Ruimtevaarder, ruimtekoerier

Sommigen zagen het al op onze Facebook-pagina, we hebben weer iets leuks voor onze spelavond van 20 oktober 2018. Die avond komt Jonas De Meulenaere immers naar onze spelavond om zijn prototype Transplanet voor te stellen en te onderwerpen aan jullie deskundig oordeel. Dat the cult of the new heerst op onze spelavonden, dat hebben we al gemerkt. Velen zijn altijd wel in voor iets nieuws. Demonstraties, zoals we er al enkele hebben gehad, gaan er dan ook in als zoete koek. Nu wordt het pittiger. Een nieuw spel, tuurlijk. Een demonstratie, zeker! Maar nog in een cruciale fase van de ontwikkeling. Jonas zelf hoopt natuurlijk dat het spel piekfijn in elkaar zit, herspeelbaar, gebalanceerd en met de nodige spanning. Maar dat kan hij maar op een manier te weten komen: spelen, spelen en nog eens spelen. En bij voorkeur dan nog laten spelen door onbekende spelers, onbevooroordeelde spelers, ervaren spelers met een kritische blik, een duidelijke formulering en argumentering, een helpende hand en natuurlijk een bemoedigende glimlach. Voel jij je geroepen om eens te proeven van een spel in volle ontwikkeling, zeker eens langskomen op 20 oktober. Jonas brengt immers twee prototypes mee van Transplanet.

Maar wat is Transplanet eigenlijk? Die vraag stelde ik me -uiteraard- ook. De vraag “is het zoiets als Catan?” heb ik maar wijselijk achterwege gelaten. Die (stupide?) opmerking is menig veel-speler immers al beu gehoord. Mochten we elke keer een euro krijgen, de drank was gratis op onze spelavonden! Maar goed, ik dwaal weer af.

Voor Jonas is het natuurlijk ook moeilijk om Transplanet te omschrijven. Elke spelontwerper baseert zich wel ergens op: een mechanisme, een thema, een sfeer… Jonas zelf staat overduidelijk zot van het “pick-up and delivery” mechanisme, m.a.w. iets opladen om elders af te leveren. Neen, dat is geen nieuw mechanisme. Grote kleppers als Age of Steam en Railways of the World gebruiken het. Ook Himalaya (nu Lords of Xidit, al heb ik die nieuwe versie nooit gespeeld) en het blijvertje Istanbul zijn voorbeelden van dit mechanisme. Jonas zelf durft toegeven dat hij de mosterd haalde bij Piraten & Kooplui (Merchants & Marauders).

20180522_Transplanet_Testprint_1322a_web

Het thema ligt natuurlijk weer mijlenver (of is het lichtjaren ver?) van de piraten. In Transplanet moet je planten gaan halen op aarde om ze dan naar je eigen planeet te brengen en daarvoor beschik je over gesofistikeerde vrachtschepen. Natuurlijk liggen er weer kapers op de kust, in het universum ben je immers nooit alleen. Plantjes ophalen ontaardt algauw in een race en die stevige vloot aanvalsschepen (die je ook ter beschikking hebt en die tot nu niets deed) ontketent een scherpe en gemene strijd.

Dat klinkt mij alvast als muziek in de oren: aardig wat spelersinteractie (geen multiplayer solitaire dus), richting wargame zelfs, met een stevige strategische onderbouw die toch weer vlot tactisch bijgestuurd zal moeten worden. Jonas voegt nog graag wat ruimtelijk inzicht toe (door het positiespel op het bord krijg je een kat-en-muis-spelletje als spelelement erin verweven) en laat meteen weten dat spelers met een dobbelsteenfobie best twee keer nadenken. Combat resolution gebeurt immers lekker old-school, met dobbelstenen dus. Daar houdt een fervente wargamer als ik natuurlijk van.

TP_detail.JPG

Allemaal leuke spelelementen om duimen en vingers van af te likken dus. Het spel is geschikt voor 2 tot 4 spelers (met 2 prototypes kunnen er dus 8 spelers aanschuiven, wat heel fijn zou zijn) en qua speelduur mag je een halfuurtje per speler rekenen. Dat zijn dus twee spelsessies op de spelavond! En ongetwijfeld een superleuke en leerzame babbel met Jonas achteraf.

Olim

Eerste zinnen, laatste woorden, ze hebben iets magisch. Het zal wel typisch menselijk zijn dat we zoveel belang hechten aan het eerste woordje van een peuter, aan de eerste zin van een groot en wondermooi verhaal of net aan de laatste woorden van een beroemdheid. Sprookjes beginnen traditiegetrouw met “er was eens”, meteen ook de (Latijnse) titel van dit stukje. De openingszin van Peter Pan vind ik persoonlijk wel een mooie: “All children, except one, grow up.” Ook Matilda heeft een schitterend begin: “It’s a funny thing about mothers and fathers.” De zin die daarop volgt is zo mogelijk nog intrigerender, zeker sinds ik zelf vader ben.

De grote verhalen, legendes, mythes, sagen, sprookjes… ze spreken ons aan. Is het de epiek, de heroïek, de mystiek of gewoon het feit dat we even kunnen vluchten, weg uit de dagelijkse realiteit? Wat maakt het uit, ze fascineren en intrigeren. En zo zijn ook spellen, ze creëren een sfeer en laten ons heel even de wereld rondom ons vergeten. Als held gaan we monsters te lijf, als vazal dingen we naar de gunst van de koning, als piraat bevaren we woeste zeeën en oceanen. Stuk voor stuk mooie verhalen, waar we nog vaak met veel plezier aan terugdenken.

Ook onze vereniging schrijft haar eigen verhaal. De epiek daarin is ver te zoeken en er is echt niets heroïsch aan het oprichten van een spellenclub. Doorzettingsvermogen en veel goede wil, dat heb je nodig, niet echt de meest uitzonderlijke vaardigheden. Laat die loftrompet dus maar.

En toch… Toch wil ik even neerschrijven hoe het allemaal begon. Aan mijn studenten vraag ik immers al te vaak: “Schrijf je dat niet op, voor je het weer vergeet?” Nu het nog allemaal redelijk fris in het geheugen zit, schrijf ik het dus ook maar op. Maar met welke openingszin?

Het eerste zaadje werd reeds in 2014 geplant, op 5 oktober om precies te zijn. Dat zaadje was een draadje op het forum Bordspelmania, getiteld “Spellenclub oprichten in Mechelen” en gestart door de mysterieuze incognitopsycho (mocht je jezelf herkennen, laat iets weten).Screenshot_20180918-192022

Velen waren geïnteresseerd, velen wilden wel, maar als niemand de handen uit de mouwen steekt, als niemand er zijn schouders onder zet, dan wordt het telkens niets. Geen wonder dus dat dat draadje een snelle dood stierf, maar door de jaren heen toch telkens weer wat nieuw leven in geblazen werd. De dappere GEEM deed op 9 februari 2017 een schitterende poging, waar ook ik (nogmaals) op reageerde. Niets loopt echter zoals gepland en van GEEM heb ik op Bordspelmania niets meer gehoord (als je toch lid bent, laat iets weten). Het vuur bleef echter smeulen. Twee dapperen bleven (wanhopig?) het vuur aanwakkeren, niet Asterix en Obelix, maar stroobak en wollyke. En bij deze twee leek het anders -wie weet was het anders- zo anders dat de passieve lezer in mij transformeerde naar een actieve schrijver. Was dit de opportuniteit waar ik jaren op wachtte? Wachtte ik eigenlijk op iets? Verwachtte ik eigenlijk iets? Ik wist het toen niet (ik weet het nu trouwens nog niet), maar er was maar een manier om daar achter te komen: reageren. En zo schoot, op 6 maart 2017, Filosoof in actie.

Screenshot_20180918-192158

De reacties liepen onmiddellijk binnen. Stroobak was duidelijk actief en geïnteresseerd. De rest zou spoedig volgen. Na een boel mails en berichtjes, een doodle en een telefoontje, werd maandag 27 maart 2017 met stip aangeduid in enkele agenda’s. Place to be: de Via Via in Mechelen.

Gelukkig had mijn intuïtie me niet bedrogen (internetfora, je kan je toch makkelijk vergissen) want stroobak en wollyke waren van de partij, anderen wilden wel, maar waren om professionele of familiale (niet waar, Steven?) verhinderd. Voor het eerst konden er niet alleen namen, maar ook gezichten op de nicknames geplakt worden. Het werd een gezellige avond, zonder spellen, met Karl (stroobak), Anja (wollyke) & Patrick en mezelf, Luk (Filosoof), vier van de uiteindelijke oprichters van Spellenclub Mechelen vzw.

27 maart 2017 zouden we dus kunnen beschouwen als de echte start van onze vereniging. Het was een feitelijke vereniging, zoals dat heet, een veredeld vriendengroepje. Het zaadje van 2014 was eindelijk ontkiemd. De vraag was of het zou uitgroeien en bloeien tot iets moois. Een vereniging oprichten is immers één, een wekelijkse spelavond op poten zetten, is twee. Daarom zouden we -voorzichtig en afwachtend- twee spelavonden per maand organiseren, eentje op donderdag en eentje op zaterdag.

De eerste spelavond vond plaats op 27 april 2017. De zoektocht naar een zaal was op dat moment echter nog lang niet voltooid, maar we konden voor die ene keer terecht in een wijkcentrum. Rustig, goed verlicht en ideaal om te spelen, maar helaas onmogelijk op lange termijn.  Voor de tweede spelavond vonden we onderdak in de Moonzone, een e-sportsbar vlakbij het station van Mechelen. De meningen waren verdeeld, maar het had wel iets. Voor metal-fans zat de muziek alleszins al goed. Maar de opkomst op spelavonden was zeer wisselvallig. De ene avond een tafeltje met drie, een andere avond zes tafels en proppen om nog in het zaaltje te kunnen. Was het dit nu?

In maart hadden we nog tegen elkaar gezegd: “Als we tot in de herfst geraken, dan zijn we goed bezig!” Het werd herfst. En met het vallen van de bladeren, viel het nieuws van Luc, eigenaar van De Spelfanaat. Ze verhuisden naar Pasbrug, een wijk buiten de stadskern van Mechelen. Achter de nieuwe winkel was een grote ruime zaal die hij ter beschikking stelde van de Mechelse spelverenigingen. Het enige wat we moesten doen was ja zeggen. En ook wel hopen dat de leden ons zouden volgen, maar we gingen er resoluut voor.

Een nieuwe locatie impliceerde nieuwe dagen en uren. De spelavond op donderdag verdween, enkel zaterdag zou blijven, om de twee weken. Op dinsdagavond was er immers nog de wekelijkse spelavond van De Spelfanaat zelf.

Na enkele weken zei David dat hij een wekelijkse spelavond wou organiseren. Dat had immers een heleboel voordelen. Dat er dan ook wekelijks iemand paraat moest staan, kon hem niet deren en tot op heden doet hij dat vol overgave. David mist zelden een spelavond, een bezieler in hart en nieren.

En zo ging de bal helemaal aan het rollen.  De wekelijkse spelavonden waren een feit en het was overduidelijk dat we als startende vereniging het nieuwe jaar probleemloos zouden halen. Het zaadje was ontkiemd, het plantje groeide en had zich stevig geworteld in de goede Mechelse verenigingsgrond. Dat vond Patrick ook. Als ervaren tornooispeler vond hij het tijd worden dat onze vereniging in het tornooicircuit stapte. Maar dan kwam er meteen ook geld aan te pas.

Met ons vijven (Anja, David, Karl, Luk en Patrick) hebben we dan, op 4 januari 2018, alle zaken grondig overlopen: waar wilden we met onze vereniging naartoe? Eenieder wou zijn eigen klemtonen leggen, maar alle vijf wilden we overduidelijk dezelfde richting uit. We wilden een solide gezonde vereniging met een mooie toekomst. Een vzw oprichten leek voor ons toen de beste keuze. Ja, dat was veel werk. En net zoals een huis bouwen/renoveren/inrichten is het toch weer meer werk dan je oorspronkelijk dacht.

De registratie kost geld. Geld dat van iemand moest komen. Lidgeld was een evidente keuze, maar laag en haalbaar voor iedereen. En we moesten een naam kiezen, een beslissing waarvoor je niet over een nacht ijs mag gaan. Als officiële vzw kan je die immers niet zomaar veranderen. Brainstormen dus, maar wie kiest? De leden natuurlijk. En zo sloegen we twee vliegen in een klap: de leden betaalden met hun eerste lidgeld een stukje van de registratiekosten en mochten mee stemmen voor de definitieve naam.

Op 3 maart 2018 dienden we dan eindelijk onze statuten in op de griffie, op 5 maart 2018 werden we als vzw erkend en op 7 maart 2018 prijkte onze oprichtingsakte in het staatsblad. Qua naam werd door de meerderheid gekozen voor eenvoud en duidelijkheid: Spellenclub Mechelen vzw. Niemand zou nog kunnen vragen wat we zijn en vanwaar we komen. Ook dat is een pluspunt (op tornooien, bijvoorbeeld).

Het ledenaantal bleef groeien. Met de volgende lidgelden konden we een eigen website starten. De Facebook-groep zou natuurlijk blijven bestaan, maar alle informatie (en ook dit stukje) zouden vanaf nu gecentraliseerd worden op de website. Makkelijk terug te vinden, of toch makkelijker dan op Facebook.

Sta me toe een sprong te maken. Vorige zaterdag, 15 september 2018, sloot ons zestigste lid aan op de spelavond. We hadden gehoopt op 30 leden in het eerste jaar, we hadden gedroomd van 50, maar op 60 zou niemand ooit ingezet hebben. En toch… en toch…
Ondertussen hebben we ook al om en bij de 40 t-shirts en truien verkocht. Het logo met karakter, ontworpen door David, slaat dus overduidelijk aan. We hopen dat onze tornooispelers zich er gesterkt en gesteund door voelen. Om van het groepsgevoel nog maar te zwijgen.
En dat hebben we allemaal aan jullie te danken, aan iedereen die ons een warm hart toedraagt.

En net voor jullie willen wij ons blijven inzetten met spelavonden en workshops, met demonstraties en promoties, met familiedagen en conventies, maar bovenal zetten we ons in voor een vereniging waar iedereen zich thuis voelt.

logo_transparant_simplyfied.png

Als rechtgeaarde Belg is elke reden tot feesten goed, maar we kunnen maar een verjaardag kiezen. We kozen voor de officiële oprichtingsdatum, 5 maart 2018. Op zaterdag 2 maart 2019 zullen we dan ook met veel plezier onze eerste verjaardag vieren tijdens de spelavond.

 

LFG: LCG

Lang geleden, in de tijd dat we nog in de Moonzone speelden, organiseerden we onze eerste LCG-spelavond. LCG staat voor Living Card Game en is een familie spellen van Fantasy Flight Games die allemaal focussen op deck construction (ik gebruik even de term deck construction om een duidelijk verschil te maken met deck building, zoals in Dominion, Star Realms en vele andere). Deck construction houdt in dat je voor het spel een deck samenstelt, met bepaalde restricties (aantal kaarten in je deck, aantal keer dezelfde kaart in je deck, kostprijs van de kaarten (vaak in punten of symbolen) enzovoort). Living betekent dat er nog steeds regelmatig nieuwe uitbreidingen uitkomen. In die zin lijken ze wat op CCG en TCG (collectible en trading card games), waar je booster packs koopt. Bij de boosters van een TCG weet je echter niet welke kaarten je koopt, bij de expansions van een LCG weet je dat wel. Je weet dus perfect welke kaartenset je moet kopen om een bepaalde kaart te hebben om uiteindelijk je deck te perfectioneren. Dat bespaart je veel zoekwerk en frustratie, het is helaas niet minder een melkkoe. De kassa moet immers blijven rinkelen, ook voor Fantasy Flight Games. Al beslis je nog steeds zelf hoe ver je in alles meegaat.

Maar goed, ik dwaal af. Zelf ben ik een grote fan van Warhammer Invasion, maar deze LCG is ondertussen al dood. Er komen geen nieuwe uitbreidingen uit en ook de algemene productie is stopgezet. Voor de ene een nadeel, voor de andere een voordeel, maar Warhammer Invasion was competitief, net zoals Star Wars LCG en A Game of Thrones LCG. Bij gebrek aan medespelers (en natuurlijk omdat ik fan ben van Tolkiens Middle Earth) sprong ik jaren geleden ook op de kar van Lord of the Rings LCG. Deze coöperatieve LCG speelt daarenboven heel goed solo en is nog steeds alive and kicking.

Op die fameuze thema-avond rond LCG kwamen enkele fans hun favoriete spellen voorstellen. Wat er gespeeld werd, is meer dan een jaar later niet zo belangrijk. Dat er gespeeld werd, des te meer. We raakten immers aan de praat en we leerden andere spellen kennen. Bart gaf toen een introductie van Arkham Horror LCG. Thomas, Kristof en ik waren er meteen weg van. Die avond nog maakten we een afspraak voor een tweede partijtje bij Bart thuis. En met een derde spelavond werd de campagne Night of the Zealot (uit de core set) afgerond. We besloten toen om de eerste cyclus The Dunwich Legacy (Fantasy Flight Games noemt de quest packs in eenzelfde campagne een cycle) te starten, een engagement van acht scenario’s (als ik me niet vergis). En ergens in die campagne zitten we nu.

AHLCG

Tot nu toe speelden we bij Bart thuis, om praktische redenen. Nu zaterdag, 15 september, spelen we in De Spelfanaat. Ben je benieuwd, wil je wat extra informatie of wil je eens een introductiespelletje, spreek ons zeker aan. De tafel ligt dan wel vol met ongure types en afstotelijke monsters, wij bijten zeker niet.

Kristof en Thomas zijn net zoals ik grote fan van Lord of the Rings LCG. Ook daar hebben we eens samen de invasie van Saurons troepen in Osgiliath proberen stoppen (in de print-on-demand The Massing at Osgiliath, een quest pack met een superieure moeilijkheidsgraad die speciaal voor een conventie werd uitgebracht). Het werd (meermaals) een maat voor niets.

In onze spellenclub zijn dus ook fanatieke spelers en grote liefhebbers van Living Card Games, alleen staat het niet meteen op het gezicht te lezen. Arkham Horror kan solo, Lord of the Rings kan solo, maar met meerdere spelers is het toch altijd leuker en komt het spel beter tot zijn recht, zeker door het samenspel van karakters en eigenschappen in het spel. Ben je dus geïnteresseerd, laat het even weten. Je kan gerust een startersdeck lenen voor een eerste spelletje.

En zo kom ik bij de titel (voor zij die niet echt thuis zijn in online gaming):
Looking for Group: Living Card Games!

Bron figuur: Fantasy Flight Games

Inserts & organizers van foamboard: een nieuwe editie van onze workshop

workshop_29sept2018De zomervakantie zit erop, het nieuwe schooljaar ging gisteren van start. Het aftellen naar de grote spellenbeurzen begint. Maar een kast is geen ballon en ruimte wordt schaars. Om plaats te winnen kan je natuurlijk spellen verkopen, maar je zou ook al die uitbreidingen in de basisdozen kunnen proppen. Op zo’n moment kan een handige insert het verschil maken. Die inserts kan je kopen, voor iets te veel geld. Je kan ze ook zelf maken, voor heel wat minder geld. En zo heb je twee keer gewonnen: extra geld voor spellen en extra ruimte voor spellen.

Op 5 mei ll. organiseerden we een workshop “Inserts & organizers van foamboard”. Op zaterdag 29 september ek. hernemen we deze workshop gewoon. Weet je niet goed meer wat of hoe? Ben je toch nog niet overtuigd? Dan moet je zeker onze eerste aankondiging nog eens lezen. Wil je weten hoe het er aan toe ging? Dat lees je in het verslag.

Inschrijven doe je nog steeds via het contactformulier. En zo is alles gezegd.

Nagenieten

familiespeldag

Het gebeurt niet vaak, maar soms, heel soms, sta ook ik met mijn mond vol tanden. Toen we dolenthousiast, misschien ietwat overmoedig, zaterdag 1 september prikten als datum voor een familiespeldag in onze speelzaal achter De Spelfanaat zagen we het groots. Hoe dichter 1 september kwam, hoe kleiner ons hartje en hoe minder zelfzeker. Wat als? Wat als er niemand kwam, wat als de zaal leeg bleef?

Maar de zaal bleef niet leeg. Toen wij aankwamen, om 10:00, was er al een gezellige drukte in de winkel. En dan moesten we de zaal nog klaarzetten. Maar veel handen maken het werk licht en vanaf de eerste minuut zat de sfeer goed: bij onze vrijwilligers, bij Luc en Jonathan, bij onze sympathieke demonstranten Dominique en Vladimir, en misschien nog het meest bij onze eerste bezoekers.

Al in de voormiddag was er een aangename drukte. De toon werd meteen gezet door een reuzeneditie van Photosynthesis, een spel dat er prachtig uitziet (in het groot natuurlijk nog dat ietsje meer), maar dat toch een pittige kuitenbijter blijkt. Niet voor de allerkleinsten of allerjongsten dus, maar niet getreurd, want achteraan in de hoek stonden vier aapjes te glunderen bij Coconuts. Dit hilarische spelletje wist jong en oud te bekoren. Een hele dag vlogen de kokosnoten in het rond. Hilariteit alom, al heb ik nog steeds medelijden met en diep respect voor Dominique, die onvermoeibaar en met de glimlach de kokosnoten bleef oprapen en terughalen. Ook ik heb me (net voor 11:00) laten verleiden en werd onmiddellijk afgedroogd door Dominique. In een tweede spelletje kon ik mezelf toch bewijzen. Meer tijd had ik helaas niet, de plicht riep, want de bezoekers begonnen binnen te stromen.

Een middagdip hebben we niet gekend. Niet in bezoekers, niet in energie, want (en ik kan het weten, want ik heb ze gebakken) de croques verkochten als zoete broodjes. Een hapje en een drankje, een gezellige babbel en een spelletje, het was inderdaad de succesformule waar we op hoopten.

Maar de namiddag blies ons helemaal van onze sokken. De zaal zat vol, alle tafels waren bezet en er was geen stoel meer vrij (of op eentje na misschien). Het bleef gelukkig een gezellige drukte. Al waren enkele stoelen en tafels meer zeer welkom geweest. Maar daar werken we aan. De Spelfanaat zorgt immers voor extra tafels en stoelen!

Van achter de toog heb ik veel blije en stralende gezichten gezien, van kinderen, van tieners en van ouders. Ook veel leuks gehoord, zoals een hartelijke dankjewel, een bemoedigend woordje en een toffe babbel, het deed allemaal deugd.

Jullie massale opkomst vorige zaterdag toont gewoon aan dat Mechelen nood heeft aan een familiespeldag. Het is voor ons, voor Spellenclub Mechelen, dan ook een gigantische opsteker dat ons initiatief en inzet zo enthousiast en warm onthaald worden en dat we op een massale opkomst mogen rekenen. Jullie mogen erop rekenen dat het niet bij deze ene editie blijft, dit smaakt gewoon naar meer.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En net daarom willen we in de eerste plaats iedereen bedanken die is langsgekomen, die eens kwam kijken, even maar of ettelijke uren. Aan alle ouders die hun kinderen wisten te overtuigen, aan alle kinderen die hun ouders wisten te overtuigen, aan iedereen die ons een warm hart toedraagt, een welgemeende dankjewel.

Maar onze familiespeldag zou nooit een succes geworden zijn zonder de hulp van onze vrijwilligers voor het klaarzetten en opruimen van de zaal, voor de degelijke speluitleg, voor alle hulp voor en achter de toog en natuurlijk voor jullie enthousiasme en motivatie.

Dan natuurlijk nog Luc & Jonathan van De Spelfanaat die achter hun nieuwe winkel aan Pasbrug een heus spellencentrum hebben mogelijk gemaakt. De speelzaal is immers niet alleen onze thuis, maar telt nog vele andere verenigingen die ook allemaal prachtig werk leveren.

En natuurlijk nog een hartelijke dankjewel voor onze externe demonstratoren, Vladimir voor Geronimo Games en Dominique voor Jumping Turtle Games, voor Asmodee voor een koffer leuke demospellen en nogmaals, De Spelfanaat voor hun indrukwekkende spellenmuur.

Tot op onze volgende Familiespeldag, tot op een van onze clubactiviteiten (hou zeker onze kalender in het oog) of gewoon tot op onze spelavond (elke zaterdag vanaf 19:45).

Smaakmaker

familiespeldag

Het zijn drukke tijden, ook voor Spellenclub Mechelen. Dat merken we vooral aan de opkomst op de wekelijkse spelavonden. Nu de meesten al teruggekeerd zijn van een welverdiende en deugddoende vakantie, zijn er beduidend meer tafels bezet en bespeeld. Wat leuk is: hoe meer zielen, hoe meer vreugd! Maar natuurlijk ook meer spelers, meer spellen en dus meer keuze… voor elk wat wils, ook voor jou!

Maar je hoort het ook aan de gespreksonderwerpen. Het begin van het nieuwe schooljaar, het uitkijken naar een nieuwe baan en het hervatten van het wekelijkse ritme waar school, werk, huishouden en hobby’s weer minutieus gecombineerd en in elkaar gepuzzeld moeten worden.

En het begint het ook te kriebelen bij onze spelfanaten. Het najaar brengt immers ook de grote spellenbeurzen: Spiel in Essen (Duitsland), Spellenspektakel in Eindhoven (Nederland) en Spel in Antwerpen. Ook wij doen graag onze duit in het zakje, we geven zelfs het goede voorbeeld en doen dat als eerste met onze familiespeldag, nu zaterdag 1 september 2018.

Hoor je het nu in Keulen donderen, dan heb je vast genoten van een multi- en sociale-media-vrije vakantie. Speciaal voor jou en alle vergeetachtigen herhalen we het nog even.

  • Wanneer?Zaterdag 1 september 2018 van 11:00 tot 18:00 (of tot einde spelavond).
  • Wat? Familiespeldag, waar we focussen op (familie)spellen voor kinderen én volwassenen, met aansluitend onze spelavond (al vóór 19:45 dus).
  • Waar? – In onze speelzaal, de zaal achter De Spelfanaat.
  • Iets leuks? – Demonstraties door Geronimo Games en Jumping Turtle Games.
  • Nog leuker? – Uiteraard alle spellen uit onze spellenmuur, wij maken alvast een mooie selectie.
  • Het leukst? – Je kan alles spelen, maar ook gelijk meenemen naar huis want de winkel is de hele dag open.
  • Prijs? – Nada, niks, noppes. Helemaal gratis!
  • Enkel spellen?Tuurlijk niet, neem gerust de tijd om rond te kijken in de winkel, een babbeltje te slaan, een stukje taart of een croqueske te eten en te genieten.

Een voorproefje van onze selectie

Geronimo Games is een verdeler voor kleinere spellenuitgeverijen en heeft daardoor echte pareltjes in het assortiment die vaak onder de radar doorvliegen (bij het grote publiek en bij de grote uitgeverijen).

Voor de allerkleinsten (vanaf 4 (vier!) jaar) hebben we Mr Wolf, een leuk spannend geheugenspelletje, en Happy Bunny, een grappig coöperatief spelletje.

Vanaf 5 jaar (misschien lukt 4 toch al voor sommigen) brengt Geronimo Magic Maze mee, maar wel de speciale kinderversie. Ik zou het eens moeten nakijken, maar ik denk dat Magic Maze (gewone versie dan) zelfs in onze spellenmuur zit. Zo wordt het helemaal voor jong en oud! Ook Cookies (koekjes bakken door dobbelstenen te rollen, wie houdt daar nu niet van?) en Panic Mansion (een behendigheidsspelletje, niet voor bevende handen) zijn speelbaar voor stevige kleuters vanaf 5 jaar.

Vanaf 6 jaar en ouder, gaat een hele wereld open, te beginnen met Who dit it? (6+). Celestia (8+, een toppertje van Spiel 2015) en Kiwara (8+) zet Geronimo graag in de kijker. Photosynthesis (10+) in XXL-formaat moet je ook eens proberen, want die haal je zomaar niet in huis. En wat dacht je van Steamrollers (10+, een treinspelletje mocht in onze spellenclub toch niet ontbreken?)? Vladimir is er helemaal klaar voor.

geronimoJumping Turtle Games is een uitgever die zich focust op familiespellen. Hun paradepaardje is ongetwijfeld de baby-reeks met Baby Blues (wereldwijd verkocht), Baby Clues (beide worden gedemonstreerd op onze familiespeldag) en de jongste baby-telg, Baby Cruise. Echte aanraders, en heus niet alleen op de babyborrel!

Het begon echter met Blockers!, een abstract legspel dat misschien iets te gewoontjes oogt, maar schijn bedriegt. Dit is een gemeen hard spelletje dat smaakt naar meer. Veel van onze spelers lachen wel eens dat ze minstens 30 spellen in hun persoonlijke top 5 hebben, dit is er net zo eentje: Blockers! zal bij velen de echte top 5 wellicht nooit halen, maar het is een steengoed spel, het proberen waard.

Is abstract toch niet jouw ding? Niet getreurd, want met Coconuts en Fast Shot brengt Jumping Turtle Games twee zalige behendigheidsspelletjes mee. (Je kan nu bij mij inzetten op wie wanneer Pitch Car bovenhaalt!) Ik weet nu al dat de kokosnoten me om de oren gaan fluiten en dat menig speler gelijk ook de aap zal uithangen. Maar let op, aan Dominique heb je een beruchte tegenstander!

Jumping Turtle Games

En ook wij serveren met plezier onze toppers: Istanboel, de klassieker in wording bijvoorbeeld of Berenpark. Ook voor echte klassiekers is er natuurlijk plaats: Catan, Carcassonne en het hele universum van Ticket to Ride. En dan hebben we nog geen kaartspelletjes gehad. Een oude Boonanza, liever een klassieke Qwixx of toch maar het gloednieuwe Origami? Kortom, zo veel keuze en dat is goed, want smaken blijken soms toch te verschillen. En dat is maar goed ook!

 

 

18.08.18: A Wonderful 18xx Convention

header_facebook

The first Belgian 18xx Convention is over. And yes, we know many of you could not make it to Mechelen on that lovely and sunny day in August. So before looking back to the convention, we really like to express our gratitude and appreciation to all of you who replied, encouraged, supported and -most important- spread the news. Special thanks go to The Train Rush and Rails on Boards. We hope to see you on our next convention.

We are a very young gaming club, officially founded in March 2018, but up and running since March 2017. Indeed, not even 2 years old! But we are lucky and very happy to have a lot of gamers with a wide variety of interests. And one of these gamers is David, lover of all long and heavy games and a huge fan of Heavy Cardboard. And there it all started… on Heavy Cardboard… with the play-through of 1846: The Race for the Midwest. This play-through, in combination with the convincing and inspiring enthusiasm of David, kick-started the 18xx community in our gaming club. 1846 became 1830, 1830 became 18cz, 18cz became 1856… David’s 18xx collection grew and is still growing. And not only his, also Luk’s 18xx collection started to grow, and that of many others.

The next problem to tackle was to find enough gamers to spend a day or even the weekend with, laying track, buying and selling shares. And then, suddenly, we do not even remember who mentioned it first, the idea came to us to organize a special “18xx day”, to gather all 18xx fans in our gaming club for a wonderful day of trains and stock manipulation.

Aim high, think big and shoot for the moon. After a long and heavy game session, while having a nice Belgian beer (or was it a Scotch whisky?), David and Luk started dreaming. To cut a long story short, they decided to call the event “The Belgian 18xx Convention”. Luk joked about making it the first of many, most likely the very first in Belgium, making it “The First Belgian 18xx Convention”, just to increase its status and to stimulate the fear of missed opportunity.

And so, a save-the-date was posted, the very first announcement of the First Belgian 18xx Convention on the symbolic date of 18.08.18. We had a hard time spreading the news: posts on Facebook, on some forums, but mainly on Boardgamegeek had to do the trick. So thank you, all of you, who have spread the news!

We dare say that the convention was a success. 17 gamers gathered in Mechelen on 18 August 2018 for the very first Belgian 18xx Convention. A warm welcome, a friendly atmosphere, home-made cake and coffee and some nice Belgian beers stood in strong contrast with the cutthroat games played. Two tables of 1846: The Race for the Midwest gave a lot of beginners a thrilling introduction to 18xx. One table of 1830: Railways and Robber Barons (classic) and one table of 1856: Railroading in Upper Canada accommodated our more experienced gamers.

Afterwards, the bravest (Horum omnium fortissimi sunt Belgae. [Julius Caesar, De Bello Gallico]) continued with some test plays of a prototype of 18Lilliput by Lonny Orgler (1854 & 18cz, among others), recently successfully funded on Kickstarter. This short (to 18xx standards, i.e. less than 2 hours) 18xx-inspired game seems like a lovely introduction to the genre, but (in my opinion) it is not! Do not let pretty graphics fool you, this is a difficult and unforgiving, though elegant game, based on 18xx concepts. A perfect start or finisher for any 18xx convention. And we love it.

To be honest, we did not start the convention with 18Lilliput. But we did play another 18xx, designed by Lonny Orgler. 18cz was our warming-up for the convention, so far my favourite 18xx game. We did not end the convention with 18Lilliput either, because on Sunday we decided to play Steam over Holland… maybe because it is Holland, maybe because it is short. It does not matter, it is 18xx.

We know that not everyone, not even all our club members, were aware of the “weekend formula” of our convention. We apologize, but for this first convention, we decided to promote only a one-day formula and we are extremely grateful to all 18xx fans who made it to Mechelen. So next time, in Winter, we will organize the Second Belgian 18xx Convention… as a weekend and we hope to see you all there.

for more info about future conventions please go to our dedicated site at http://www.18xxbelgium.com

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

At last, special thanks to GMT Games for their continuous support and to Lonny Orgler for providing a prototype of 18Lilliput.