Een nieuwe rage

We zitten in de laatste rechte lijn. Dit weekend is het immers weer onze 18xx winterconventie. Eigenlijk gaat dit stukje daar helemaal niet over en we hebben net 18xx Belgium opgericht om jullie niet al te veel lastig te vallen met alle 18xx. Maar nu zijn we wel een beetje heel enthousiast. Vandaag hebben we immers de kaap van 60 deelnemers gerond. Toen we tweeënhalf jaar geleden besloten om een spellenclub op te richten, durfden we amper dromen van 60 leden. Toen we tijdens de zomer van 2018 een 18xx-speeldag organiseerden waren 60 deelnemers al helemaal een utopie. Nu is het een bont internationaal gezelschap vanuit zowat heel Europa. Dat doet deugd. Maar we hebben altijd gezegd: stukje bij beetje, met kleine stapjes en langzaam blijven groeien, zonder ons op te jagen. Echt kleine stapjes zijn het niet gebleven, rasse schreden des te meer. En zo staan we op de wereldkaart, Mechelen boven, ook al is dat dan in 18xx-land.

Goed, dat moest er even uit. Ik wou het helemaal niet over 18xx hebben. Want voor velen zijn 18xx moeilijke spellen, lange spellen ook en als je grafische vormgeving laat primeren over spelplezier, dan wellicht ook heel lelijke spellen. Er bestaat echter nog moeilijker dan 18xx, jawel.

Nu 11 jaar geleden kwam Pandemie uit en daarmee raakten de coöperatieve spellen helemaal gelanceerd. Daarvoor was het vooral In de ban van de ring (2000) van R. Knizia en Heroquest (1989) die de eer van de coöperatieve spellen moesten hooghouden of een of andere RPG, maar die waren toen nog vooral voor geeks en freaks. Sinds Pandemie denk en vrees ik dat er meer liefhebbers zijn van coöperatieve dan van competitieve spellen. Maar er is een beter coöperatief spelletje dan Pandemie… moeilijker ook, dat véél meer voldoening geeft.

En sinds EXIT: The Game (2016), Unlock! (2017) en Escape Room: The Game (2016) zijn puzzel- en escape room-spellen helemaal hot. Een uitdaging, stuk voor stuk, net zoals een echte escape room. Maar ook hier bestaat er een betere, een véél betere.

Nu ben je vast nieuwsgierig. Zeker als ik zeg dat dat spelletje helemaal gratis is, gewoon een pdf’je, een print & play dus. Een ander groot voordeel is dat je het ook solo kan spelen. Dan heb je wellicht veel plezier en enorm veel voldoening als je enkele hordes haalt, maar het is altijd leuker in groep. Die groep is niet eens in grootte beperkt, je kan dus met zoveel spelers als je maar wilt aan de slag en die spelers moeten niet eens allemaal tegelijk in dezelfde ruimte zitten. Ideaal wissel je zelfs af: soms eens ieder voor zich (en wie weet, lichtjes competitief), soms eens gezellig samen zitten zwoegen. Leuk toch? En de speelduur, die valt reuze mee, want voor de volledige campagne mag je toch wel een dikke maand rekenden.

Het spelletje wordt uitgeven door de Algemene Dienst Inlichting & Veiligheid (ADIV) van het Ministerie van Defensie en is simpelweg te downloaden van hun website. Wie dat niet kan, bekijkt de rest maar beter niet.

Je weet dus wat je kan verwachten: een coöperatief spel, ook solo speelbaar en in grote groep met een speelduur van enkele minuten tot meerdere uren voor één sessie en een totale campagne van meer dan een maand (tot 14 januari 2020 om juist te zijn, al kan je daarna ook nog wel je hersens blijven pijnigen). Meesurfend op alle hypes: escape rooms, solitaire en coöperatieve spellen… wie had ooit gedacht dat Defensie zo hip was.

En je zal zien, na dit spelletje is niets meer hetzelfde: een escape room wordt een filler, een 18xx een licht en ontspannend spelletje. En neen, het leger denkt deze keer niet voor u.

Deurtje open, deurtje toe

De spellenmarathon was een succes, laat dat duidelijk zijn. En gelukkig kan ik genieten van mensen te zien spelen: mensen die zich amuseren, mensen die het naar hun zin hebben. Dat is goed, want dat verdringt dan een beetje mijn wrang gevoel. Niets om je zorgen over te maken hoor, want dat wrang gevoel komt simpelweg door het besef dat mijn spellenvoorkeur nu eenmaal zo afwijkend is. Ik ben gewoon op het verkeerde continent geboren. In Noord-Amerika had ik als die-hard ameritrasher vast een boel gelijkgezinden gevonden, in Vlaanderen ligt dat lichtjes anders. Op Spiel liep ik trouwens rond met eenzelfde gevoel: die zondvloed aan eurogames, ik loop er niet warm meer van.

Inderdaad, niet meer, want ooit, zo’n twintig jaar geleden, ben ook ik begonnen met de typische eurogames. Daarvoor speelde ik al hoor, maar vooral schaken en stratego, soms eens go en eind jaren negentig heb ik, via GIPF (1996) en andere abstracte spellen, uiteindelijk ook Catan (1995) (en Catan: Het kaartspel (1996)) leren kennen. Ik vermeld expliciet het kaartspel omdat net dat spel “mijn” gateway-spel was, het spel dat mij definitief in de (toen nog Duitse) wereld van eurogames heeft binnengeloodst.

Zo heeft iedereen wel zijn gateway-spel, het spel dat een opstapje was, dat een deur opende. Het is gaandeweg ook een vaste term geworden, gateway-spel, en het staat voor een spel dat een ideale introductie vormt voor mensen die niet echt veel spelen: korte, eenvoudige en duidelijke regels, een relatief korte en aangename speelduur, geen of amper dode tijd en vooral net voldoende diepgang en spanning om “de beginner” een uitdaging te bieden. Sommigen beweren ook dat een gateway-spel een typische mengeling heeft van tactiek, strategie en geluk, waarbij vooral dat laatste door de onvoorspelbaarheid iedereen in staat stelt te winnen, of je nu een doorwinterde speler bent of niet, of je nu voorkennis hebt of niet.

Ben je nog gek (of nieuw) genoeg om op een forum de vraag naar leuke gateway-spellen te posten, dan krijg je -in willekeurige volgorde- vast deze spellen voorgeschoteld: Catan, Carcassonne, Ticket to Ride, Dominion, Stenen Tijdperk, Fresco, Alhambra, Pandemie, Istanbul en natuurlijk sinds kort Azul. Ja, ik breek het lijstje daar maar af, want ik kan eigenlijk nog wel even doorgaan. Gateway-spellen, je kent ze vast wel, ze openen deuren.

Er is echter een ander gek fenomeen dat veel minder gekend is, misschien omdat veel minder mensen het tegenkomen. Er zijn immers spellen die deuren sluiten. Deze spellen zijn ook een opstapje of beter, een konijnenhol dat je, net zoals Alice, naar een ander Wonderland transporteert. Alice heeft lang gezocht naar de weg terug, in spellenland is er echter zelden een weg terug. Spelers die zulk spel spelen, zullen er vaak nostalgisch aan terugdenken als een eyeopener, maar niets is minder waar. Die spellen openen helemaal niet je ogen, ze zetten je oogkleppen op en laten je nog maar in één richting kijken zodat je niet meer wegraakt uit het vervloekte Wonderland.

Het bekendste voorbeeld van zulk spel, dat onverbiddelijk de deur achter je dichtgooit, is 1830 (of om het even welke 18xx eigenlijk). Spelers die hun eerste partijtje uitzitten kunnen twee kanten uit: “nooit meer” en stampen daarmee met hun voet wat aarde in de konijnenpijp waardoor die voorgoed dichtgestopt wordt of net “waarom ken ik dit nu pas” en tuimelen doldwaas het wrede Wonderland in, zonder weg terug. Er worden deuren gesloten, dat kan ik je wel zeggen. Geen open geest meer, geen wijde blik, maar focus, oogkleppen op en high worden op je nieuwe vondst. Menig speler heeft zijn halve (of hele) collectie te koop gezet na zulke eyeopener… Vlam, de deur slaat dicht.

Veel gevaarlijke spellen zijn zogenaamde nichespellen. 18xx is er een goed voorbeeld van, maar veel wargames doen min of meer hetzelfde. GMT Games heeft zowat driekwart van mijn spellenkast tot stofvangers herleid. De politieke spellen (zoals Twilight Struggle), de COINs (zoals Colonial Twilight), de block wargames (zoals Fields of Despair), ze hebben mijn interesse alleen maar vernauwd. Ik maak mezelf soms wijs dat ze mijn blik verruimd hebben, maar niets is minder waar. Het stapelje spellen dat ik echt nog wil spelen, is kleiner dan ooit. Ook Fantasy Flight Games heeft een fikse duit in het zakje gedaan. De twee coöperatieve Living Card Games, Lord of the Rings en Arkham Horror, hebben zowat elk ander coöperatief spel tot een smaakloos aftreksel herleid. De verhaallijn, de spanning, de sfeer, ze maken deze spellen ultraverslavend, ze laten je snakken naar meer. Meer van hetzelfde welteverstaan, want die deur knalt keihard dicht… in je gezicht.

Bezint eer ge begint!

Glazen bol… natuurlijk niet

Onze allereerste familiespeldag organiseerden we op een grijze grauwe regenachtige zaterdag, 29 december 2018 om precies te zijn. Dat concept hebben we intussen omgegooid en we zetten volop in op een spelmarathon. Het verschil is miniem, geen zorgen dus. De reden is dat we kwaliteit willen bieden en daar voelden we ons met een familiespeldag niet helemaal goed bij. We trokken massaal gezinnen met kinderen, dat deed ons enorm deugd, maar we merkten wel dat sommige vaste leden, die toch onze vereniging door dik en dun steunen, net op die dagen wegbleven. Ook een goede selectie maken voor kinderen vanaf 4 jaar (en voldoende demospellen bij elkaar krijgen), bleek geen evidentie. Dus gooiden we het over een andere boeg met eigenlijk hetzelfde concept: een hele dag, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, spellen spelen met vrienden en familie, een gezellig samenzijn met tijd voor een hapje en een drankje, voor een losse babbel en natuurlijk voor veel spellen. De focus op spellen, die is wel verschoven. We zetten in op familiespellen en expertspellen (zoals dat heet). De echte kinderspellen laten we dus (voorlopig) even achter ons. Misschien dat we daar op termijn wel de handen in elkaar slaan met een gespecialiseerde uitgever of een jeugdorganisatie. We zullen zien.

Maar goed, op die eerste familiespeldag stelden we enkele spellen voor, waaronder (Crazy) Coconuts, toen in de top 3 van Boardgamegeek children’s games, nu nog steeds op een stevige zesde plaats. Ook Welcome to… stelden we toen voor aan jullie. Bijna een jaar later, nu het Spellenspektakel in Utrecht nog volop aan de gang is, zien we dat onze keuze goed zat. Welcome to… kaapte de Nederlandse spellenprijs (categorie Familiespel) weg voor de neus van Clever en de Kwakzalvers van Kakelenburg, toch ook geen lichte tegenstanders. We hadden zelfs enkele exemplaren in de aanbieding… mét een mooie korting, wat zeker door onze leden gesmaakt werd. Het lijkt wel alsof we een glazen bol hadden, maar neen, die hebben we niet.

Welcome to… winnaar van de Nederlandse Spellenprijs 2019. In een volgende editie prijkt dat vast op de doos.

Maar de lat lag hoog. Ook voor deze spelmarathon wilden we enkele leuke spellen voorstellen. Een ervan, The Magnificent, staat al een tijdje op onze radar en alle contacten waren gelegd. We zijn echter niet de enigen die het potentieel van The Magnificent zagen, want de hele voorraad vliegt razendsnel de deur uit. De volledige stock moest dus mee naar het Spellenspektakel en aan de verkoopcijfers te zien, zal die voorraad niet tot Sinterklaas meegaan. Geen The Magnificent onder de kerstboom dus (tenzij je al eentje gekocht hebt, natuurlijk), want de tweede druk is geplant, maar zal pas in 2020 in de winkels liggen. Wij zullen hem dus niet demonstreren, maar als je hem zelf hebt, breng hem zeker mee. Dat spel gaat vast nog in de prijzen vallen, daar heb je zelfs geen glazen bol voor nodig.

The Magnificent, nog maar net uit en de eerste druk is quasi uitverkocht (uit welingelichte bron)

Tijdens het rondneuzen op Spiel, Essen, hebben we natuurlijk wel enkele leuke familiespellen op de kop getikt. Onze spelmarathon is er immers voor iedereen, ook voor gezinnen met kinderen, ook voor liefhebbers van lichte, maar vooral leuke familiespellen. Het eerste dat in ons winkelmandje belandde, was een evidentie. Roll & write spellen zijn in, denk maar aan Qwixx en Clever en al hun varianten. Ook Welcome to… is een roll & write, waar de roll eigenlijk een draw is geworden. We kiezen dus voor een draw-variant van roll & write (kan je nog volgen?): Trails of Tucana. Het doel is het beste wegennetwerk te bouwen op je eiland, zodat dorpen en bezienswaardigheden met elkaar verbonden worden. Eenvoudig en toch weer niet. Het spel heeft een boel kleine varianten en twee verschillende eilanden: Isla Petit en Isla Grande, waarbij je eigenlijk kiest voor een korter (eenvoudiger) of een langer (complexer) spel. Ook solo kan je aan de slag, maar dat is nu niet echt het doel van een spellenvereniging 😉 Zeker eens proberen dus.

Het tweede spel dat we niet konden laten liggen is (Het ongelooflijke) Dierencircus, een grappig kaartspelletje waarbij je zoveel mogelijk circusdieren en -artiesten in je scorestapel verzamelt. De regels zijn doodeenvoudig, want in je beurt trek je een kaart (van je persoonlijk trekstapel) en speelt dan een kaart uit je hand. De speciale acties van de kaarten tillen dit spel naar een hoger tactisch niveau, waarbij je de plannen van je tegenspelers zalig kan dwarsbomen. Al kan dat natuurlijk soms ook in je eigen gezicht ontploffen. Nu ja, een spelletje duurt amper een halfuur, ideaal voor dat “nog een keer”-gevoel.

Mijn petekind staat zot van draken, en door haar ook mijn dochter. Niet verwonderlijk dus dat spellen als Fonkelschat (en de opvolger: Het drakenei) en Drakenschat zo hoog scoren hier thuis. Kinder- en familiespellen met draken raken dus een gevoelige snaar. Met verhoogde nieuwsgierigheid bekijk ik deze spellen, het zijn immers de spellen die ik nog vele jaren op een regenachtige avond zal spelen. Ik vind het dus fantastisch dat World of Draghan, een nieuwe drakenuniversum, in spellenland is gecreëerd. Twee spelletjes zijn er al uitgebracht, het eerste is Guitige Ouwe Draakjes, een race in het Betoverde bos (of in de Woeste bergen, voor meer ervaren spelers). Racen en draken, ik ken er twee die door het lint zullen gaan. Voor liefhebbers van chaotische programmeerspelletjes (zoals Roborally, om gewoon even dé standaard te noemen) is dit een must. Voor echte experts is er ook een draft-variant. Draften maakt een spel wel langer, maar vaak evenwichtiger en eens zo leuk (en sinds Sushi Go en Best Treehouse Ever is het ook bij familiespellen een gekend spelmechanisme). In je beurt mag je gaan programmeren, maar niet alleen bij jezelf. Je speelt de programmeerkaarten (gedekt) bij jezelf en bij de andere spelers. En dan maar hopen dat je over de finish geraakt, niet zozeer als eerste, wel het verste. Ook dat is een leuke twist… om duimen en vingers van af te likken. Tenzij je een controlefreak bent, dan laat je deze beker met chaos best aan jou voorbijgaan.

Once upon a Dragon (Er was eens een draak) is het tweede drakenspelletje. Een coöperatief spel (dat hadden we nog niet hé) waarin (tot) zes dappere avonturiers op pad gaan om een ouwe bloeddorstige draak te verslaan… als ze hem eerst vinden natuurlijk. Een coöperatief spelletje voor zes dappere krijgers, dat kan toch niet anders dan een hit worden op elk verjaardagsfeestje? Ligt hier dan toch ergens een glazen bol?

Zoals je ziet, het wordt weer een spelmarathon om duimen en vingers van af te likken. Op de spelavond, op Facebook en op ons slack-kanaal worden al afspraken gemaakt om spellen mee te brengen en uit te proberen. Liefhebbers van het zwaardere werk komen zeker aan hun trekken en fanaten van het lichtere genre vinden ook zeker hun gading. Ook kinderen (pakweg vanaf 8 jaar) zullen zeker wel iets leuks vinden (zie onze leuke selectie hierboven). Geen wonder dat Het Laatste Nieuws, regio Mechelen, onze spelmarathon tipte voor het verlengd weekend.

Uiteraard hebben we een beperkt aantal van bovenstaande spellen aan een mooie prijs in de aanbieding. Ik had bijna gezegd “aan beurspijzen”, maar gezien de prijzen op Spiel is dat niet echt reclame. Wij bieden dus een mooie promotie. Zij die onze vorige edities herinneren, weten best wat dat wilt zeggen.

Vanaf de spelmarathon kunnen ook lidkaarten voor 2020 gekocht worden. Nieuwe leden die willen aansluiten, sluiten dus gelijk aan tot december 2020 (aan dezelfde prijs). Ook dat is toch een opsteker?

Hoog mikken

Een van de redenen waarom we twee jaar geleden Spellenclub Mechelen hebben opgericht, was deelnemen aan de tornooien van BFVS (FBJS) als spellenclub. Daarvoor namen onder andere Patrick en Anja ook al deel, maar ze deden dat soms onder een andere vlag, soms als vrije speler. Binnen onze club vonden Anja en Patrick algauw gelijkgezinden. Tornooien werden meteen aan stuk aangenamer: carpoolen is niet alleen praktisch, maar ook leuk, net zoals samen een dag op tornooi hangen, samen de overwinning vieren en samen een nederlaag verteren… Zoals Spring & Kabouter Plop al zongen “alles is leuker met je vrienden om je heen” of, voor zij die dat niet kennen, grijp ik maar terug naar het eeuwenoude gezegde: gedeelde vreugd, dubbele vreugd, gedeelde smart, halve smart.

Ook ons clublogo, vermenigvuldigd op tal van truien en t-shirts, maakte onze club niet alleen zichtbaar en herkenbaar, het creëerde ook een groepsgevoel, een clubgevoel. Dat onze spelers dan nog regelmatig in de prijzen vallen, is mooi meegenomen en ongetwijfeld iets om trots op te zijn. De tornooiwinst is al enkele keren naar Spellenclub Mechelen gegaan en in 2018 vielen we ook op de Belgische finale in de prijzen. Onze club deed het zelfs zo goed dat we ons in het clubklassement wisten te kwalificeren voor de Europe Masters, het Europees kampioenschap op Spiel in Essen, Duitsland.

Wie zaterdag op Spiel rondliep, moest dus niet uitkijken naar Wiebke en Philippe, Stijn en Patrick. Neen, zij verdedigden op 26 oktober 2019, onze clubkleuren (ok, bij wijze van spreken, want we hebben geen officiële clubkleuren). Vier spellen werden opgelegd: Coimbra, Solenia, Gugong en Newton. Tijd is geld, zeker tijdens Spiel, dus voor elk spel werd een (zeer) beperkte tijd opgelegd, respectievelijk 2h, 1h, 1h45 en 2h. 38 ploegen namen deel, wij eindigden op een verdienstelijke 19de plaats… recht in het midden. Zo wisten we ons toch tot in de eerste kolom (of de bovenste helft) te worstelen. Dat smaakt naar meer! Een eerste keer op het Europees kampioenschap, je zou van minder overdonderd zijn. Volgend jaar, met een pak minder zenuwen, zal het al veel beter gaan. En wie weet ook met een andere selectie spellen. Het parcours kan je niet altijd op het lijf geschreven zijn.

Jaja, er komt inderdaad een vervolg. Dit jaar wisten we op het podium te eindigen in de ploegencompetitie. Met onze derde plaats hebben we weer een ticketje Essen bemachtigd. En zo zie je maar, Spellenclub Mechelen gaat echt de internationale toer op, niet alleen met 18xx, maar ook met kurkdroge en staalharde eurogames. Een extra reden om je t-shirt of trui met extra trots te dragen.

Ondertussen zitten alle tornooien van dit seizoen er weer op, er rest enkel nog de finale op zondag 1 december. Maar niet getreurd, in februari volgt wellicht een nieuwe “dag van de speler” waar de spellen voor het volgende seizoen worden voorgesteld. Dus als het begint te kriebelen, spreek gewoon even onze vaste tornooispelers aan, ga de sfeer opsnuiven en niet vergeten: altijd hoog mikken.

Komm, spiel mit!

Neen, we gaan niet in het Duits beginnen, geen zorgen. Maar menig spellenliefhebber zal dat zinnetje wel herkennen. Het is immers de ondertitel van Spiel in Essen, de grootste spellenbeurs die over minder dan twee weken voor even van Essen het middelpunt van de wereld maakt.

Inderdaad, over heel de wereld maken spelfanaten zich op voor hun grote bedevaart (of is het hun kruistocht) naar Essen om de groten in de spellenwereld te gaan aanbidden. Ook ik trek binnenkort weer richting Essen, al moet ik toegeven dat ik me al een paar jaar er het nut van in vraag stel. Maar ja, het is een gewoonte geworden, het is een traditie en dus heb ik een dagje verlof aangevraagd en ga ik vrolijk rondwandelen en rondkijken.

Ja, dat lees je goed. Ik ga tegenwoordig meer naar Spiel voor het sociale (om vroegere vrienden terug te zien), om me te verbazen wat iedereen binnenhaalt en buitensleurt, om te kijken welke spellen gedumpt worden, welke nieuwe mechanismen hoge toppen scheren en natuurlijk wat de nieuwste trends en nieuwe ontwikkelingen zijn.

Kopen sluit dat lijstje met activiteiten af. Inderdaad, kopen komt op de laatste plaats. Misschien kan ik met heel veel geluk een zeldzaam spel op de kop tikken op een tweedehandsstand. Misschien vind ik een pareltje dat weer volledig onder de radar door vliegt. Of misschien vind ik toch een pallet- of pakketverkoop waar ik niet aan kan weerstaan, misschien vind ik toch een leuk nieuwigheidje aan een leuke prijs.

Want ja, de prijs is wat de laatste jaren te wensen overlaat. Spiel is uit zijn voegen gebarsten: elk jaar groter, elk jaar meer standhouders en elk jaar meer spellen. Meer bezoekers ook, zodat het, zeker in de grote hal 1, over de koppen lopen wordt. Het voordelige is eraf. Ooit, lang geleden (maar ik weet het nog goed), kocht ik Stone Age voor 22 euro in het jaar dat het uitkwam. Zoveel jaren later, met inflatie en financiële crisis, mag je rekenen op een richtprijs van 50 euro of meer voor een van de laatste nieuwe spellen. Ik heb nooit veel van economie begrepen, maar ik weet wel dat de prijzen véél sneller gestegen zijn dan mijn loon.

Ach, ik hoef niet zoals sommigen bolderkarren, duveltjes, valiezen en ikeatassen volgestouwd met spellen buiten te sjouwen. Boardgamegeek leert me dat mijn huidige collectie nu 469 spellen telt, uitbreidingen niet inbegrepen. Dat getal houdt me nu vooral tegen om impulsief alles te kopen dat er leuk uitziet. De ervaring leert me ook om niet te zwichten voor een mooi artwork. En na al die jaren ben ik ook tot het inzicht gekomen welke spellen ik leuk zal vinden. Ja, ik laat dus heel veel staan, niet zozeer omdat het geen goede spellen zouden zijn, maar wel omdat ik ze niet al te veel zal spelen (dan staan er betere spellen in mijn kast).

En zo heb ik mijn obligaat stukje over Spiel geschreven. Over heel het web springen immers de blogs, vlogs, forumdraadjes, geeklists en podcasts over Spiel uit de grond. Ook op onze spelavonden is het het gespreksonderwerp van het moment. Dus wil jij ook je ei kwijt over Spiel (of heb je vragen, welke dan ook), praat gerust mee op onze Facebookpagina of in ons slack-kanaal.

Voor iedereen die tussen 24 (of zelfs 23 voor de happy few) en 27 oktober naar Essen trekt, geniet van dit grote sinterklaasfeest voor volwassenen. Spiel vraagt een beetje voorbereiding. De Boardgamegeek Spiel Preview is een goed begin. Zaalplannen zijn ook te vinden (zodat je je optimale route kan uitstippelen, mocht je dat willen), voor iedereen die buitenkansjes wilt kopen en verkopen zijn er nog de hunt, auction en mathtrade (al denk ik dat die ver afgesloten is).

Maar wat je ook doet, geniet ervan en laat ons vooral weten wat voor lekkers en leuks op jouw verlanglijstje staat. En breng het vooral mee naar de spelavonden (en natuurlijk naar onze spelmarathon op 11 november), dan kunnen andere spelers gelijk mee genieten (en wie weet het op hun lijstje zetten voor Spel).

Modewoordjes

Al te vaak heb ik stukjes gelezen op websites waar men zich weer domweg heeft laten vangen door het gebruik aan modewoordjes. Het sloganesk taalgebruik, je weet wel, waar iemand fijn grootsprakerig denkt fenomenaal goed te zijn, maar eigenlijk meteen duidelijk maakt er geen snars van begrepen te hebben. Vacatures lijden er immens veel onder (je weet wel: zelfstandig kunnen werken, maar ook een goede teamplayer; zin voor initiatief en een hands on-mentaliteit met respect voor de hiërarchie; en natuurlijk lean thinking en agile reacting). Nog erger zijn de politieke goed-nieuwsberichten (denk maar aan de huidige regeringsvorming(en)). Maar de reclamewereld steekt wellicht iedereen de loef af.

Na even graven in mijn geheugen moet het eerste modewoordje van mijn jeugd “turbo” geweest zijn. Alles was turbo in die tijd, dus niet alleen de turbodiesel en de turbojet, echt alles werd turbo. Andere waar ik me mateloos aan ergerde waren nano, bio en eco… vooral die laatste twee, want die kaderen dan in het teken van duurzaamheid, waar je tegenwoordig ook mee wordt doodgegooid.

Het probleem is immers dat iedereen duurzaam wilt zijn, maar dat ze vaak niet verder komen dan milieu & omgeving, het klimatologisch en ecologische aspect, zeg maar. Duurzaamheid is echter zoveel meer dan dat. Ook wij, Spellenclub Mechelen, wil en moet duurzaam zijn. Neen, ik ga niet preken over afval sorteren of -stel je voor- de ecologische voetafdruk van spellen (en de consumptiemaatschappij waarin we vervallen zijn). Duurzaamheid handelt immers over “the three Ps“. Sorry dat dat even in het Engels moet, maar de drie p’s staan voor planet, people en profit.

Planet spreekt voor zich en staat voor het milieu en de omgeving. Net daar wil ik het niet over hebben. Profit staat voor winst en dat wringt in de hoofden van mensen. Vaak krijg ik de opmerking dat onze vereniging, een vzw, geen winst moet maken, maar dat is niet helemaal waar. Onze vereniging heeft niet als doel winst te maken, keert geen vergoedingen, laat staan dividenden uit, maar elke vereniging en elke vennootschap heeft als doel “winst” te maken. Winst moet je hier zien als “meerwaarde”. Onze vereniging wil wat geld in het laatje brengen om te kunnen groeien: een website te onderhouden, een spellencollectie aan te leggen, evenementen te kunnen organiseren en -in slechte tijden- een tegenslag te kunnen opvangen. Naast dat financiële plaatje zijn er ook andere vormen van meerwaarde: we kunnen mensen iets leren (via onze workshops bijvoorbeeld), nieuwe spellen laten kennen, medespelers (en gelijkgezinden) vinden, mensen bij elkaar brengen en een “community” creëren… Ook dat is winst!

Maar de laatste, people, is ongetwijfeld de belangrijkste. Als vereniging moeten we duurzaam omspringen met mensen, met onze leden, met onze vrijwilligers. Nu de dagen korter worden, de bladeren van de bomen vallen en het weer beduidend guurder wordt, vinden velen weer de weg naar onze spelavonden: bekende gezichten, nieuwe gezichten. Maar iedereen is wel even welkom, echt iedereen, laat dat duidelijk zijn. Het schoentje wringt echter dat “welkom zijn” en “je welkom voelen” niet altijd samengaan. En daar wil ik nu net naartoe: als vereniging is het ons doel, als actief lid is het je plicht om mee te werken, mee te bouwen aan een gezellige vereniging, een familiale sfeer. Opdat niet iedereen gewoon welkom is, maar zich ook ongelooflijk welkom voelt.

Laat dat ons modewoordje zijn: welkom!

Altijd iets te doen

Het schooljaar is alweer twee weken ver. Binnenkort schieten ook hogescholen en universiteiten zich op gang. En in spellenland begint de nervositeit voor Spiel overduidelijk de kop op te steken. Als vereniging kan je dan ook niet bij de pakken blijven zitten. September is immers, net zoals januari, een maand vol goede voornemens. Wat meer sporten bijvoorbeeld of in ons geval, wat meer spelen. Ook nog oude klassiekers van onder het stof halen, de spellencollectie uitdunnen en eindelijk eens spelen wat we echt graag spelen.

En net daarom willen we graag jullie aandacht vestigen op drie leuke activiteiten van onze spellenclub.

Tijdens onze workshop Inserts en Organizers van Foambaord geven we een boel handige tips om in een mum van tijd een optimale en gepersonaliseerde insert te maken voor jouw favoriete spel. Niet alleen krijg je deskundig advies over hoe je foamboard best kan snijden en lijmen, we gaan ook dieper in op hoe je die insert zelf kan ontwerpen: optimaal gebruik van de ruimte in de doos, handige bewegingsruimte en alles om opzetten en opruimen te versnellen. Het grootste compliment komt vast wel: “waar heb je die insert gekocht?

workshop_okt

Op maandag 11 november, de maandag na het Spellenspektakel in Utrecht, houden wij opnieuw een spellenmarathon. De eerste editie, tijdens de eerste hittegolf van vorige zomer, was een succes. En dat willen we natuurlijk met veel plezier nog eens herhalen.

Deze spellenmarathon vindt opnieuw plaats in Den Hangar op Transit M (Douaneplein) en is, nog steeds, geheel gratis. Iedereen is welkom: leden en niet-leden, doorwinterde spelers, liefhebbers en nieuwsgierigen, gezinnen met kinderen, kortom iedereen. Wij zorgen natuurlijk voor een leuke selectie spellen, ongetwijfeld enkele nieuwigheden van Spiel, maar we kijken natuurlijk ook uit naar jullie favoriete en/of nieuwe spellen. We beginnen om 10:00 ’s ochtends en ronden af om 23:00 ’s avonds. Zo kan iedereen zeker eens binnen springen.

Maar er is meer. Ik had al kort gezegd dat velen onder ons een eindeloos gevecht voeren met hun spellenkast. Die kast is immers geen ballon en na verloop van tijd lukt het gewoon niet meer om alle spellen mooi ordelijk in de kast te krijgen. Dan moet je misschien eens een spel verkopen. (Jouw spellenvoorkeur verandert ongetwijfeld ook doorheen de jaren.) Om ook daar een handje toe te steken, zijn we momenteel aan het kijken of we een webpagina kunnen aanmaken waarop jullie jullie spellen te koop kunnen aanbieden. Zo kan onze spellenmarathon uitgroeien tot pickup punt, wie weet zelfs een bring & buy voor spellenliefhebbers. En net zoals de zon opkomt, doen we dat volledig gratis. In afwachting van de webpagina, kunnen aangesloten leden alvast terecht op ons slack-kanaal voor tweedehands spellen. Zit je nog niet op slack, maak dan zeker een account aan, laat het ons weten en wij voegen je met veel plezier toe.

Spellenmarathon_november2019

En dan hebben we nog ons spellenweekend van 13 tot 15 december, exclusief voor aangesloten leden. Daar hebben we nog enkele plaatsen voor de snelle beslissers. Meer informatie op de spelavonden.

Zo zie je maar, het zijn niet alleen grote spellenbeurzen dit najaar, ook wij hebben een boel leuke activiteiten. Vergeet immers de FBJS-tornooien niet of kom eens de sfeer opsnuiven op onze 18xx-conventie. Zo weinig tijd en zo veel te doen!