Opgeruimd staat netjes

pic_0199.jpg

Een speldoos is toch vaak een rommeltje: spelbord, spelregels, kaarten, pionnen, fiches… ze worden allemaal maar in de doos gepropt in de hoop dat die nog dichtgaat. Zolang het spel veilig in de kast blijft staan, maken we ons geen zorgen. Maar van zodra een doos, vaak op zijn kant dan nog, in een rugzak verdwijnt, breekt het koud zweet al uit. Zal al dat materiaal het wel overleven en welke chaos zullen we aantreffen eens de doos weer open gaat? Voor een spel kan beginnen moet heel dat zootje dan ook nog gesorteerd worden, waardoor de opzettijd van een spel algauw geruime tijd in beslag neemt. Ziplock-zakjes behoren tegenwoordig dan ook tot de standaarduitrusting van menig speler. Ook tuckboxes worden wel eens door een handige Harry snel in elkaar geknutseld om toch minstens de kaarten mooi te houden. Het opzetten van het spel gaat zo al iets vlotter, maar echt goed beschermd is het spelmateriaal nog niet en de doos rammelt luid in je rugzak.

Kleine bedrijfjes vulden dit gat in de markt. Broken Token, E-Raptor, Folded Space, om er maar enkelen te noemen, verkopen inserts & organizers uit hout (veelal berkenhout) en foamboard (schuimkarton in het Nederlands). De prijs loopt aardig op, vaak eenzelfde bedrag als het spel zelf. Bovendien moet je toch ook zelf de handen uit de mouwen steken om de hele organizer in elkaar te steken. Met een beetje handigheid en wat lijm lukt dat echter wel. Maar met een minieme extra investering kan je je eigen organizer zelf ontwerpen en maken. Zo spaar je niet alleen geld uit (waar je dan weer leuke spellen mee kan kopen), je kan de organizer ook volledig naar eigen wensen ontwerpen en achteraf kan je fier zijn op het resultaat. Mooi toch? Vergeet niet, wat je zelf doet, doe je beter!

En zo trokken enkele spelfanaten vorige zaterdag richting De Spelfanaat. Goedgemutst en met enkele spellen onder de arm. Niet om te spelen, neen. Wij toverden onze speelzaal voor een namiddag om tot een heus atelier. Veel licht, veel plaats en wat welgekomen hulp om in alle rust te kunnen werken.

Na een deskundige uitleg van David over materiaal (welke dikte van foamboard, welke soorten lijm kan je gebruiken, welke messen geven een haarscherp resultaat?) en veel handige tips hoe je een een bouwplan uitdenkt, opmeet en uittekent, uitsnijdt en in elkaar lijmt, ging iedereen aan de slag.

pic_0197.jpg

Hoe eenvoudig het ook lijkt, tekenen-snijden-lijmen, in realiteit blijkt het toch allemaal niet zo evident. Net daarom is het fijn dat je samen aan de slag kunt, om tips te geven, om raad te geven, om stoom af te laten, om elkaar moed in te spreken. Ook leuk is dat je de verschillende soorten lijm en messen ter plaatse kunt uitproberen. Zo weet je wat je zelf wel (of juist niet) moet kopen van materiaal. Weet wel, Rome is ook niet op een dag gebouwd en een eerste poging trekt misschien wat krom of bewijst de volkswijsheid “schoon scheef is ook goed”. Dochterlief zou zeggen “van proberen kan je leren” en klinkt daarmee net als oma. Gelijk hebben ze, allebei.

De eerste insert is dan ook de moeilijkste. Daarna heb je het zeker in de vingers en met de kersverse oefening en ervaring kan je meteen aan de slag voor de volgende… en nog een… en nog een.

Je spellenkast en -tafel zullen nooit meer hetzelfde zijn. Korte opzettijd, orde en rust aan de speltafel en vooral geen angstzweet meer dat het materiaal rammelt en beschadigd geraakt. Opgeruimd staat netjes.

 

Belangrijk!
We zullen deze workshop op regelmatige basis herhalen. De volgende is waarschijnlijk in september. Kon je er nu niet bij zijn of vond je het juist leuk in groep te werken, hou dan zeker onze website en/of onze Facebookpagina in het oog.

Even alle remmen los

flammerouge 2

Out of the ratrace

Laat het geen verrassing zijn, ik heb een zwak voor racespelletjes. Racen en koersen, het is immers zo oud als de straat. Sinds mensenheugenis dagen mensen elkaar uit om de snelste te zijn. Ik hoef maar naar mijn eigen dochtertje te kijken om daar telkens weer aan herinnerd te worden. “Om het eerst…” roept ze dan en spurt vooruit. Waarheen? De plaats die volgt kan je zo gek niet bedenken. Soms is het de hoek van de straat, dan weer boven op zolder… Lopen, fietsen, zwemmen, alles is goed om te koersen. En later vast ook autorijden.

Zelf ben ik geen haar beter hoor. Ik heb indertijd nog een Nintendo Wii gekocht, speciaal om Mario Kart te kunnen spelen en af en toe grijp ik nog nostalgisch naar een oude Need for Speed die ik voor een symbolische euro op Steam heb gekocht. Ook het succes van Gran Turismo en Grand Theft Auto bewijst keer op keer dat racen nog steeds razend populair is. Oh ja, de vele sportfans bewijzen dat ook.

Dus ook in de bordspelwereld, waar geen enkel thema te gek noch te vergezocht is, kan je racen. En bij mij is dat zeker een soft spot. Mensen die me kennen, weten dat maar al te goed. Als er in de regels iets staat als “the first to“, dan scoort het spel sowieso al beter. “Om het eerst” om de winnaar aan te duiden, enkel een eerste plaats, dus geen gezever over tweede, derde, laatste plaats. Ik ben onmiddellijk fan!

Through Thunder Alley

Een tijdje geleden stelden we Welcome to Centerville van GMT Games voor. Een toppertje in wording dat vorige dinsdag op de spelavond enorm gesmaakt werd. (En zaterdag brengen we het weer mee.) Een andere leuke die we binnen hebben is Thunder Alley, ook van GMT Games. En dit pareltje -voor wat het waard is- 540 algemene ranking op Boardgamegeek, een 10de plaats in de “racing” top 10, willen we zeker ook aan jullie voorstellen.

racingtop10

Thunder Alley is een stock car race. Inderdaad, geen gewone race, zoals Formula D, waar je de juiste versnelling en de juiste baan moet kiezen, maar een race met beduidend meer tactische beslissingen. Elke speler heeft een team van wagens, speel je maar met z’n tweetjes dan heb je er zes, speel je met vijf (mogelijk tot zeven), dan heb je er maar drie. In die zin is Thunder Alley al iets subtieler dan “de eerste over de finish“, want aangezien je een team aanstuurt, gaat het ook over de teamprestatie en wordt er een globale score voor je team bepaald. Wie daar het hoogste scoort, wint de race.

En die race is meer dan gewoon een aantal rondjes rijden op het circuit en ondoordacht crossen. Velen rijden hun auto simpelweg de vernieling in. Pit stops zijn niet alleen bittere ernst, maar ook een harde noodzaak om je wagen op de baan te houden. Daarnaast moet je zorgen dat je niet te ver achter raakt, want gedubbelde wagens gaan onherroepelijk uit de race. Een race vol tactische beslissingen dus, waar je wisselt tussen solo movements (om weg te rijden van het pak), draft en pursuit movements (om je team samen in het pak te houden of anderen te verhinderen weg te rijden) en lead movements (om het pak te herschikken… misschien toch).

thunderalley 2

Je auto’s sturen doe je met kaarten (geen gedoe met dobbelstenen zoals bij Formula D dus), wat leuke dilemma’s creëert, maar toch weer niet voor AP met een hatelijke wachttijd zorgt. In dit spel kan je toch niet alles voorzien, het blijft immers georkestreerde chaos. Thunder Alley speelt lekker vlot weg, zoals we van GMT Games gewoon zijn. Wij brengen het weldra naar de spelavond. Aan jullie om het uit te proberen.

Into the race

Vorige herfst werd ik op Spel in Antwerpen geïntroduceerd in Flamme Rouge. Ik ben geen wielerfan, al heb ik vroeger natuurlijk wel wat voorjaarsklassiekers en de Tour de France gekeken op televisie. Maar nee, ik ben geen wielerfan. Spellen als Leader 1 konden me nooit echt bekoren. Wat de coureurs van Leader 1 niet konden, konden de coureurs van Flamme Rouge wel. Ik sla geen spelletje af.

Hetzelfde gevoel had ik toen Snow Tails voor het eerst probeerde in 2009. De honden die trekken aan je slee en de zenuwen om toch als eerste de bocht in te gaan, om te slalommen tussen de dennenbomen, het zat meteen goed.

En zo komen we terug bij Thunder Alley. Ook dat gevoel zat meteen goed. Waarmee ik niet gezegd wil hebben dat iedereen Thunder Alley geweldig zal vinden, dat iedereen het fantastisch moet vinden… het is zelfs niet zeker dat iedereen het überhaupt goed zal vinden, maar zo gaat dat, smaken verschillen nu eenmaal.

 

Wat we als spellenclub wel willen en kunnen doen, is een stap verder gaan dan spellen spelen en spellen voorstellen. Net zoals her en der, op de spelavonden en thuis, Gloomhaven campagnes opgestart worden (omdat metagames toch een extra dimensie geven), willen we iets gelijkaardigs doen voor racespelletjes: onze eigen clubcompetitie.

In september lanceren we, afhankelijk van de geïntereseerden natuurlijk, onze eigen grote koerscompetitie. Om het onszelf makkelijk te maken, starten we met (een van) bovenstaande spellen (Flamme Rouge, Snow Tails, Thunder Alley), maar wij staan altijd open voor andere suggesties. Daarbij kunnen we ons inspireren op bestaande tracks, maar even goed kunnen we ons eigen parcours samenstellen. Ook het aantal ritten is variabel, van een drietal als afspreken moeilijk wordt, tot een volledig seizoen of een volledige Tour de France. Heb je interesse of heb je ideeën, spreek ons er zeker over aan.

Wij denken ondertussen nog even na over de concrete uitwerking, jullie kunnen alvast beginnen oefenen op de spelavonden. Laat het wel even weten, want niet alle spellen staan in de spellenmuur.

Bron foto’s: GMT Games & Boardgamegeek

Gloomhaven Ep. 2: The Barrow Lair (#02)

Episode 2, Scenario 2: Brute, Cragheart, Spellweaver & Tinkerer

Brute zucht diep en trapt moedeloos een steen tegen een boom een paar meter verderop. Cragheart verpulvert een kluit aarde en kijkt hoe de zandkorrels tussen zijn vingers heen glippen, als tracht hij kracht te putten uit de grond. Spellweaver sluit de ogen en draait haar gezicht naar de zon om nog even te genieten van haar warme stralen. Tot Tinkerer rechtveert en haar lange haren nog even laat wapperen in de wind. Geen reden om nog langer te dralen, de vier huurlingen moeten verder, terug de grafheuvel in… op zoek naar de roversbaas.

Brute leidt het viertal door de drie grafkamers. Tinkerer kijkt met afschuw naar de vele lijken, maar kan een glimlach toch niet onderdrukken, blij dat ze het nog kan navertellen. In de derde grafkamer aangekomen, wijst Brute naar het mysterieuze lichtschijnsel dat de massieve stenen deur verraadt. Cragheart trapt de deur open en staart naar een wenteltrap die de duistere diepte indraait. De doordringende stank van de dood kringelt in hun neusgaten. Spellweaver kokhalst en knikt naar Brute. De roekeloze stommiteit van daarnet gaan ze niet nog eens uithalen. De twee tanks gaan voorop, op de voet gevolgd door de Orchid, klaar om met een welgemikte ranged attack mogelijke tegenstanders te snel af te zijn. De kleine Quatryl vormt de achterhoede, voortdurend healing spells mompelend… Je kan niet voorzichtig genoeg zijn.

De trap leidt naar een donker labyrint van gangen en cryptes. Uit een van de gangen komen flarden van een gesprek. Met gespitste oren lopen de huurlingen op het geluid af. In een kleine voorkamer houden Brute en Cragheart plots halt. Tinkerer en Spellweaver wringen zich erbij. De vier archers zijn duidelijk verrast dat iemand het levend tot hier heeft gebracht. Van die verwarring maakt Spellweaver dankbaar gebruik om met een triple shot meteen drie archers te verzwakken. Om de chaos bij de archers helemaal compleet te maken summont ze ook haar mystic ally. Overhaastig grabbelen de archers naar pijlen en lossen er elk twee. Cragheart maakt zich groot, zelfverzekerd Spellweaver en Tinkerer te beschermen. De Savvas krijgt de pijlenregen over hem. Zijn maliënkolder doet uitstekend werk, Tinkerer healt deels de opgelopen schade. Brute en Cragheart putten moed uit de veel te zwakke aanval en halen samen twee archers neer.

Gloomhaven Ep 2 Sc 2 -1

Met twee archers dood en twee verzwakt wordt Cragheart ongeduldig, misschien zelfs overmoedig. Hij stormt naar voor en trapt de deur open. Terwijl Cragheart de deur kraakt, kraakt Spellweaver een archer, die levenloos in elkaar stuikt. “Brute moet het maar afmaken,” denkt ze en inhalig als ze is, propt ze wat goudstukken die her en der verspreid lagen in haar zakken. Brute ruikt de overwinning en slaat de boog uit de archer zijn handen. De arme drommel blijft als versteend staan. Brute lacht hem gewoon vierkant uit.

Spellweaver staart door het deurgat naar een grote ronde crypte, bezaaid met doodskisten en knoken. In het midden staat de roversbaas, geflankeerd door twee immense lijfwachten, elk met een gigantische boog. Laat het duidelijk zijn dat die moeiteloos een harnas doorboren. “Ieder voor zich” wordt plots weer het motto van de Orchid. Met haar superieure lenigheid en snelheid vliegt Spellweaver tot achter de drie rovers, knalt een pijl in de rug van de roversbaas en lost dan op in de duisternis. Haar cloak of invisibility creëert wat welgekomen chaos.

Gloomhaven Ep 2 Sc 2 -2

De baas wordt razend. Hij strekt zijn arm naar een skelet in een van de doodskisten. De living bones staat op en loopt op Cragheart af. Pas dan merkt Tinkerer de vreemde gloed, als van een onaardse dofheid, in de roversbaas zijn ogen op. Dit wordt een potje lijken killen!

Terwijl de huurlingen komaf maken met de twee bodyguards, draait de baas zich ongeïnteresseerd weg en opent de deur van een zijcrypte. Drie rottende lijken komen plots tot leven en schuifelen richting crypte. Ook een volgende zijcrypte wordt geopend. De ronde grafkamer loopt aardig vol met levende doden.

Gloomhaven Ep 2 Sc 2 -3.jpg

Tijd voor actie dus. Het viertal bundelt hun krachten en lanceren de ene aanval na de andere op de roversbaas. Hoewel amper onder de indruk, begint ook zijn kracht te tanen. Brute doet gelijk zijn reputatie van dommekracht alle eer aan en met een fenomenale kopstoot ramt hij de snoodaard in een opengesperde val. De kleine Tinkerer ploft haar dolk in de nek van de rover. Alweer een levende minder… nu dat legertje doden nog.

Gloomhaven Ep 2 Sc 2 -4

Cragheart blijft er volledig voor gaan. Hij tankt voor de groep dat het een lieve lust is. De kleine Tinkerer kan gewoon niet volgen met healen en Cragheart is de uitputting nabij. Terwijl Spellweaver de aandacht van de levende lijken afleidt, neemt Brute wraak. Geld rapen kan immers iedereen. Hij ontvlucht het gevecht en opent een schatkist. Spellweaver kan haar ogen niet geloven. Geamuseerd en zelfvoldaan komt Brute terug de crypte ingelopen. Spellweaver springt snel buiten het bereik van de laatste living corpse. “Even rust nemen en ook even wat goud meenemen,” denkt ze. Ze neemt nog eens diep adem en hakt het laatste lijk in stukken.

Achter in de crypte ontdekt Tinkerer een geheime bergruimte. Ze haalt er enkele perkamentrollen uit, maar veel wijzer wordt ze er niet uit. Het archaïsche geschrift is immers onleesbaar. Op een landkaart staat wel een merkteken in een bocht van The Still River. Crypt of the Damned staat erbij gekribbeld. Ach, misschien gaan ze er laten wel eens op prospectie.

Gloomhaven Ep 2 Sc 2 -5.jpg

Met de perkamenten als kostbaar goed, keren de huurlingen terug naar Gloomhaven. In The Sleeping Lion betaalt Jekserah hen tot op de laatste stuiver uit. “Als jullie willen,” voegt ze eraan toe, “dan heb ik nog een opdracht.” Een Inox-stam in The Dagger Forest heeft een van haar transporten overvallen. “Tijd voor vergelding,” zegt Jekserah alvorens het viertal sprakeloos achter te laten.

Gloomhaven Ep 2 Sc 2 -6.jpg

Wil je meer weten over de verschillende rassen en hun eigenschappen in de wondere wereld van Gloomhaven, neem dan zeker een kijkje op Cephalofair Games.

 

Welcome to Centerville

Centerville1Steden bouwen spreekt tot de verbeelding, dat is duidelijk altijd zo geweest. Als kind bouwden we eerst huizen, later dorpen en steden… met Duplo, Lego, Playmobil of gewoon met blokken, kartonnen dozen en wie weet wat nog allemaal. Zelf was ik een grote Sim City-fan en heb ik me talloze nachten verdiept in ruimtelijke ordening en stedenbouw. Wellicht zijn de herkenbaarheid en de vrijheid (je stelt immers je eigen doelen) de grootste troeven.

Als tijdloos thema is het dan ook niet te verwonderen dat steden bouwen in tig bordspellen aan bod komt. En dan wil ik het niet hebben over dorpjes en steden bouwen in Catan waar je simpelweg een huisje op het bord ploft of een stad afmaakt in Carcassonne door de juiste tegel op het juiste moment aan te leggen. Neen, ik heb het over doordacht bouwen aan een stad, met een doel en een (bouw)plan: je wilt wijken aanleggen, bepaalde nutsvoorzieningen of openbaar vervoer aanleggen of gewoon het geluk, de welvaart en het prestige van je inwoners (en dus je stad) verbeteren.

Bij de meeste spelers schiet er nu wel spontaan een of meerdere spellen te binnen: Quadropolis om met een instappertje te beginnen, maar ook Ginkgopolis en Suburbia voldoen aan de beschrijving. Misschien ook wel Metropolis (de eenvoudige variant van Puerto Rico: Het kaartspel) waar je heel abstract een stad bouwt. En het hoeft zelfs niet altijd hedendaags te zijn, ook in Carson City bouw je een stad… althans, dat probeer je toch.

In 2017 bracht ook GMT Games een stedenbouwkundig bordspel uit. Geen zware wargame waar ze berucht voor zijn, maar een leuke eurogame met een alledaags thema. Het werd trouwens een pareltje van de maker van o.a. Dominant Species. Laat dat een teken aan de wand zijn dat je hier geen eenvoudig en luchtig spelletje hebt, al doen doos en thema wel anders vermoeden.

Welcome to Centerville is een dobbelspel (ik schrijf bewust niet: dobbelspelletje), waar je 6 dobbelstenen (in verschillende kleuren) rolt en dan tot twee keer toe dobbelstenen mag herrollen (voor je derde rol mag je zelfs dobbelstenen die je al had weggelegd terugnemen). Met het finale resultaat moet je dan aan de slag. Neen, het is geen “dice placer” (zoals Kingsburg, Cavern Tavern en vele andere), de dobbelstenen geven je bepaalde acties. Een ervan is gebouwen optrekken in een van de vier grote zones: huisvesting, commercie, industrie en openbaar vervoer. Ook kan je bankjes zetten in het park of bomen planten in de groene gordel rond Centerville. Verder kan je aan de universiteit opleidingen starten of het spel politiek gaan spelen in het stadhuis. De echte rijken gaan dan weer villa’s optrekken langs de rivier om te genieten van een luxueus leventje.

Centerville3.jpg

Maar het doel is niet zomaar een stadje opbouwen, het doel is het meeste welvaart én prestige brengen voor Centerville. Inderdaad, welvaart én prestige. Het scorespoor is eigenlijk een dubbel scorespoor, waar elke speler twee tokens heeft: een voor welvaart (geldstukken) en een voor prestige (medailles). Aan het einde van het spel scoor je de laagste van beide (de andere wordt de tiebreaker). Drie keer wordt er gescoord tijdens het spel: eerst alle zones in de stad (huisvesting, commercie, industrie en openbaar vervoer), daarna de villa’s aan de rivier, de politieke departementen en je persoonlijke status als investeerder. Telkens krijgt de beste 6 punten (in welvaart, prestige of beide), de laatste verliest 3 punten. Iedereen tussenin (je kan met 3 of 4 spelen) blijven status quo… en stilstaan is achteruitgaan in dit spel!
Op het einde van het spel worden ook je opleidingen gescoord, zowel in specialisatie (aantal per soort) als variatie (aantal soorten). En dat kan nog een venijnige tik uitdelen.

Centerville is eenvoudig en snel uitgelegd. Een tactisch dobbelspel (veel plannen kan je immers niet) waar je controle wil nemen en houden via meerderheden. Het speelt ook lekker snel weg: de doos zegt 20 minuten per speler, al kan dat door spelers met AP wel oplopen en kan de dode tijd de sjwoeng wat uit het spel halen (je speelt immers enkel in jouw beurt en dan kan wachten soms lang duren). Maar laat dat je zeker niet afschrikken, want het aantal keuzes dat je in je beurt kan maken is beperkt, heel lange analyses zullen dus niet vaak voorkomen.

Centerville2

Hou je van meerderhedenspelletjes en durf je je tactiek volledig af te stemmen op een dobbelworp, maar zoek je een spel met diepgang en aardig wat interactie, dan is Welcome to Centerville vast iets voor jou. Zoals ik al zei, de doos verraadt absoluut niets van de diepgang in dit snelle spel… “Easy to learn, hard to master” is zelfs een understatement voor dit spel.

Dit spel is een van de pareltjes van GMT Games die wij nieuw in onze spelcollectie hebben. Volgende zaterdag, 28 april 2018, stellen we het voor op de spelavond. Door de speelduur, eenvoudige regels en diepgang gokken we dat dit zeker vaak de tafel zal halen. Tot zaterdag!

GMT_logo

Bron foto’s: GMT Games & Boardgamegeek

 

Gloomhaven Ep. 1: The Black Barrow (#01)

Een woordje uitleg

Vorige dinsdag (17 april 2018) werd de eerste echte Gloomhaven-campagne gestart in onze spellenclub. De intentie mocht dan wel een introductiespelletje zijn, de vier avonturiers hebben de smaak te pakken en engageren zich voor een volledige campagne in de wondere wereld van Gloomhaven.

Gloomhaven is momenteel de onbetwiste nummer 1 op Boardgamegeek. Na Pandemic Legacy Season 1, staat weer een coöperatief spel op nummer 1 en weer een legacy spel. Dat wil zeggen dat je niet zomaar elke keer hetzelfde spelletje speelt, neen. Tijdens het spelen, maak je je eigen verhaal, je eigen avontuur. Karakters evolueren (levellen) en door het sprokkelen van experience points (XP) en goud kan je aan de hand van perks (door XP), nieuwe actiekaarten (levels) en voorwerpen (goud) je karakter zelf ontwikkelen, upgraden en finetunen. De vele evenementen (road events, city events) verplichten je keuzes te maken, al dan niet met impact op je karakter, voor één scenario of voor de hele campagne. Ook zal je aan het begin, tijdens of na bepaalde scenario’s keuzes moeten maken: wiens kant kies je, wie help je en welk doel jaag je na?

Gloomhaven is een episch spel dat van de spelers een groot engagement vraagt. Eerst en vooral moet je natuurlijk meerdere spelletjes (er zijn 95 scenario’s in Gloomhaven, al zal je ze zeker niet allemaal spelen, afhankelijk van de keuzes die je maakt) met elkaar spelen, het is ook een coöperatief spel waarbij samenwerken cruciaal is. De scenario’s zijn moeilijk, maar haalbaar. Als een speler niet volledig voor de groep speelt, zal je dat snel merken, al zal je soms moeten kiezen om jezelf toch net iets meer te geven om je eigen karakter optimaal te ontwikkelen.

Gloomhaven is duidelijk een voorbeeld van spel dat wij als vereniging graag op termijn zouden aanbieden, vooral omdat de aankoopprijs redelijk hoog is en de doos, letterlijk, een zwaargewicht is. Vele spelers in onze vereniging hebben al een of meer campagnes lopen (thuis of bij vrienden), deze campagne is de eerste echte club-campagne. Ben je benieuwd naar Gloomhaven, kom dan zeker eens binnen op dinsdag, kom de sfeer opsnuiven en laat je meeslepen door onze vier avonturiers in de wondere wereld van Gloomhaven. Het mag dan wel meekijken zijn, in dit sterk-thematische coöperatieve spel is zelfs dat de moeite waard.

Voor zij die op dinsdag niet makkelijk op de spelavond geraken, geven we hier een verslag van het gespeelde scenario. We willen hier niet echt ingaan op spelmechanismen, regels en finesses (geen review dus), wel willen we het verhaal meegeven dat “beleefd” wordt aan tafel. Omdat veel spelterminologie, zowel technisch als thematisch (Gloomhaven), moeilijk vertaald kan worden, zijn deze verslagen doorspekt met Engelse termen. Aan alle taalpuriteinen een welgemeende sorry, aan iedereen: veel leesplezier.

Gloomhaven Ep 1 Sc1

Gloomhaven: The Black Barrow

Episode 1, Scenario 1: Brute, Cragheart, Spellweaver & Tinkerer

De zon brandt genadeloos boven Gloomhaven, thuishaven van gangsters, vrijbuiters en huurlingen. In een donkere pub, The Sleeping Lion, zit Jekserah, een Valrath handelares gehuld in haar robijnrode mantel. Het geklingel van haar vele armbanden en kettingen klinkt verrassend opgewekt in de ongure kroeg. Ze spreekt 4 huurlingen aan en vertelt hen over een rover die een kostbaar bezit van haar gestolen heeft. Een beurs vol goudstukken in ruil voor haar spullen, het klinkt de huurlingen als muziek in de oren. Iedereen moet toch eten?

Wanneer het viertal de kroeg verlaat, voelen ze onmiddellijk enkele rovers die in de steeg ronddolen aan de tand, vrij letterlijk zelfs. Meerdere schedel wordt verbrijzeld alvorens The Black Barrow wordt genoemd als schuilplaats van de boeven. De beschrijving van de roversbaas, krijgen ze er gratis bij.

Op weg naar de stadspoort worden ze nog even afgeleid door een oplichter die hen verleidt tot een potje dobbelen. Lichtjes naïef dacht die echter met enkele dronkelappen te maken te hebben. Botten kraken en weer enkele goudstukken rijker trekt het viertal naar de wapensmid voor nieuwe uitrusting. Brute (tank, single target damage) schaft zich een paar boots of striding aan. Cragheart (tank, area of effect damage) doet hetzelfde. Tinkerer (healing, (debuf) support) waagt haar kans met een set eagle-eye goggles. Spellweaver (ranged area of effect damage, healing) tot slot staat te popelen om haar nieuwe cloak of invisibility uit te proberen.

Nog maar net buiten de stadspoorten kruist een zwarte wolf hun pad. Cragheart, altijd net dat ietsje meer op zijn gemak tussen de dieren, besluit het beest te volgen. Het bleek meteen een goede zet, want niet veel later duikt The Black Barrow op uit het landschap, niet meer dan een bult, als een rat onder een mat. En zwart is-ie inderdaad. Hoewel er niet veel op de zwarte aarde groeit, is de ingang zwaar overwoekerd door onkruid. Langs een uitgesleten stenen trap dalen de huurlingen af. Een flikkerend licht schemert door een spleet tussen de stenen deur en de indringende geur van de dood kringelt in hun neusgaten… Welke rover zou in ’s hemelsnaam hier zijn schuilplaats willen?

Van zodra Brute de deur opentrapt, wordt de vraag beantwoord. De roversbaas staat te grijnzen tussen zes guards. Hij mompelt droog “vermoord ze” en verdwijnt dieper in de grafheuvel. Meteen schieten de zes guards vooruit, recht op Tinkerer af die ietwat overmoedig was. De aanvallen vergen quasi al haar krachten (speltechnisch: ze moet zelfs twee kaarten afleggen om schade te neutraliseren) en het gif van hun dolken sijpelt angstwekkend snel in haar bloed. Ze voelt het kloppen in haar aders. De grafheuvel zou wel eens haar graf kunnen worden.

Brute en Cragheart maken meteen korte metten met het zootje ongeregeld en wanneer de laatste guard rochelend neervalt, ziet Spellweaver haar kans schoon. Ze schraapt wat geld van de grond en rent naar de volgende deur in de hoop de roversbaas te kunnen vatten. In de volgende kamer is echter geen spoor van de roversbaas. Drie guards lachen echter hun zwarte rotte tanden bloot, geruggesteund door drie archers, hun bogen gespannen en de dodelijke pijlen blinkend op Spellweaver gericht. Een uitgelezen moment om die cloak of invisibility uit te proberen… en Spellweaver lost op in de duisternis.

Huurlingen, je mag er niet op rekenen. Dat beseft de arme Tinkerer meteen. Nog half versuft van de aanval zit ze naar adem te happen wanneer ze drie pijlen op haar af hoort zoeven. Instinctief duikt ze weg. De pijlen boren zich vlot door haar lederen vest dat meteen donkerrood kleurt. Goed, ze leeft nog, maar met een pijl in haar schouderblad, een in haar arm en een in haar been sleept ze zich naar buiten, de frisse buitenlucht tegemoet. Brute en Cragheart staan erbij en kijken ernaar… Ze ruiken bloed, ze ruiken wraak.

Drie guards en drie archers zijn duidelijk geen maat voor de twee bloeddorstige tanks en in een mum van tijd is de grafheuvel zes lijken rijker. Brute ramt onmiddellijk de volgende deur en stormt de laatste grafkamer binnen. Duidelijk meer spieren dan verstand, want even op krachten komen was helaas niet aan Brute besteed. En daar staat hij dan, tussen vier living bones. Zelfs in hun doffe ingevallen oogkassen kan hij de pretlichtjes zien. Maar erger zijn nog de vier archers achterin, hun bogen opgespannen met niet één, maar twee pijlen elk. Drie huurlingen, acht pijlen… als dat maar goed komt.
Spellweaver had duidelijk meer nagedacht dan Brute. In alle verwarring van haar cloak of invisibility had ze haar kans schoon gezien: nog wat munten sprokkelen hier en daar en gedekt door beide tanks laat ze haar ranged attacks los op het schorem. Brute en Cragheart doen de rest en twee archers gaan moeiteloos neer.

Living bones zijn echter een pak moeilijker uit te moorden. Onkruid vergaat niet zeker? Of hoe vermoord je iemand die al in staat van ontbinding is? Dat mag ook Brute aan den lijve ondervinden. Met zijn laatste krachten haalt hij er nog twee neer, maar stort ook dan uitgeput in elkaar (speltechnisch: geen kaarten meer). Net op dat moment probeert Spellweaver naar een kist, diep verscholen in een hoek van de kamer, te sluipen, hopende dat daar de kostbare documenten van Jekserah lagen. Met Brute uitgeschakeld, richten de levende lijken zich op de arme en kwetsbare Spellweaver, die niet anders kan dan met een ultieme inspanning al haar krachten te bundelen en drie vijanden neer te halen, waarna ook de arme Orchid uitgeput op de grond neerzijgt.

De laatste archer kan een grijns niet onderdrukken, draait venijnig naar Cragheart en spant zijn boog. Cragheart is echter helemaal in zijn sas, hij zit nog fris en heeft aardig wat leuke verrassingen in petto. Met de blote hand rijt hij de keel van de archer open. En terwijl dikke druppels bloed langs Craghearts arm op de grond druppen kijkt de Savvas-huurling een voor een naar de dode archers… de roversbaas zit er duidelijk niet bij.

In de duisternis priemt onzeker een lichtstraal. Met halfgesloten ogen piert Cragheart naar de muur en ontwaart een massieve stenen deur. Het viertal mag dan wel nog leven, veel overschot was er niet en hun opdracht is verre van volbracht. Haastig loopt hij de drie kamers door, de grafheuvel uit, waar Tinkerer, Brute en Spellweaver hun wonden verzorgen en terug op krachten komen. Er wordt geen woord gesproken, discussie is uitgesloten. Ze moeten verder, dieper de grafheuvel in… op naar The Barrow Lair.

 

Kansen moet je grijpen

Sun Tzu schreef het al in zijn boek The Art of War (de kunst van het oorlogvoeren, vrij van rechten, dus makkelijk te downloaden): “Opportunities multiply as they are seized“, m.a.w. opportuniteiten vermenigvuldigen zich als je ze met beide handen grijpt. Als startende vereniging proberen we dit altijd en overal in de praktijk te brengen, tijdens het spelen bijvoorbeeld, maar ook om nieuwe leden aan te spreken en om onze spellencollectie uit te breiden.

Net over die spellencollectie wil ik het even hebben. Als spellenclub hebben wij het voorrecht om gebruik te maken van de gigantische spellenmuur van De Spelfanaat, waarvoor we Luc en Jonathan nog eens oprecht willen bedanken. De grote uitgevers zoals 999 Games, White Goblin Games en Asmodee zijn in deze collectie goed vertegenwoordigd, maar jammer genoeg zullen sommige uitgevers niet makkelijk in deze collectie komen. Omdat wij echter voor elk wat wils in onze spellenclub willen aanbieden, van laagdrempelige familiespellen over stevige expertspellen tot het zware en lange (nacht)werk, zijn wij altijd op zoek naar opportuniteiten om onze collectie uit te breiden.

Voor mij is een opportuniteit meer dan zomaar een mogelijkheid. Als bestuur mogen we immers niet zomaar elke mogelijkheid aangrijpen om onze collectie uit te breiden. Niet elk spel dat wordt uitgebracht, zij het via crowdfunding of via de gewone uitgevers, vormt een meerwaarde voor onze collectie. Evenmin moet elk koopje, afgeprijsd of gedumpt in de ramsj, aangeschaft worden. Dan zouden we immers spelen op kwantiteit, hebben om te hebben, en getuigen van verzamelwoede en/of wanbeheer van het minieme budget dat we hebben. Meer van hetzelfde hoeft voor ons niet.

Als vereniging gaan we op zoek naar buitenkansjes die tegelijk een meerwaarde vormen voor onze collectie en dus voor onze spelers. Onlangs hebben we zulke opportuniteit met beide handen gegrepen en werd onze (eigen) collectie uitgebreid met enkele kleppers van GMT Games. Deze Amerikaanse uitgever richt zich overduidelijk op de niche van zware, lange en complexe spellen, vaak oorlogspellen (wargames), al zijn er ook andere. Of het nu jouw smaak is of niet, GMT Games heeft door de jaren heen overtuigend haar strepen verdiend. Kleppers als Twilight Struggle, Commands & Colors en Dominant Species laten bij vele spelers wel een belletje rinkelen, wat ook blijkt uit hun (huidige) rangschikking in de top 100 van boardgamegeek (resp. 4, 97 en 52).

GMT_logo

Op de volgende spelavonden (en hier op onze nagelnieuwe website) zullen we de komende weken dan ook af en toe een spel voorstellen en in de schijnwerpers zetten. Zo kan je zelf uitproberen of GMT Games ook iets voor jou is.

www.gmtgames.com

 

Workshop: Organizers & Inserts van Foamboard

flyer workshop foamboard 20180505 grey-no borderIn deze workshop geven we je handige tips & tricks om je eigen inserts en organizers te maken van foamboard:
Welk materiaal te gebruiken en waar het te kopen, de beste snij- en verlijmtechnieken en natuurlijk: hoe puzzel je alles in de doos.
Samen gaan we aan de slag en wie weet wandel jij buiten met een leuke en handige insert.

Maar waarom zou je in ’s hemelsnaam je eigen insert maken?
Bij sommige spellen zit er zoveel materiaal in de doos, dat je het er achteraf moeilijk terug in gepuzzeld krijgt. Een organizer versnelt het opruimen.
Bij andere spellen zit het materiaal dan weer los en zou je het materiaal, zeker kaarten en tokens, wat meer bescherming willen bieden. Een insert beschermt jouw kostbare spellen, ook als de doos op haar kant staat of zelfs ondersteboven ligt.
Er zijn ook spellen waar je zo veel materiaal moet openleggen, sorteren en verdelen voor je kan beginnen spelen, dat je dat zou kunnen versnellen als alles mooi in de doos gerangschikt zit. Dan is een organizer ideaal.

Redenen genoeg dus.

5 euro voor leden, 10 euro voor niet leden.
Materiaal zelf te voorzien of te bestellen bij inschrijving.
Spel(len) zelf te voorzien of te kopen bij De Spelfanaat.

Info & inschrijving via email.