Glazen bol… natuurlijk niet

Onze allereerste familiespeldag organiseerden we op een grijze grauwe regenachtige zaterdag, 29 december 2018 om precies te zijn. Dat concept hebben we intussen omgegooid en we zetten volop in op een spelmarathon. Het verschil is miniem, geen zorgen dus. De reden is dat we kwaliteit willen bieden en daar voelden we ons met een familiespeldag niet helemaal goed bij. We trokken massaal gezinnen met kinderen, dat deed ons enorm deugd, maar we merkten wel dat sommige vaste leden, die toch onze vereniging door dik en dun steunen, net op die dagen wegbleven. Ook een goede selectie maken voor kinderen vanaf 4 jaar (en voldoende demospellen bij elkaar krijgen), bleek geen evidentie. Dus gooiden we het over een andere boeg met eigenlijk hetzelfde concept: een hele dag, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, spellen spelen met vrienden en familie, een gezellig samenzijn met tijd voor een hapje en een drankje, voor een losse babbel en natuurlijk voor veel spellen. De focus op spellen, die is wel verschoven. We zetten in op familiespellen en expertspellen (zoals dat heet). De echte kinderspellen laten we dus (voorlopig) even achter ons. Misschien dat we daar op termijn wel de handen in elkaar slaan met een gespecialiseerde uitgever of een jeugdorganisatie. We zullen zien.

Maar goed, op die eerste familiespeldag stelden we enkele spellen voor, waaronder (Crazy) Coconuts, toen in de top 3 van Boardgamegeek children’s games, nu nog steeds op een stevige zesde plaats. Ook Welcome to… stelden we toen voor aan jullie. Bijna een jaar later, nu het Spellenspektakel in Utrecht nog volop aan de gang is, zien we dat onze keuze goed zat. Welcome to… kaapte de Nederlandse spellenprijs (categorie Familiespel) weg voor de neus van Clever en de Kwakzalvers van Kakelenburg, toch ook geen lichte tegenstanders. We hadden zelfs enkele exemplaren in de aanbieding… m√©t een mooie korting, wat zeker door onze leden gesmaakt werd. Het lijkt wel alsof we een glazen bol hadden, maar neen, die hebben we niet.

Welcome to… winnaar van de Nederlandse Spellenprijs 2019. In een volgende editie prijkt dat vast op de doos.

Maar de lat lag hoog. Ook voor deze spelmarathon wilden we enkele leuke spellen voorstellen. Een ervan, The Magnificent, staat al een tijdje op onze radar en alle contacten waren gelegd. We zijn echter niet de enigen die het potentieel van The Magnificent zagen, want de hele voorraad vliegt razendsnel de deur uit. De volledige stock moest dus mee naar het Spellenspektakel en aan de verkoopcijfers te zien, zal die voorraad niet tot Sinterklaas meegaan. Geen The Magnificent onder de kerstboom dus (tenzij je al eentje gekocht hebt, natuurlijk), want de tweede druk is geplant, maar zal pas in 2020 in de winkels liggen. Wij zullen hem dus niet demonstreren, maar als je hem zelf hebt, breng hem zeker mee. Dat spel gaat vast nog in de prijzen vallen, daar heb je zelfs geen glazen bol voor nodig.

The Magnificent, nog maar net uit en de eerste druk is quasi uitverkocht (uit welingelichte bron)

Tijdens het rondneuzen op Spiel, Essen, hebben we natuurlijk wel enkele leuke familiespellen op de kop getikt. Onze spelmarathon is er immers voor iedereen, ook voor gezinnen met kinderen, ook voor liefhebbers van lichte, maar vooral leuke familiespellen. Het eerste dat in ons winkelmandje belandde, was een evidentie. Roll & write spellen zijn in, denk maar aan Qwixx en Clever en al hun varianten. Ook Welcome to… is een roll & write, waar de roll eigenlijk een draw is geworden. We kiezen dus voor een draw-variant van roll & write (kan je nog volgen?): Trails of Tucana. Het doel is het beste wegennetwerk te bouwen op je eiland, zodat dorpen en bezienswaardigheden met elkaar verbonden worden. Eenvoudig en toch weer niet. Het spel heeft een boel kleine varianten en twee verschillende eilanden: Isla Petit en Isla Grande, waarbij je eigenlijk kiest voor een korter (eenvoudiger) of een langer (complexer) spel. Ook solo kan je aan de slag, maar dat is nu niet echt het doel van een spellenvereniging ūüėČ Zeker eens proberen dus.

Het tweede spel dat we niet konden laten liggen is (Het ongelooflijke) Dierencircus, een grappig kaartspelletje waarbij je zoveel mogelijk circusdieren en -artiesten in je scorestapel verzamelt. De regels zijn doodeenvoudig, want in je beurt trek je een kaart (van je persoonlijk trekstapel) en speelt dan een kaart uit je hand. De speciale acties van de kaarten tillen dit spel naar een hoger tactisch niveau, waarbij je de plannen van je tegenspelers zalig kan dwarsbomen. Al kan dat natuurlijk soms ook in je eigen gezicht ontploffen. Nu ja, een spelletje duurt amper een halfuur, ideaal voor dat “nog een keer”-gevoel.

Mijn petekind staat zot van draken, en door haar ook mijn dochter. Niet verwonderlijk dus dat spellen als Fonkelschat (en de opvolger: Het drakenei) en Drakenschat zo hoog scoren hier thuis. Kinder- en familiespellen met draken raken dus een gevoelige snaar. Met verhoogde nieuwsgierigheid bekijk ik deze spellen, het zijn immers de spellen die ik nog vele jaren op een regenachtige avond zal spelen. Ik vind het dus fantastisch dat World of Draghan, een nieuwe drakenuniversum, in spellenland is gecre√ęerd. Twee spelletjes zijn er al uitgebracht, het eerste is Guitige Ouwe Draakjes, een race in het Betoverde bos (of in de Woeste bergen, voor meer ervaren spelers). Racen en draken, ik ken er twee die door het lint zullen gaan. Voor liefhebbers van chaotische programmeerspelletjes (zoals Roborally, om gewoon even d√© standaard te noemen) is dit een must. Voor echte experts is er ook een draft-variant. Draften maakt een spel wel langer, maar vaak evenwichtiger en eens zo leuk (en sinds Sushi Go en Best Treehouse Ever is het ook bij familiespellen een gekend spelmechanisme). In je beurt mag je gaan programmeren, maar niet alleen bij jezelf. Je speelt de programmeerkaarten (gedekt) bij jezelf en bij de andere spelers. En dan maar hopen dat je over de finish geraakt, niet zozeer als eerste, wel het verste. Ook dat is een leuke twist… om duimen en vingers van af te likken. Tenzij je een controlefreak bent, dan laat je deze beker met chaos best aan jou voorbijgaan.

Once upon a Dragon (Er was eens een draak) is het tweede drakenspelletje. Een co√∂peratief spel (dat hadden we nog niet h√©) waarin (tot) zes dappere avonturiers op pad gaan om een ouwe bloeddorstige draak te verslaan… als ze hem eerst vinden natuurlijk. Een co√∂peratief spelletje voor zes dappere krijgers, dat kan toch niet anders dan een hit worden op elk verjaardagsfeestje? Ligt hier dan toch ergens een glazen bol?

Zoals je ziet, het wordt weer een spelmarathon om duimen en vingers van af te likken. Op de spelavond, op Facebook en op ons slack-kanaal worden al afspraken gemaakt om spellen mee te brengen en uit te proberen. Liefhebbers van het zwaardere werk komen zeker aan hun trekken en fanaten van het lichtere genre vinden ook zeker hun gading. Ook kinderen (pakweg vanaf 8 jaar) zullen zeker wel iets leuks vinden (zie onze leuke selectie hierboven). Geen wonder dat Het Laatste Nieuws, regio Mechelen, onze spelmarathon tipte voor het verlengd weekend.

Uiteraard hebben we een beperkt aantal van bovenstaande spellen aan een mooie prijs in de aanbieding. Ik had bijna gezegd “aan beurspijzen”, maar gezien de prijzen op Spiel is dat niet echt reclame. Wij bieden dus een mooie promotie. Zij die onze vorige edities herinneren, weten best wat dat wilt zeggen.

Vanaf de spelmarathon kunnen ook lidkaarten voor 2020 gekocht worden. Nieuwe leden die willen aansluiten, sluiten dus gelijk aan tot december 2020 (aan dezelfde prijs). Ook dat is toch een opsteker?

Altijd iets te doen

Het schooljaar is alweer twee weken ver. Binnenkort schieten ook hogescholen en universiteiten zich op gang. En in spellenland begint de nervositeit voor Spiel overduidelijk de kop op te steken. Als vereniging kan je dan ook niet bij de pakken blijven zitten. September is immers, net zoals januari, een maand vol goede voornemens. Wat meer sporten bijvoorbeeld of in ons geval, wat meer spelen. Ook nog oude klassiekers van onder het stof halen, de spellencollectie uitdunnen en eindelijk eens spelen wat we echt graag spelen.

En net daarom willen we graag jullie aandacht vestigen op drie leuke activiteiten van onze spellenclub.

Tijdens onze workshop Inserts en Organizers van Foambaord¬†geven we een boel handige tips om in een mum van tijd een optimale en gepersonaliseerde insert te maken voor jouw favoriete spel. Niet alleen krijg je deskundig advies over hoe je foamboard best kan snijden en lijmen, we gaan ook dieper in op hoe je die insert zelf kan ontwerpen: optimaal gebruik van de ruimte in de doos, handige bewegingsruimte en alles om opzetten en opruimen te versnellen. Het grootste compliment komt vast wel: “waar heb je die insert gekocht?

workshop_okt

Op maandag 11 november, de maandag na het Spellenspektakel in Utrecht, houden wij opnieuw een spellenmarathon. De eerste editie, tijdens de eerste hittegolf van vorige zomer, was een succes. En dat willen we natuurlijk met veel plezier nog eens herhalen.

Deze spellenmarathon vindt opnieuw plaats in Den Hangar op Transit M (Douaneplein) en is, nog steeds, geheel gratis. Iedereen is welkom: leden en niet-leden, doorwinterde spelers, liefhebbers en nieuwsgierigen, gezinnen met kinderen, kortom iedereen. Wij zorgen natuurlijk voor een leuke selectie spellen, ongetwijfeld enkele nieuwigheden van Spiel, maar we kijken natuurlijk ook uit naar jullie favoriete en/of nieuwe spellen. We beginnen om 10:00 ’s ochtends en ronden af om 23:00 ’s avonds. Zo kan iedereen zeker eens binnen springen.

Maar er is meer. Ik had al kort gezegd dat velen onder ons een eindeloos gevecht voeren met hun spellenkast. Die kast is immers geen ballon en na verloop van tijd lukt het gewoon niet meer om alle spellen mooi ordelijk in de kast te krijgen. Dan moet je misschien eens een spel verkopen. (Jouw spellenvoorkeur verandert ongetwijfeld ook doorheen de jaren.) Om ook daar een handje toe te steken, zijn we momenteel aan het kijken of we een webpagina kunnen aanmaken waarop jullie jullie spellen te koop kunnen aanbieden. Zo kan onze spellenmarathon uitgroeien tot pickup punt, wie weet zelfs een bring & buy voor spellenliefhebbers. En net zoals de zon opkomt, doen we dat volledig gratis. In afwachting van de webpagina, kunnen aangesloten leden alvast terecht op ons slack-kanaal voor tweedehands spellen. Zit je nog niet op slack, maak dan zeker een account aan, laat het ons weten en wij voegen je met veel plezier toe.

Spellenmarathon_november2019

En dan hebben we nog ons spellenweekend van 13 tot 15 december, exclusief voor aangesloten leden. Daar hebben we nog enkele plaatsen voor de snelle beslissers. Meer informatie op de spelavonden.

Zo zie je maar, het zijn niet alleen grote spellenbeurzen dit najaar, ook wij hebben een boel leuke activiteiten. Vergeet immers de FBJS-tornooien niet of kom eens de sfeer opsnuiven op onze 18xx-conventie. Zo weinig tijd en zo veel te doen!

D-Day

Het zijn drukke tijden in juni. Sportfanaten zitten aan de televisie gekluisterd voor Roland Garros, de Giro en EK-kwalificaties voetbal. Studenten en leerlingen zwoegen zich te pletter in de hoop alle leerstof tijdig in hun oververhitte hoofden te krijgen. En ook de bordspelers weten niet wat eerst op tafel leggen.

75 jaar geleden landden de geallieerden op Normandi√ę. Wereldoorlog II is ook een geliefd thema in de spellenwereld. Overal ter wereld spelen wargamers Operation Overlord na, sommigen haast in real time. Normandy ’44 van GMT Games moet deze dagen zowat de meest gespeelde wargame zijn.

Zelf moet ik echter schoorvoetend toegeven dat ik voor het eerst sinds lang op 6 juni geen D-Day Landings op tafel heb gelegd. Je weet wel, de gigantische scenario’s van Memoir ’44. Ik teken dan maar voor een herkansing op 16 december met Ardennes ’44.

Landen zouden David en ik immers pas op 7 juni kunnen met onze derde Belgian 18xx Convention. Natuurlijk was het een uitermate vermoeiend weekend, maar de voldoening is enorm. Met 59 deelnemers blijven we fors groeien, pinkstermaandag heeft daar zeker goed bij geholpen. De sfeer was geweldig, maar het belangrijkste is zeker dat we grote namen en sterke spelers uit het 18xx-wereldje in Mechelen hebben mogen verwelkomen. Zo verzekeren we de toekomst van 18xx Belgium en zetten we Mechelen voorgoed op de (18xx) kaart.

Maar ook andere spelers kunnen weldra hun hartje ophalen. Spellenclub Mechelen zet de zomer goed in met onze spellenmarathon op zaterdag 29 juni. Spelers die echter niet zo lang kunnen wachten, kunnen hun hartje gaan ophalen in Merelbeke dit weekend, want daar vindt dit weekend (15 en 16 juni) alweer de zesde editie van Zomerspel plaats. Zin om jezelf te vereeuwigen als Belgisch Kampioen Saboteur of Clever? Zin om alsnog de landing op Normandi√ę na te spelen (met de Memoir ’44 Brigade)? Of vraag je je af hoe het met het prototype Transplanet staat? Dan moet je zeker eens een kijkje gaan nemen in Merelbeke. Meer info vind je vast en zeker op hun website.

Survival of the Fittest: Dominant Species

ds in de kijker

Spel in de kijker: Dominant Species – 2 februari 2019

Sinds Dolly, het allereerste gekloonde zoogdier (1996), de opkomst van genetisch-gemodificeerde organismen (van bacteri√ęn over planten en insecten tot zelfs bepaalde zoogdieren) en recent genetisch-gemodificeerde baby’s (twee om juist te zijn, door de Chinese arts Jiankui He) wordt Darwins survival of the fittest steeds meer buitenspel gezet.

Toch is het die survival of the fittest waar menig bordspel op gebaseerd is. Ik geef toe, evolutie an sich wordt zelden gebruikt als spelthema. Origin (2013) schiet me meteen te binnen (een mooi uitgevoerd en aardig familiespel met pit) toont hoe de mensheid evolueerde en migreerde. Ursuppe (1997) was rond de eeuwwisseling razend populair, wellicht omdat het thema (als amoebe tracht je zo effici√ęnt mogelijk te migreren, te evolueren en te reproduceren) eens totaal anders was, een buitenbeentje dus. Het trage spelverloop en het gevaar op AP (je weet wel: analysis paralysis, waardoor de wachttijd richting oneindig schiet) hebben wellicht het spel de das omgedaan. Ook dat is survival of the fittest. Een andere leuke van die tijd is¬†Evo (eerste editie: 2001; tweede editie: 2011), een van mijn toenmalige favorieten die ik aardig vaak heb gespeeld. In Evo tracht je jouw dino’s zo slim mogelijk te laten evolueren om hun dominantie op de planeet te verzekeren en hun overlevingskansen te maximaliseren. Tot de meteoriet inslaat natuurlijk, want dan gaat onherroepelijk het licht uit. Evo heeft mijn collectie in 2011 verlaten. Een van de schuldigen is Cyclades. Cyclades en Evo delen namelijk hetzelfde biedmechanisme, een biedmechanisme dat bij ons vooral bekend werd door de 999Games-versie van¬†Amon-Ra (2003). In 2016 wist Evolution: Climate talloze spelers te charmeren. Het spel zelf doet haar naam alle eer aan, want Evolution: Climate is een herwerking van Evolution (2014), dat zelf al een herwerking was van Evolution: Origin of Species (2010). Het toont aan dat de ontwikkeling van een spel aardig wat testspelletjes, kritische spelers en schaafwerk vraagt. Evolution: Climate staat ook bij mij in de kast. Al bij het eerste spel was ik gecharmeerd, maar echt onverwacht was dat niet, ik hou wel van combo-kaartspellen, zeker van de stevigere soort (zoals Innovation,¬†Omen en het onbekende¬†Brawling Barons).

Om terug te komen op Evo, ik vond het geweldig: een venijnig biedmechanisme, aardig wat conflict op het spelbord en een leuk thema. Meer moest dat niet zijn. Althans, dat dacht ik toch. Cyclades combineerde net hetzelfde: bieden, conflict en een leuk -Oudgrieks- thema. Toch had ik een zwak voor het evolutie-thema en Evo kon en mocht perfect stof vangen in mijn kast, wie weet mocht het zelfs af en toe nog eens op tafel komen. Maar dan, nog geen jaar na Cyclades, kwam Dominant Species (2010). Alles wat Evo deed, deed Dominant Species echter beter. Het staat bij mij sindsdien op het hoogste schavot, broederlijk naast Cyclades.

ds

Algemene regels en principes

Dominant Species gaat over de komst van een ijstijd waardoor diersoorten moeten migreren en zich aanpassen om hun voortbestaan te garanderen. Tot 6 dierklassen kunnen het spel spelen, elk met hun eigen sterke eigenschap. Bovenaan de voedselketen staan de zoogdieren (√©√©n dier per ronde blijft gespaard van uitsterving), gevolgd door vogels (vliegen twee gebieden ver per verplaatsing), reptielen (zijn beschermd tegen √©√©n regressie per ronde), amfibie√ęn (hebben √©√©n extra water-voedingspunt), spinachtigen (doden √©√©n extra dier per ronde) en insecten (brengen √©√©n extra dier per ronde voort). De voedselketen is enorm belangrijk, want die geldt als tiebreaker gedurende het hele spel. Zoogdieren hebben dus zeker een streepje voor. Ter compensatie begint men het spel in omgekeerde spelersvolgorde, dus insecten eerst. Dat klinkt misschien zwak, maar het is niet zo eenvoudig om het initiatief over te nemen. Die balans zit dus zeker goed.

Een ronde in Dominant Species bestaat uit twee grote fasen: het plaatsen van de actiepionnen (fase 1) en het uitvoeren van alle acties (fase 2). Inderdaad, Dominant Species omarmt het worker placement-mechanisme als geen ander. Geen workers, maar actiepionnen hier, maar what’s in a name? In spelersvolgorde (dus de eerste ronde insecten eerst, zoogdieren laatst) zet je een actiepion op een vrije plaats. Als iedereen al zijn actiepionnen heeft gezet, start fase 2. Het aantal pionnen is trouwens ook fijn gebalanceerd: 3 als je met 6 speelt, 7 als je met 2 speelt. Zoals steeds, eerst is eerst en op is op. Het aantal acties is beperkt, het aantal plaatsen is beperkt. Het plaatsen van je actiepionnen zal gepaard gaan met gezucht en gekreun, gemompel en vooral gevloek.

img_20190120_2015437945280392886285773.jpg

De tweede fase, het terughalen van je actiepionnen en het uitvoeren van de acties, is uiteraard de essentie van het spel. Je merkt duidelijk de onmiskenbare invloed van Caylus (2005). De eerste actie is initiative, waarmee je niet alleen één plaatsje stijgt in spelersvolgorde, het is ook een wacht-actie, m.a.w. je mag je actiepion alsnog naar een vrije plaats verplaatsen. Het belang van iets achter de hand te houden, is zelden belangrijk (later [laatst] spelen is immers vaak nadelig), maar bij momenten kan deze subtiliteit toch een enorme deining veroorzaken. De volgende acties hangen samen: adaptation spreekt voor zich, hier kan je evolueren en je aanpassen aan het aanwezige voedselaanbod. De daaropvolgende regression doet net het omgekeerde: hier verlies je net een modificatie (zal wel een allergie zijn). Hier tonen de reptielen hun sterkte. De samenhang van adaptation en regression gaat nog verder, want elke ronde schuiven de voedselfiches door (wat dieren niet lusten bij adaptation, zal dus afsterven bij regression).

Daarna komt een cluster van 3 acties. Bij abundance mag je een voedselfiche op het bord leggen, op de kruising van 3 zeshoekige tegels, waardoor de aangrenzende gebieden extra voedsel leveren. Bij wasteland zal er net voedsel verdwijnen van het bord en wel alle voedsel aan de rand van de gletsjer. De opkomende ijstijd eist z’n tol. En als dat niet genoeg is, kan de meest gemene speler bij depletion nog een voedselfiche naar believen van het bord weghalen. De uitsterving dreigt, maar laten we eerst de andere acties overlopen.

De volgende actie is glaciation, waar het hele spel om draait. Het is meteen de enige actie waar je actiepion in de wachtrij kan gaan staan voor latere rondes. De speler die glaciation heeft, kiest welke tegel hij definitief laat dichtvriezen. Dat levert bonuspunten op, maar laat alle dieren op dat gebied, op een na per klasse, doodvriezen. Na de vrieskou volgt speciation, waar alle dieren gaan kweken, tenminste als je daarvoor kiest natuurlijk. Bij het zetten van je actiepion, kies je al rond welke grondstof je zal kweken, bij het uitvoeren van de actie kies je een voedselfiche van dat type en zet op de aangrenzende gebieden een aantal dieren bij (het aantal is afhankelijk van de het terreintype). En soms loopt dat wel eens mis. Insecten kweken altijd… eentje… op een gebied naar keuze. Daarmee zijn die irritante zespoters meteen extra lastig.

Tijdens wanderlust, het woord zegt het zelf, trekt jouw kudde erop uit: je kiest een van de openliggende terreintegels en legt deze aan waar het jou goed uitkomt (of net niet). Dat levert, net zoals bij glaciation, wat bonuspunten op. Het net ontdekte gebied kan gelijk bevolkt worden door dieren vanop de aangrenzende gebieden, waarbij je de volgorde van de voedselketen (zoogdieren eerst dus), respecteert. Dit is al een eerste manier van bewegen. Een goede inschatting en combinatie van wanderlust met migration laat je grote afstanden afleggen. Migration is immers eenvoudig, afhankelijk van je actiepion mag je 7 (als je als eerste speelt) tot maar 2 (als je als laatste speelt) dieren één gebied verplaatsen. Vogels mogen 2 gebieden ver vliegen. Dat vliegend ongedierte zie je soms dus niet aankomen.

De hele migratiestromen op de kleine planeet zorgen voor onrust, en onrust leidt tot conflict. De competition is hard en dieren die inzetten op competition mogen één dier van een andere klasse op drie gebieden waar ze samen aanwezig zijn (het terreintype wordt bepaald door de gekozen actie), elimineren. Dat is een mond vol, maar de ene vreet de andere op, zo simpel is het. En met één is het buikje vol, dus moet je maar een ronde wachten. Uitmoorden vraagt tijd, maar het lukt wel, geloof me vrij. De spinachtigen beginnen trouwens met opvreten, eentje naar keuze, of ze nu voor competition kiezen of niet. Arachnafobie moet ergens een reden hebben.

received_19504303852526945463226289379479564.jpeg

Tot slot is het tijd om punten te scoren tijdens domination. De speler die zijn actiepion bij domination heeft staan, mag kiezen welke terreintegel gescoord wordt en hier zit ook een flink stuk van de charme van Dominant Species. Als een tegel gescoord wordt, tel je de meerderheden op de tegel. De speler met de grootste kudde scoort de meeste punten (met de voedselketen als tiebreaker). De punten zijn afhankelijk van de tegel, zee√ęn scoren het meest, gevolgd door wetlands. De bergen en woestijnen scoren dan weer erbarmelijk laag. Bij zee√ęn scoren zelfs de beste 4, bij woestijnen slechts 2. Och ja, Een gletsjertegel scoort ook, 1 puntje voor de heerser. De moeite niet om je moe te maken (alhoewel, voor later misschien). Nadat het gebied gescoord werd, mag de dominante speler echter √©√©n van de 5 openliggende actiekaarten kiezen. Dominante speler? Inderdaad, en dat is niet noodzakelijk de houder van de meerderheid. Dominantie wordt berekend op basis van voedselfiches op het gebied en de genen die je hebt. Dat maakt de amfibie√ęn in het water meteen zo goed. Dit mechanisme van een dubbele meerderheid (numerieke meerderheid vs. dominantie) cre√ęert heel leuke dilemma’s.

Met domination is de ronde afgelopen. Dieren zonder voedsel komen om (van de honger, uiteraard), één zoogdier kan overleven. De klasse met de meeste dieren op de gletsjer scoort de survival-bonus en dan na wat geschuif met voedselfiches zijn we klaar voor een volgende ronde. En dat doen we tot de ice age-kaart genomen wordt. Dan is het onherroepelijk gedaan. Bij het begin van de ijstijd krijg je bonuspunten naar jouw dominantie, daarna worden op elke tegel nog eens de meerderheden gescoord. Gletsjerbonus, dominantiebonus en meerderheden, ze schudden de puntenstand eens goed door mekaar. Spannend tot het einde dus.

ds bord

Bespreking

Materiaal

Het materiaal is GMT-kwaliteit: stevig bord, stevige tegels en degelijke kaarten. Sleeven is geldverspilling, want ik ken niemand die sinds de release van Dominant Species het spel tot op de draad versleten heeft. Zowat alles staat op het spelbord en de compacte en toch overzichtelijke player aids. Ook de regelboek leest aangenaam, ook zoals we van GMT Games gewend zijn, al is Dominant Species wel leesbaar zonder enige voorkennis (denk ik). Ik vermoed dus dat vooral de speelduur en de harde en felle spelersinteractie het spel weghouden van het grote publiek.

Spelverloop

Dominant Species kan je indelen bij de 4x-spellen: explore, expand, exploit en exterminate en moet daardoor vaak de vergelijking met Twilight Imperium en Space Empires 4x doorstaan. Te begrijpen, maar niet helemaal correct. Alles in Dominant Species gaat traag, nog net niet gletsjer-traag, behalve dan het spelverloop en de spanning, die stijgt pijlsnel. Nieuw gebied ontdekken en innemen gaat traag. De gletsjer vriest maar traag aan en een tegenstander uitroeien gaat ook al tergend langzaam. Maar de aanhouder wint en plots is het eten op, plots sta je ge√Įsoleerd op een ijsschots, plots ben je omsingeld en is er geen ontkomen meer aan.

De wachttijden in Dominant Species zijn bijzonder kort en net daardoor voelt het spel zo vlot en snel aan. Ok, er wordt wel eens gedacht waar je je actiepion wil zetten, maar dat is het zowat. En zoals gezegd kan een migratie van 7 diertjes ook wat tijd in beslag nemen, zeker als je twee migraties na elkaar mag doen, maar dat is eerder uitzondering dan regel. Je bent snel terug aan de beurt om je actiepion te plaatsen, je bent snel aan de beurt om je actie uit te voeren. Altijd iets te doen, altijd iets te beleven.

De leuke dilemma’s van worker placement komen tot hun volste recht in Dominant Species. Je kunt zo weinig, je wilt zoveel en daarbovenop wil je alles snel, hier en nu, terwijl je voor alles net tijd nodig hebt. Geduld is een mooie deugd. Het trage opbouwen naar suprematie en dominantie maakt het een pareltje voor strategen: op lange termijn plannen en nooit het ultieme doel uit het oog verliezen.

Tegelijkertijd blijft het een meerderhedenspel, met twee soorten meerderheden (zoals gezegd), waar de ene punten oplevert en de andere actiekaarten (die je absoluut niet wilt missen, laat staan afgeven aan een ander). Meerderheden dwingen je om opportunistisch te spelen, op korte termijn je toch steeds aan te passen om hier en daar een puntje mee te snoepen, om mee te liften of om een fenomenale slag te slaan, hopelijk niet te vroeg en al zeker niet te laat. En dat is dus tactiek, iets waar ik me helemaal goed bij voel.

Een mengeling van strategie en tactiek (maar toch veel tactiek), een combinatie van meerderheden en worker placement, onder een koepel van 4x met beperkte, maar duidelijke individuele sterktes van de spelers. Passieve interactie bij het blokkeren van acties, actieve interactie bij het veroveren van terrein en het uitmoorden van de ander. Terwijl ik het schrijf, vraag ik me vooral af wat men niet goed zou vinden aan Dominant Species.

Ook dat weet ik hoor: de chaos en onvoorspelbaarheid als je met 5 of 6 speelt. De langere speelduur (een snedig spel kan makkelijk 4 uur duren, ook al voelt het zo niet) schrikt ook wel wat mensen af. En natuurlijk het totale gebrek aan willekeur en geluk. Je moet tegen een stootje kunnen, het is dan ook het recht van de sterkste. Vrienden maak je niet tijdens dit spel hoor, maar plezier des te meer. Het is even wennen, maar het is maar een kleine aanpassing. Ook dat is evolutie.

Dominant Species, GMT Games, 2-6 spelers, 2-4 uur

Bron foto’s: GMT Games & Boardgamegeek

Wintermoeheid?

Ah, wat een weekend! Zondagavond en eindelijk een beetje rust. De kortste dagen hebben we alweer achter de rug en de dagen beginnen al merkbaar weer wat te lengen. Vrieskou is dan weer een ander paar mouwen, daar mogen we ons wellicht nog aan een flinke dosis verwachten. Maar -schoenmaker, blijf bij je leest- ik zal dit weerpraatje kort houden, er zijn immers tal van andere zaken te vertellen.

De lange nachten en de bijtende kou houden de mensen binnen. Gelukkig niet binnenshuis, wel binnen in de speelzaal. Wie herinnert zich vorige winter nog toen we een extra trui meenamen naar de spelavond omdat warm stoken iets had van dweilen met de kraan open? Deze winter kan de vrieskou ons echter niet deren. Daar zijn we Luc en Jonathan van De Spelfanaat uiteraard heel dankbaar voor. Naast een ruime zaal en een overvolle spellenmuur hebben ze immers ook gezorgd voor aangename temperaturen en de nodige drank. Wat heeft een spelliefhebber nog meer nodig?

Ja, dat was een retorische vraag! Niets, absoluut niets! De afgelopen weken hadden we al 7 tafels op onze spelavonden, gisteren waren er om 20:00 niet minder dan 10 tafels aan het spelen en echt alle soorten spellen kwamen aan bod. De grote opkomst zien we ook in ons almaar stijgend aantal leden. Gisteren hebben we immers alweer een mijlpaal bereikt. Voor zij die het niet weten, jullie lidnummer is uniek en persoonlijk, het is en blijft voor jou. Zo heb ik het nummer 4 en zal ik altijd nummer 4 houden. Gisteren heb ik ook nummer 100 uitgeschreven. Neen, dat wil (helaas) niet zeggen dat we in 2019 al 100 leden hebben. Dat wil wel zeggen dat er sinds onze oprichting (jawel, nog net geen 11 maanden geleden) 100 mensen zich hebben aangesloten bij onze vereniging. Wij hopen natuurlijk van harte dat alle leden van 2018 hun lidmaatschap in 2019 verlengen (hartelijk dankjewel aan iedereen die dat reeds gedaan heeft), maar mensen komen en gaan… ook in de spellenwereld. 100 leden, dat verdient een feestje? Je hebt gelijk. Zoals reeds gezegd vieren we graag onze eerste verjaardag op de spelavond van zaterdag 2 maart.

fb_img_1548011960859817461449403319007.jpg

Gisteren hadden we ook een 18xx-speeldag, voornamelijk bedoeld voor nieuwe en ge√Įnteresseerde spelers die kennis wilden maken met deze familie spellen (opgelet: niet “familiespellen”). Hoewel David enkele weken geleden alleen maar voorstelde om “een tafel 1846 te leiden” tijdens een spelavond, hebben we het toch maar weer iets grootser aangepakt. Met 15 liefhebbers waren we zaterdag, goed voor 1 namiddagsessie (Steam over Holland) en 4 avondsessies (1846: The Race for the Midwest, 1889: History of Shikoku Railways, 1893: Cologne en Steam over Holland). Met 15 deelnemers halen we net niet het aantal van onze eerste conventie (op 18 augustus 2018), maar met 5 sessies doen we dan wel weer beter. David en ik willen alle aanwezigen nog eens speciaal bedanken om er een fijne en gezellige dag van te maken, om de verplaatsing naar Mechelen te maken en – naar wat ik hoorde- om van elk partijtje een bikkelharde strijd te maken op het spelbord. Bedankt, Gijs en Giel, om onze speeldag (alweer) een internationaal karakter te geven. Bedankt, Gijs en Guido, om een tafel te leiden. Kon je er niet bij zijn, wees gerust, wij plannen zeker nog een nieuwe introductiedag. En wij hopen natuurlijk iedereen terug te zien op onze zomerconventie tijdens het pinksterweekend (7 tot 10 juni 2019).

Verder zijn wij de agenda rustig aan het vullen. We hopen zo snel mogelijk enkele leuke workshops te kunnen voorstellen. Als jullie speciale vragen of wensen hebben, spreek ons gerust aan, laat het ons weten via email, Facebook of website. Wij gaan er zeker mee aan de slag. Hou ook Facebook en onze kalender in de gaten, daar heb je een leuk overzicht.

Volgende week ga ik me nog een keer met Bart, Thomas en Kristof, wagen aan een volgende episode van The Dunwich Legacy (Arkham Horror LCG). De week daarna, zaterdag 2 februari 2019, zetten we een spel in de kijker: Dominant Species van GMT Games. Ken je deze klepper nog niet die sinds 2010 stevig genesteld staat in het klassement van BGG (momenteel op plaats 49)? Dan kan ik maar een ding zeggen: “een aanrader, doen!” Liefhebbers van worker placement kunnen hun hartje ophalen. Fans van meerderheden ook. 4X-freaks zijn ook altijd welkom. Kortom, een unieke combinatie van steengoede mechanismen heeft geleid tot een pareltje, maar daar ga ik in een volgende post zeker nog dieper op in.

Goede voornemens

Ook via deze weg wens ik, in naam van het bestuur, iedereen die ons een warm hart toedraagt het allerbeste in het nieuwe jaar. Een goede gezondheid in de eerste plaats, maar ook veel geluk, liefde en vriendschap. En natuurlijk ook tonnen speelplezier op onze spelavonden, met vrienden op café of gezellig met de familie thuis.

2018 laten we definitief achter ons en zal de geschiedenis ingaan als het jaar waarin Spellenclub Mechelen het levenslicht zag. Met net geen 90 leden sluiten we het jaar af, nog nagenietend van een fantastisch jaar, nog aan het bekomen van de vele activiteiten: een wekelijkse spelavond op zaterdag (zonder fout), twee workshops, twee familiespeldagen, twee internationale 18xx conventies, enkele demo’s en een bomvolle tornooikalender (met drie Belgische kampioenen).

De familiespeldagen waren een overdonderend succes. Zeker de familiespeldag van vorige week heeft aangetoond dat er heel wat spelende gezinnen in Mechelen en omstreken wonen. Onze spelavonden mogen zich dan wel richten op adolescenten en volwassenen, ook kinderen spelen veel en graag. Als we één les zullen trekken, dan wel dat we ons aanbod voor kleuters en kinderen moeten uitbreiden. Je hoort zeker nog van ons.

2019 is alweer een week ver. Stilstaan is achteruitgaan, dralen is uit den boze. Geen vage dromen meer, tijd voor concrete plannen. De eerste spelavond van het jaar is ook al achter de rug, een deel van onze leden heeft de nieuwe lidkaart (waar Clans of Caledonia plaats moest maken voor Torres) ook al op zak, de mail met onze nieuwjaarspromotie is de deur uit (herinnering: ge√Įnteresseerden hebben nog tot maandag 7 januari de tijd) en de activiteitenkalender raakt stilaan gevuld. Even op een rijtje…

19 januari: Introductie 18XX

Daar ons groepje 18XX’ers almaar groeit, krijgen we ook steeds maar vragen over (en naar) 18XX. Een internationale conventie is voor velen nog een stap te ver en net daarom organiseren we speciale introductie-avonden. Wil je graag kennis maken met 18XX, dan nemen wij graag de tijd om je wegwijs te maken in aandelen verhandelen en sporen leggen. Wat extra informatie vind je elders op onze website. Om praktische redenen is inschrijven verplicht.

facebook_header_generic_18xx_2

17 februari: Dag van de speler

De Belgische Federatie voor Spellen (BFVS) trapt op zondag 17 februari het nieuwe tornooiseizoen af met een voorstelling van alle tornooispellen in Sint-Niklaas. Iedereen is welkom om kennis te maken met de tornooispellen. Heb je interesse, contacteer ons gerust of spreek onze voorzitter Patrick er over aan op onze spelavonden. De dag van de speler doet haar naam alle eer aan: spelplezier komt op de eerste plaats! Geen tornooi dus, geen bikkelharde strijd om de punten, maar gemoedelijk en vriendschappelijk nieuwe spellen spelen. Een delegatie van onze club trekt sowieso naar Sint-Niklaas, er is vast nog een plaatsje in een van de auto’s om gezellig te carpoolen.

23 februari: Voorstelling tornooispellen

Wie wil winnen, moet soms een beetje oefenen. Spellenclub Mechelen eindigde op een verdienstelijke vierde plaats in het ploegenklassement (en heeft zo een ticket naar het wereldkampioenschap op zak). Drie spelers schopten het tot Belgisch Kampioen. Daarmee willen we geenszins druk zetten, hoor! Wel spelen onze tornooispelers de spellen al graag eens een keertje (of meerdere keren) alvorens ze aan het echte tornooiwerk beginnen. Iedereen, of je nu tornooien speelt of niet, is welkom op zaterdag 23 februari in De Spelfanaat, om mee de nieuwe tornooispellen uit te proberen. Sparringspartners gezocht!

Nog meer?

Ja, er zit nog een heleboel in de pijplijn. Maar dat laten we je weten van zodra de definitieve data geprikt zijn. Heb je zelf nog leuke idee√ęn, laat ze weten via het contactformulier of spreek ons gerust aan op de spelavonden.

Maak er een fantastisch en ludiek 2019 van!

Pakjestijd

Zondag 23 december, de stilte voor de storm. Vandaag kom ik niet buiten, ook al is het dan weer een van de dolle koopzondagen. Neen, ik blijf veilig binnen, ver weg van de drukte van de binnenstad. Ik ben er de man niet naar om me in het gewoel te begeven. Al hou ik wel van gezellige drukte: op een (kleiner) festivalletje bijvoorbeeld of op een spellenbeurs. En natuurlijk ook in de spellenclub: “hoe meer zielen, hoe meer vreugd,” luidt het aloude gezegde en ik kan echt genieten van mensen te zien spelen.

Ik kijk dus weer uit naar volgende week zaterdag, naar een nieuwe editie van onze familiespeldag. Hopelijk dezelfde gezellige drukte als in september en veel spelletjes. Misschien zie je in de binnenstad wel een van onze (zeldzame) affiches hangen, maar wij rekenen vooral op de mond-aan-mond-reclame. Men zegge het voort!

december_spellendag2018_web

Voor deze editie wedden we op twee paarden.

Een kinderhand is gauw gevuld, dat weten we. Deze familiespeldag staat volledig in het teken van familiespellen, spellen met een mooie uitvoering, eenvoudige regels, voldoende uitdaging voor volwassenen en een stevige kans voor iedereen om te winnen. Spelen is misschien belangrijker dan winnen, winnen doet toch steeds deugd. De kleine kinderhanden willen we op deze feestelijke editie eens extra vullen… met reuzenspellen.

Van Asmodee mochten we een assortiment reuzenedities van leuke familiespellen uitlenen (toegegeven, ik moet ze nog ophalen, dus kleine wijzigingen blijven mogelijk). Eerst en vooral is er de topper en grote prijzenslokop Azul. Als je Azul nog niet kent, zeker eens uitproberen, je zal meteen weten waarom dit spel talloze prijzen wegkaapte.

Een andere die niet mag ontbreken is Takenoko met de schattige panda. In dit spel onderhoud je de keizerlijke tuinen, teel je bamboe en verzorg je de reuzenpanda. Een leuke mengeling van geluk en strategie en neen, je mag de panda niet mee naar huis nemen!

Een minder gekende is Origin. Dit spel ziet er niet alleen fantastisch uit (de uitgever is weerom Matagot en die hebben een stevige reputatie), ik vind hem zelf tijdloos en uitdagend genoeg om in mijn eigen collectie te houden en af en toe op tafel te leggen (en gezien de  concurrentie in mijn collectie nogal groot is, wil dat ook wel wat zeggen). Steviger dan Takenoko, voor elk wat wils dus.

We zetten ook graag een oudje op tafel: The Island (of Survive: Escape from Atlantis) is een nieuwe editie van Atlantis, dat reeds in 1982 het levenslicht zag en ook al in 1996 (met toen een nieuwe editie) massaal in de rekken stond. Een klassieker dus, die de tand des tijds heeft doorstaan en die nog steeds spanning en plezier aan de speltafel brengt. Terwijl het eiland Atlantis wegzinkt, tracht jij immers zo veel mogelijk mensen te redden. En in die strijd is het ieder voor zich! Of je nu aanschuift uit jeugdsentiment of niet, echt het proberen waard.

Op 1 september bleek Colt Express al een succesnummer te zijn. Dit vrolijke, verrassende (in alle opzichten) en ietwat chaotische spel wordt bijna 5 jaar en heeft alles om een superklassieker te worden, maar bovenal is het een spel waarmee jong en oud hun hartje kunnen ophalen. Een levensechte trein kunnen we nog niet in onze speelzaal zetten, maar met deze reuzeneditie wordt de beleving toch weer wat grootser.

Om een spel te winnen, moet je creatief en inventief zijn. De ander verrassen, je kansen grijpen. Voor de creatievelingen en artistieke genie√ęn toveren we graag Junk Art op tafel. Dit spel focust zich niet op de rotzooi, maar vooral op de kunst om die rotzooi te stapelen en om te vormen tot iets artistiek. Junk Art heeft verschillende spelvormen waar elke kunstenaar wel zijn gading in kan vinden: een extra groot spel voor extra veel plezier en uitzonderlijke kunst.

En met Junk Art komen we naadloos bij ons tweede (stok)paardje. Naast de reuzenspellen zetten we op deze familiespeldag de behendigheidsspellen (dexterity games) in de kijker. De bekendste behendigheidsspellen zijn ongetwijfeld Jenga en Mikado, ook Dokter Bibber past in dat rijtje. Daar zowat iedereen wel een of andere versie van die spellen op zolder heeft staan, focussen wij uiteraard op andere.

Coconuts was al een succes op de vorige familiespeldag. Never change a winning team, dus dit pareltje zal ook nu weer de kokosnoten rond je oren laten fluiten. Ook Fast Shot (van dezelfde uitgever, Jumping Turtle Games) brengen we mee. Fast Shot heeft echt alle troeven in handen: het is klein (en past in je binnenzak), kan echt overal gespeeld worden, is snel uitgelegd en heeft een enorme “nog een keer“-factor. Wie graag knikkerde, moet zeker zijn schijfje in het doel trachten te schieten.

Wie graag schiet op groter formaat, komt met Pitchcar vast aan zijn trekken. Formule 1 racen met je vingers… schiet je (schijf)autootje over de baan als een puck over het ijs. De spanning is telkens weer te snijden.

Met je vingers en wat schijfjes kan je nog veel meer spellen bedenken en dat hebben ze doorheen de jaren ook gedaan. Carrom heeft aardig wat weg van eight ball pool, maar dan met je vingers. Sjoelen kent iedereen wel, maar we brengen (hopelijk) nog meer (houten) behendigheidsspelletjes mee.

En mocht je tussen al die spellen je gading niet vinden, mocht je graag iets anders spelen, dan kan en mag dat uiteraard altijd. Onze spellenmuur (die almaar blijft aangroeien, met dank aan De Spelfanaat) staat immers altijd ter jullie beschikking. Kortom, er is geen enkele reden om geen kijkje te komen nemen, om niet binnen te springen op onze familiespeldag.