er een globale score voor je team bepaald. Wie daar het hoogste scoort, wint de race.

En die race is meer dan gewoon een aantal rondjes rijden op het circuit en ondoordacht crossen. Velen rijden hun auto simpelweg de vernieling in. Pit stops zijn niet alleen bittere ernst, maar ook een harde noodzaak om je wagen op de baan te houden. Daarnaast moet je zorgen dat je niet te ver achter raakt, want gedubbelde wagens gaan onherroepelijk uit de race. Een race vol tactische beslissingen dus, waar je wisselt tussen solo movements (om weg te rijden van het pak), draft en pursuit movements (om je team samen in het pak te houden of anderen te verhinderen weg te rijden) en lead movements (om het pak te herschikken… misschien toch).

thunderalley 2

Je auto’s sturen doe je met kaarten (geen gedoe met dobbelstenen zoals bij Formula D dus), wat leuke dilemma’s creëert, maar toch weer niet voor AP met een hatelijke wachttijd zorgt. In dit spel kan je toch niet alles voorzien, het blijft immers georkestreerde chaos. Thunder Alley speelt lekker vlot weg, zoals we van GMT Games gewoon zijn. Wij brengen het weldra naar de spelavond. Aan jullie om het uit te proberen.

Into the race

Vorige herfst werd ik op Spel in Antwerpen geïntroduceerd in Flamme Rouge. Ik ben geen wielerfan, al heb ik vroeger natuurlijk wel wat voorjaarsklassiekers en de Tour de France gekeken op televisie. Maar nee, ik ben geen wielerfan. Spellen als Leader 1 konden me nooit echt bekoren. Wat de coureurs van Leader 1 niet konden, konden de coureurs van Flamme Rouge wel. Ik sla geen spelletje af.

Hetzelfde gevoel had ik toen Snow Tails voor het eerst probeerde in 2009. De honden die trekken aan je slee en de zenuwen om toch als eerste de bocht in te gaan, om te slalommen tussen de dennenbomen, het zat meteen goed.

En zo komen we terug bij Thunder Alley. Ook dat gevoel zat meteen goed. Waarmee ik niet gezegd wil hebben dat iedereen Thunder Alley geweldig zal vinden, dat iedereen het fantastisch moet vinden… het is zelfs niet zeker dat iedereen het überhaupt goed zal vinden, maar zo gaat dat, smaken verschillen nu eenmaal.

 

Wat we als spellenclub wel willen en kunnen doen, is een stap verder gaan dan spellen spelen en spellen voorstellen. Net zoals her en der, op de spelavonden en thuis, Gloomhaven campagnes opgestart worden (omdat metagames toch een extra dimensie geven), willen we iets gelijkaardigs doen voor racespelletjes: onze eigen clubcompetitie.

In september lanceren we, afhankelijk van de geïntereseerden natuurlijk, onze eigen grote koerscompetitie. Om het onszelf makkelijk te maken, starten we met (een van) bovenstaande spellen (Flamme Rouge, Snow Tails, Thunder Alley), maar wij staan altijd open voor andere suggesties. Daarbij kunnen we ons inspireren op bestaande tracks, maar even goed kunnen we ons eigen parcours samenstellen. Ook het aantal ritten is variabel, van een drietal als afspreken moeilijk wordt, tot een volledig seizoen of een volledige Tour de France. Heb je interesse of heb je ideeën, spreek ons er zeker over aan.

Wij denken ondertussen nog even na over de concrete uitwerking, jullie kunnen alvast beginnen oefenen op de spelavonden. Laat het wel even weten, want niet alle spellen staan in de spellenmuur.

Bron foto’s: GMT Games & Boardgamegeek

Welcome to Centerville

Centerville1Steden bouwen spreekt tot de verbeelding, dat is duidelijk altijd zo geweest. Als kind bouwden we eerst huizen, later dorpen en steden… met Duplo, Lego, Playmobil of gewoon met blokken, kartonnen dozen en wie weet wat nog allemaal. Zelf was ik een grote Sim City-fan en heb ik me talloze nachten verdiept in ruimtelijke ordening en stedenbouw. Wellicht zijn de herkenbaarheid en de vrijheid (je stelt immers je eigen doelen) de grootste troeven.

Als tijdloos thema is het dan ook niet te verwonderen dat steden bouwen in tig bordspellen aan bod komt. En dan wil ik het niet hebben over dorpjes en steden bouwen in Catan waar je simpelweg een huisje op het bord ploft of een stad afmaakt in Carcassonne door de juiste tegel op het juiste moment aan te leggen. Neen, ik heb het over doordacht bouwen aan een stad, met een doel en een (bouw)plan: je wilt wijken aanleggen, bepaalde nutsvoorzieningen of openbaar vervoer aanleggen of gewoon het geluk, de welvaart en het prestige van je inwoners (en dus je stad) verbeteren.

Bij de meeste spelers schiet er nu wel spontaan een of meerdere spellen te binnen: Quadropolis om met een instappertje te beginnen, maar ook Ginkgopolis en Suburbia voldoen aan de beschrijving. Misschien ook wel Metropolis (de eenvoudige variant van Puerto Rico: Het kaartspel) waar je heel abstract een stad bouwt. En het hoeft zelfs niet altijd hedendaags te zijn, ook in Carson City bouw je een stad… althans, dat probeer je toch.

In 2017 bracht ook GMT Games een stedenbouwkundig bordspel uit. Geen zware wargame waar ze berucht voor zijn, maar een leuke eurogame met een alledaags thema. Het werd trouwens een pareltje van de maker van o.a. Dominant Species. Laat dat een teken aan de wand zijn dat je hier geen eenvoudig en luchtig spelletje hebt, al doen doos en thema wel anders vermoeden.

Welcome to Centerville is een dobbelspel (ik schrijf bewust niet: dobbelspelletje), waar je 6 dobbelstenen (in verschillende kleuren) rolt en dan tot twee keer toe dobbelstenen mag herrollen (voor je derde rol mag je zelfs dobbelstenen die je al had weggelegd terugnemen). Met het finale resultaat moet je dan aan de slag. Neen, het is geen “dice placer” (zoals Kingsburg, Cavern Tavern en vele andere), de dobbelstenen geven je bepaalde acties. Een ervan is gebouwen optrekken in een van de vier grote zones: huisvesting, commercie, industrie en openbaar vervoer. Ook kan je bankjes zetten in het park of bomen planten in de groene gordel rond Centerville. Verder kan je aan de universiteit opleidingen starten of het spel politiek gaan spelen in het stadhuis. De echte rijken gaan dan weer villa’s optrekken langs de rivier om te genieten van een luxueus leventje.

Centerville3.jpg

Maar het doel is niet zomaar een stadje opbouwen, het doel is het meeste welvaart én prestige brengen voor Centerville. Inderdaad, welvaart én prestige. Het scorespoor is eigenlijk een dubbel scorespoor, waar elke speler twee tokens heeft: een voor welvaart (geldstukken) en een voor prestige (medailles). Aan het einde van het spel scoor je de laagste van beide (de andere wordt de tiebreaker). Drie keer wordt er gescoord tijdens het spel: eerst alle zones in de stad (huisvesting, commercie, industrie en openbaar vervoer), daarna de villa’s aan de rivier, de politieke departementen en je persoonlijke status als investeerder. Telkens krijgt de beste 6 punten (in welvaart, prestige of beide), de laatste verliest 3 punten. Iedereen tussenin (je kan met 3 of 4 spelen) blijven status quo… en stilstaan is achteruitgaan in dit spel!
Op het einde van het spel worden ook je opleidingen gescoord, zowel in specialisatie (aantal per soort) als variatie (aantal soorten). En dat kan nog een venijnige tik uitdelen.

Centerville is eenvoudig en snel uitgelegd. Een tactisch dobbelspel (veel plannen kan je immers niet) waar je controle wil nemen en houden via meerderheden. Het speelt ook lekker snel weg: de doos zegt 20 minuten per speler, al kan dat door spelers met AP wel oplopen en kan de dode tijd de sjwoeng wat uit het spel halen (je speelt immers enkel in jouw beurt en dan kan wachten soms lang duren). Maar laat dat je zeker niet afschrikken, want het aantal keuzes dat je in je beurt kan maken is beperkt, heel lange analyses zullen dus niet vaak voorkomen.

Centerville2

Hou je van meerderhedenspelletjes en durf je je tactiek volledig af te stemmen op een dobbelworp, maar zoek je een spel met diepgang en aardig wat interactie, dan is Welcome to Centerville vast iets voor jou. Zoals ik al zei, de doos verraadt absoluut niets van de diepgang in dit snelle spel… “Easy to learn, hard to master” is zelfs een understatement voor dit spel.

Dit spel is een van de pareltjes van GMT Games die wij nieuw in onze spelcollectie hebben. Volgende zaterdag, 28 april 2018, stellen we het voor op de spelavond. Door de speelduur, eenvoudige regels en diepgang gokken we dat dit zeker vaak de tafel zal halen. Tot zaterdag!

GMT_logo

Bron foto’s: GMT Games & Boardgamegeek